Jump to content

This is Pokemon-Basic forums

The best Pokémon online community in Thailand since 2003. Join us now by clicking the button below. It's fast and easy!
Sign Up!
By Foolboy

โจรใช้รถตู้พุ่งชนร้านขายของเล่นในเนเธอร์แลนด์ หวังฉกเอาโปเกมอนการ์ดเกมที่กำลังราคาแรงในช่วงนี้

กลุ่มโจรใช้รถตู้พุ่งเข้าชนร้านขายของเล่นในประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 10 กันยายนที่ผ่านมา และสามารถขโมยเอาของเล่น Lego รวมทั้งกล่อง Pokémon Trading Card Game ไปได้จำนวนหนึ่ง
ตำรวจประเทศเนเธอร์แลนด์ ได้รับแจ้งเหตุเมื่อเวลาประมาณ 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น ว่าเกิดเหตุปล้นทรัพย์ขึ้น ที่ร้านขายของเล่นในเมือง Voorburg เมืองที่มีประชากรราว 40,000 คน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ รายงานข่าวระบุว่า พยาน ณ ที่เกิดเหตุ ให้การว่าเห็นชาย 2 คน ใช้รถตู้สีขาวขับพุ่งเข้าชนหน้าร้านขายของเล่นดังกล่าว เมื่อตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุ พวกเขาได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดในบริเวณดังกล่าว และพบว่า กล้องสามารถบันทึกภาพรถตู้ และป้ายทะเบียนรถของผู้ก่อเหตุเอาไว้ได้
"ทีมนักสืบและเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐาน ได้เข้าเก็บรวบรวมพยานหลักฐานต่างๆ ณ ที่เกิดเหตุเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เบื้องต้นยังไม่มีข้อสรุปที่แนชัดว่ามีอะไรบ้างที่เสียหาย หรือว่าถูกขโมยออกไปจากร้าน" รายงานข่าวระบุ อย่างไรก็ตาม ผู้จัดการของร้านขายของเล่นสาขาดังกล่าวได้รายงานกับทีมข่าวว่า กลุ่มโจรได้ขโมยเอากล่องของเล่น Lego รวมทั้งซองกับเด็ค Pokémon Trading Card Game ไปได้จำนวนหนึ่ง ซึ่งหลังจากตำรวจได้รับแจ้งเหตุ พวกเขาได้ใช้รถยนต์ รวมทั้งเฮลิคอปเตอร์ในการออกตามล่าหาตัวผู้ก่อเหตุ โดยในตอนแรก พวกเขาได้ติดตามรถตู้ต้องสงสัยคันหนึ่งที่แล่นอยู่บนถนน ซึ่งมีรูปลักษณ์ตรงกับที่บันทึกภาพเอาไว้ได้ในกล้องวงจรปิด ทว่าเมื่อเรียกให้รถตู้ดังกล่าวจอดเพื่อขอตรวจค้นแล้ว กลับพบว่าเป็นรถตู้ผิดคัน หลังจากนั้นในคืนเดียวกัน พวกตำรวจได้ตามไปเจอรถตู้ของผู้ก่อเหตุ จอดทิ้งร้างอยู่บนถนนในเมือง The Hague ที่อยู่ใกล้ๆ กัน
การ์ดเกมต่างๆ ซึ่งรวมถึง Pokémon Trading Card Game กำลังเป็นที่นิยมอย่างมากสำหรับนักสะสม รวมถึงนักลงทุน เนื่องจากมีมูลค่าที่พุ่งสูงขึ้นมาเป็นอย่างมากในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา ส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่า การ์ดเหล่านั้นได้รับการรับรองเพื่อใช้ในการ "จัดเกรด" เพื่อประเมินมูลค่าโดยองค์กรที่ได้รับการยอมรับ อย่าง Professional Sports Authenticator (PSA) ทำให้นักสะสมยอมทุ่มเงินเป็นจำนวนมาก ซึ่งบางครั้งมีมูลค่าหลายล้านบาท เพื่อให้ได้การ์ดดังกล่าวมาไว้ในครอบครอง 

"การปล้นในครั้งนี้ มีเรื่องเงินๆ ทองๆ เข้ามาเดิมพันอย่างแน่นอนครับ" ผู้จัดการร้านให้สัมภาษณ์กับนักข่าวจากช่อง Omroep West "The Lego Master เป็นรายการที่กำลังได้รับความนิยมมากในสหรัฐอเมริกาตอนนี้  และมีส่วนทำให้เลโก้เป็นที่ต้องการในตลาดมากขึ้น นอกจากนี้ โปเกมอนการ์ดเกมก็ยังเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่า มีมูลค่าที่สูงแค่ไหนครับ" ซึ่งหลังจากที่ถูกปล้นไป ทางร้านขายของเล่นดังกล่าวก็ได้ดำเนินการทำความสะอาด และซ่อมแซมร้าน ก่อนกลับมาเปิดทำการได้ในวันที่ 13 กันยายนที่ผ่านมา โดยไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บใดๆ ส่วนตำรวจเนเธอร์แลนด์กำลังอยู่ในระหว่างการสืบพยานหลักฐาน และตามล่าหาตัวผู้ก่อเหตุมาดำเนินคดี
ที่มาของข่าว
https://www.vice.com/en/article/jg8z8y/van-rams-into-toy-store-in-dramatic-pokemon-and-lego-heist
https://www.politie.nl/nieuws/2021/september/11/06-voorburg-ramkraak-bij-speelgoedwinkel.html
 
Read more...
By Foolboy

[วิเคราะห์] แฟรนไชส์ Pokémon กำลังติดหล่มความสำเร็จของตัวเองอยู่หรือเปล่า?

หนึ่งในแฟรนไชส์ของเกมและการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จ และเป็นที่รู้จักมากที่สุดในโลกอย่าง Pokémon กำลังเดินทางมาถึงทางตันหรือไม่? และ Pokémon จะยังคงก้าวเดินต่อไปได้อย่างมั่นคง ในโลกที่มีการแข่งขันกันสูงเช่นนี้ต่อไปได้อย่างไร?
งาน Gamescom งานนิทรรศการออกบูธนำเสนอเกมจากผู้ผลิตวีดีโอเกมที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีที่ประเทศเยอรมนี (แต่ปีนี้จัดขึ้นแบบออนไลน์ เพราะสถานการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19) ซึ่งเพิ่งจัดไปเมื่อวันที่ 25-27 สิงหาคมที่ผ่านมานี้ มีการออกบูธของเกมต่างๆ มากมาย ซึ่งบางเกมก็เป็นที่คาดหวังจากบรรดาคอเกมเมอร์อยู่แล้วอย่างเช่นการนำเกม Saints Row กลับมาสร้างใหม่เพื่อวางจำหน่ายใน PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X/S และ Windows PC ในช่วงเดือนปลายเดือนกุมภาพันธ์ 2565 แต่มีอยู่เกมหนึ่งที่สร้างความประหลาดใจใหักับผู้เข้าชมนิทรรศการเป็นอย่างมาก นั่นก็คือ ตัวอย่างของเกมใหม่ล่าสุด DokeV จากเกาหลีใต้ ที่นำเสนอภาพกราฟิกอันน่าตื่นตะลึง รวมทั้งตัวละครกับแอนิเมชันที่มีความน่ารักสดใส ความใส่ใจในรายละเอียดต่างๆ ของเกมทั้งที่ยังพัฒนาไม่เสร็จดีนี้ ทำให้ผู้คนต่างสงสัยกันว่า ทำไมสตูดิโอพัฒนาเกมที่แทบไม่ค่อยมีใครได้ยินชื่อหรือคุ้นหูมาก่อนนี้ จึงสามารถรังสรรค์เกมออกมาได้เตะตาผู้เข้าชมงาน จนกลายมาเป็นดาวเด่นของงานได้เกมหนึ่งขนาดนี้

 

ภาพของตัวเกม DokeV ที่กำลังพัฒนาอยู่
 
Pearl Abyss สตูดิโอพัฒนาเกมจากประเทศเกาหลีใต้ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการพัฒนาเกม MMORPG อย่าง Black Desert ที่เคยสร้างกระแสตอบรับอย่างดีมาระยะหนึ่งก่อนหน้านี้ คือผู้ที่ริเริ่มพัฒนา่เกม DokeV ขึ้นมา แม้ว่างาน Gamescom จะไม่ได้เป็นงานเกมงานแรกที่ทาง Pearl Abyss เลือกที่จะเปิดตัวอย่างของเกมดังกล่าว เพราะว่าข้อมูลของตัวเกมก็เคยถูกประกาศออกไปในเว็บไซต์ และสื่อสังคมออนไลน์มาระยะหนึ่งแล้ว แต่สำหรับหลายๆ คนรวมทั้งตัวผมเองด้วย นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้เห็นถึงตัวเกมและความเป็นไปได้ต่างๆ ในการเล่นเกมดังกล่าวแบบเต็มๆ ซึ่งก็นานมาแล้วนะครับ ที่จะมีตัวอย่างของเกมใดก็ตาม ที่สามารถสร้างกระแสตอบรับและถูกกล่าวขวัญถึง อีกทั้งสร้างความน่าตื่นเต้นให้กับผู้ชมได้มากขนาดนี้
แต่ก่อนที่ตัวอย่างเกม DokeV จะถูกเปิดตัว และก่อนที่งาน Gamescom จะถูกจัดขึ้นเพียงสัปดาห์เศษๆ Pokémon Presents ตอนล่าสุด ก็เพิ่งจะออกอากาศไปเมื่อวันที่ 18 สิงหาคมที่ผ่านมาครับ รายการที่นำเสนอโดย The Pokémon Company นี้ เป็นการพูดถึงเกี่ยวกับเกมโปเกมอนที่อยู่ในระหว่างการพัฒนาในช่วงต้นปีที่ผ่านมา ซึ่งดาวเด่นของการออกอากาศครั้งนี้ก็คือ Pokémon Brilliant Diamond, Pokémon Shining Pearl และ Pokémon Legends: Arceus นั่นเองครับ ถึงแม้การนำเสนอตัวอย่างกลไกต่างๆ ภายในตัวเกม รวมถึงรูปแบบการเล่น และภาพตัวอย่างกราฟิกในเกมที่แสดงออกมาในการออกอากาศครั้งนี้นั้น จะทำออกมาได้ดีกว่าเมื่อตอนที่ตัวเกมประกาศชื่อภาคอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกันกับเกม DokeV ที่ผลิตโดยสตูดิโอเกมที่เล็กกว่า Nintendo และ Creatures Inc. หลายเท่าแล้ว ทำให้เราอดสงสัยไม่ได้ว่า แฟรนไชส์เกมโปเกมอนที่มีอายุครบ 25 ปีแล้ว ทำไมจึงยังไม่สามารถทำตัวเกมให้ออกมามีความน่าตื่นตาตื่นใจ และทันสมัยเข้ากับยุคนี้ได้เสียทีครับ
เกม Pokémon Sword และ Pokémon Shield ก็เคยเผชิญกับเสียงก่นด่าของเหล่าแฟนเกมที่ไม่ชื่นชอบกับตัวเกมกันอยู่เนืองๆ บ้างเหมือนกัน แต่เสียงบ่นเหล่านั้นก็มลายหายสูญไปทันทีที่เกมวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ โดยเว็บไซต์ Serebii.net ได้รายงานเอาไว้ว่า ยอดจำหน่ายของตัวเกมทั้งสองภาคนั้น มีจำนวนรวมถึง 21 ล้านก๊อปปี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2563 ซึ่งเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เกมโปเกมอนภาค Gold และ Silver ที่เกมโปเกมอนภาคหลักจะมียอดจำหน่ายรวมกับเกิน 20 ล้านก๊อปปี้เช่นนี้ เป็นไปได้หรือไม่ว่าแฟรนไชส์เกมโปเกมอนนั้น ยิ่งใหญ่เสียจนบรรดาเสียงบ่น และความไม่ชื่นชอบของแฟนเกมบางกลุ่ม แทบจะไม่มีผลอะไรกับยอดขายของเกมแม้แต่น้อย?
นั่นจึงกลายมาเป็นประเด็นที่เราจะมาวิเคราะห์กันในวันนี้ครับผม แฟรนไชส์ Pokémon กำลังติดหล่มความสำเร็จของตัวเองอยู่หรือเปล่า? แน่นอนว่าเป็นเรื่องยากเหลือเกินครับที่เราจะหาข้อวิจารณ์ใดๆ กับตัวเกมโปเกมอนได้ เพราะสุดท้ายแล้ว เรากำลังพูดถึงหนึ่งในแฟรนไชส์ของเกมและการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จ เป็นที่รู้จัก และทำรายได้โดยรวมมากที่สุดในโลก โดยจากผลการเก็บข้อมูลเมื่อช่วงเดือนพฤษภาคม 2562 พบว่า Pokémon ทำรายได้จากยอดขายเกม อนิเมะ มังงะ ภาพยนตร์ และผลิตภัณฑ์สินค้าต่างๆ รวมกันมากถึง 92,121 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 3.067 ล้านล้านบาท) มากกว่า Hello Kitty, Mickey Mouse, Star Wars, Marvel แม้กระทั้ง Super Mario ของค่ายเกมเดียวกันเสียอีกครับ นอกจากนี้ เกมโปเกมอนยังไม่ได้จำกัดอยู่แต่เพียงในเกมคอนโซลของ Nintendo อย่าง Nintendo Switch หรือ Nintendo 3DS แต่เพียงอย่างเดียวแล้ว แต่ยังรุกเข้าไปแข่งขันในตลาดเกมในสมาร์ตโฟน รวมทั้งแฟรนไชส์ยังขยายตัวออกไปถึงซีรีย์การ์ตูน ทั้งมังงะ และอนิเมะ ภาพยนตร์ การ์ดเกม แม้กระทั้งสินค้ามากมายมหาศาลที่ล่อตาล่อใจบรรดาเด็กและผู้ใหญ่ให้หาซื้อมาเป็นเจ้าของกัน (ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกันครับ 55+) จนกลายมาเป็นแหล่งรายได้อันดับ 1 ของแฟรนไชส์ แซงหน้าเกมภาคหลักไปเรียบร้อย ซึ่งแฟรนไชส์ Pokémon เอง ควรที่จะใช้การพัฒนาเกมภาคหลัก เป็นตัวเชิดหน้าชูตา เพื่อส่งเสริมให้ตลาดเกมโปเกมอน ยังคงเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจ และทำให้เป็นจุดดึงดูดหลักจุดหนึ่งของแฟรนไชส์โดยภาพรวมต่อไป เหมือนกับที่เคยเป็นมาในยุคแรกๆ ของ Pokémon ที่มีเกมภาคหลักเพียงแค่ Red, Blue, Green และ Yellow เท่านั้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น แฟรนไชส์ Pokémon ยังคงพยายามทำเช่นนั้นอยู่แน่จริงๆ หรือ

25 อันดับของแฟรนไชส์ที่มีมูลค่าสูงที่สุดตลอดกาล วัดจากยอดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับแฟรนไชส์โดยรวม
แต่ทว่า ภาพตัวอย่างของเกม Pokémon Brilliant Diamond, Pokémon Shining Pearl หรือ Pokémon Legends: Arceus ที่ปรากฎในการออกอากาศที่ผ่านมา กลับทำให้แฟนๆ เกมบางคนผิดหวังว่า ทำไมเกมภาครีเมคที่ทำออกมา ทั้งที่ได้พัฒนามาอยู่ในแพลตฟอร์มอย่าง Nintendo Switch ทั้งทีแล้ว จึงทำออกมาได้ไม่ "ว้าว" กันอย่างที่คาดหวังเอาไว้ จริงอยู่ครับที่ตัวเกมนั้น มีการนำเสนอรูปแบบการเล่นที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงจากเกมภาคดั้งเดิม แต่ทว่าเกมโปเกมอนในปีนี้ กลับยังไม่สามารถสร้างความน่าตื่นตาตื่นใจได้มากพอเหมือนกับเกมรีเมค หรือว่ารีมาสเตอร์จากค่ายเกมอื่นๆ เลย (ลองดูเกม Diablo II: Resurrected เป็นตัวอย่างของลักษณะการทำเกมรีมาสเตอร์ที่คู่ควรก็ได้ครับ)
เรายังสามารถเปรียบเทียบสเกลความน่าตื่นตาตื่นใจของตัวอย่างเกมได้ กับอีก 3 เกมของ Nintendo Switch ที่ปล่อยตัวอย่างเกมออกมาในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน อาทิ The Legend of Zelda: Link’s Awakening, The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2 และ Xenoblade Chronicles: Definitive Edition ซึ่งแสดงให้เห็นถึงกราฟิกอันน่าตื่นตาตื่นใจที่ถูกพัฒนาขึ้นผิดไปจากเกมภาคก่อนๆ อย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะ The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2 ภาคต่อของเกม The Legend of Zelda: Breath of the Wild ซึ่งถือได้ว่าเป็นหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดเกมหนึ่ง เท่าที่เคยมีมาใน Nintendo Switch (และอาจเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดเท่าที่ Nintendo เคยทำออกมาเลยก็เป็นได้ครับ) แต่ผมก็ยังให้ข้อยกเว้นกับตัวอย่างใหม่ล่าสุดของ Pokémon Legends: Arceus ที่ดูจะพัฒนาเกมออกมาได้ถูกทาง และเข้าใกล้สไตล์การเล่นเกมแบบ Breath of the Wild เข้าไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว ถึงแม้ว่าจะยังดูไม่น่าตื่นตาตื่นใจในระดับที่เท่าเทียมกันก็ตามครับ
 
เหตุผลส่วนหนึ่งที่อาจเป็นสาเหตุให้เกมโปเกมอนภาคหลักในปัจจุบัน ยังคงไม่สามารถทำออกมาได้น่าตื่นตาตื่นใจมากพอ อาจจะซ่อนตัวอยู่ในข้อจำกัดทางด้านฮาร์ดแวร์ของ Nintendo Switch เองก็เป็นได้ครับ ซึ่งถึงแม้จะเป็นเกมคอนโซลเวอร์ชั่นล่าสุดของทาง Nintendo แต่ก็ยังคงมีประสิทธิภาพในด้านการแสดงผลกราฟิกที่ห่างไกลคู่แข่งอย่าง Microsoft Xbox Series X/S หรือ Sony PlayStation 5 ชนิดไม่เห็นฝุ่น อย่างที่แฟนๆ เกม Xenoblade ได้ประสบกันมาแล้ว เมื่อตัวเกมภาคที่สอง ถูกวางจำหน่ายไปเมื่อช่วงปี 2560 กลับไม่สามารถทำงานได้บน Nintendo Switch อย่างลื่นไหล และประสบปัญหาในการแสดงผลอยู่บ้าง จนเจอเสียงก่นด่าของแฟนๆ ไปพอสมควร ซึ่ง ณ ตอนนี้ Nintendo Switch ก็ได้เดินทางมาถึงปีที่ 4 นับตั้งแต่วันวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มีนาม 2560 แล้ว คงจะหาผู้พัฒนาเกมได้ยากขึ้นที่จะสนใจมาพัฒนาเกม หรือว่า Port เกมที่มีภาพกราฟิกสวยๆ มายังเกมคอนโซลที่เริ่มมีอายุมากขึ้น และมีข้อจำกัดทางการการแสดงผลกราฟิกเช่นนี้ได้ อย่างไรก็ตาม เกมที่พัฒนาโดย Nintendo และ Studio ต่างๆ ในเครือของตนเอง ก็ยังคงมีความน่าดึงดูดมากพอให้ผู้เล่นยอมจ่ายเงินเพื่อเล่นอยู่ได้บ้าง อย่าง The Legend of Zelda: Breath of the Wild ที่วางจำหน่ายพร้อมกันกับตัวคอนโซล Nintendo Switch ก็ยังคงสร้างยอดขายมาได้อย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบันนี้ จึงอาจจะไม่ใช่ข้อสรุปที่ฟันธงไปได้ว่า ทำไมเกมโปเกมอนภาคหลักจะทำออกมาให้ดูน่าตื่นตาตื่นใจบน Nintendo Switch เหมือนอย่างเกมภาค Pokémon Sword และ Pokémon Shield ที่เคยทำไปได้แล้วบ้าง
แม้จะมีข่าวลือเรื่องของการพัฒนาเกมคอนโซลยุคถัดไปของ Nintendo อย่าง “Switch Pro” วนเวียนอยู่ในความคิดของแฟนๆ เกมอยู่บ้าง แต่จนถึงตอนนี้ ความฝันดังกล่าวก็ยังคงเป็นเพียงแค่ความฝัน เพราะว่าข่าวการพัฒนา Nintendo Switch ครั้งล่าสุด ก็ยังคงเป็นเพียงแค่การผลิต Nintendo Switch รุ่นที่ใช้หน้าจอ OLED เพิ่มขึ้นมาอีก 1 รุ่น (ที่ทาง Nintendo บอกเอาไว้ว่าสามารถแสดงเฉดสีได้ดีกว่า Nintendo Switch รุ่นดั้งเดิมที่ใช้หน้าจอ LCD อย่างมาก) อย่างไรก็ตาม แฟนๆ เกมของ Nintendo หลายคนก็ยังคงคาดหวังให้ทาง Nintendo เร่งพัฒนาเกมคอนโซลยุคถัดไปออกมาโดยเร็ว เพื่อที่เกมต่างๆ จากทางค่ายฯ รวมถึงโปเกมอน จะได้มีโอกาสพัฒนาภาพกราฟิกให้ออกมาทัดเทียมหรือว่าเหนือกว่าเกมจากค่ายอื่นๆ บ้าง แต่แฟนๆ จะต้องรอไปอีกนานเท่าใดกันครับ ในเมื่อทั้ง The Pokémon Company, Game Freak และ Nintendo ต่างนั่งอยู่บนบัลลังก์ราชาแห่งแฟรนไชส์ ที่ยากจะหาใครมาโค่นได้ (ยังมีแฟรนไชส์ที่พยายามแย่งส่วนแบ่งตลาดโปเกมอนโดยตรงอยู่บ้างนะครับ อย่าง Yo-kai Watch หรือ Digimon แต่ก็ไม่มีเจ้าใดที่สามารถแย่งส่วนแบ่งตลาดของโปเกมอนไปได้อย่างมีนัยสำคัญ) ในเมื่อตัวเองเป็นแฟรนไชส์อันดับ 1 ของโลกแล้ว จะมาเสียแรงเสียเวลา มานั่งเปลี่ยนสิ่งที่ยังคงขายได้เมื่อ 10-20 ปีก่อนไปทำไมกันละครับ
ความยิ่งใหญ่ของแฟรนไชส์ Pokémon  เอง อาจจะเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ทางผู้พัฒนาเกมฯ ไม่กล้าที่จะเสี่ยงฉีกกฎเกณฑ์อะไรออกไปมากกว่านี้ ในการทำเกมโปเกมอนภาคหลัก ทำให้เรายังคงวนเวียนอยู่กับสไตล์การเล่นเกมโปเกมอนที่ไม่แตกต่างไปจากเมื่อก่อนมากนัก หรืออาจจะมีสาเหตุอื่นๆ ที่ซ่อนเร้นอยู่นอกเหนือสายตาของเหล่าผู้เล่นและลูกค้าอย่างเราๆ ท่านๆ แต่มีสิ่งหนึ่งครับที่เป็นที่แน่ชัด ก็คือ ต่อให้เกมโปเกมอนจะมีคนติเตียนว่ากล่าวกันมากสักเพียงใดก็ตาม เกมโปเกมอนภาคใหม่ที่กำลังจะออกมานี้ ก็ยังคงขายได้อยู่วันยังค่ำ อย่างที่ Pokémon Sword และ Pokémon Shield ได้พิสูจน์ตัวเองให้เห็นมาก่อนแล้ว และผมก็ไม่ได้คาดหวังว่าสิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนแปลงไปในอนาคตอันใกล้นี้ แต่สำหรับผม รวมทั้งแฟนๆ เกมที่ติดตามแฟรนไชส์ Pokémon  มาอย่างยาวนาน นอกจากจะคาดหวังอยู่ในใจลึกๆ ให้ Pokémon  ยังคงประสบความสำเร็จเช่นนี้ต่อเนื่องไปตราบนานเท่านานแล้ว ยังคาดหวังให้เกม Pokémon  พัฒนาและนำเสนอนวัตกรรมใหม่ๆ เพื่อดึงดูดให้คนนอกแวดวงให้หันมาสนใจแฟรนไชส์นี้กันมากขึ้นอีกด้วยครับ
สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะมีเกมที่ทำออกมาได้อย่างน่าตื่นตาตื่นใจสักเพียงใดก็ตาม อย่าง DokeV และอีกหลายๆ เกมที่ผมไม่ได้พูดถึง ณ ที่นี้ ที่หวังจะเข้ามาแข่งขัน หรือว่าช่วงชิงส่วนแบ่งตลาดไป แต่ผมยังเชื่อว่า Pokémon  จะยังคงสามารถรักษามนต์เสน่ห์ที่มีอยู่ในตัวมันเอง และทำให้แฟรนไชส์ยังคงสามารถก้าวเดินต่อไปได้อย่างมั่นคง แต่ความสำเร็จนี้ไม่อาจคงอยู่ได้ด้วยตัวมันเองอย่างแน่นอนครับ อยู่ที่ทาง The Pokémon Company, Game Freak และ Nintendo  ตลอดจนทั้งแฟนๆ โปเกมอนทั่วทุกมุมโลกแล้วละครับ ว่าจะยังคงสามารถรักษาโมเมนตัมแห่งความสำเร็จนี้ เอาไว้ได้อย่างต่อเนื่องหรือไม่ 


Read more...
By Nameless-san

Pikachu number025 คอลเลคชันมื้อกลางวันพร้อมเสิร์ฟเร็วๆนี้

จากซีรีส์ "Pikachu number025" ตอนนี้มีผลิตภัณฑ์อาหารกลางวันแปรรูปต้านเชื้อแบคทีเรียแล้ว!
พิคาชูที่กำลังกินผลเบอรี่อยู่ในพวงพุ่มดอกไม้ ที่ถูกวาดด้วยสีน้ำเงินดีไซน์สุดคลาสสิคนี้ ช่างน่ารักเสียจริง
มาสนุกกับเวลาอาหารกลางวันกับซีรีส์กันเถอะ!
โดยสินค้าชุดนี้จำหน่ายภายเดือนกันยายนนี้
 

กล่องอาหารกลางวันป้องกันแบคทีเรีย 1 ชั้น 1,815 เยน
กล่องอาหารกลางวันป้องกันแบคทีเรีย 2 ชั้น 2,090 เยน
 

ชุดกล่องตะเกียบต้านเชื้อแบคทีเรีย 535 เยน
ชุดต้านเชื้อแบคทีเรีย 1,210 เยน
 

ผ้ากลางวันต้านเชื้อแบคทีเรีย 935 เยน
 

กระเป๋าสตางค์แบบมีหูรูดป้องกันแบคทีเรีย 935 เยน
กระเป๋าใส่อาหารกลางวันต้านเชื้อแบคทีเรีย 1,100 เยน
 

กระเป๋าเก็บความเย็น 2,640 เยน
 

กล่องใส่ขวด 1,650 เยน
 
ที่มา : https://www.pokemon.co.jp/goods/2021/09/210917_da01.html
Read more...
By Foolboy

การแข่งขันประกวดออกแบบ Pokémon TCG ชิงเงินรางวัลมูลค่ารวมกว่า 700,000 บาท

The Pokémon Company ประกาศจัดการแข่งขันประกวดการออกแบบ Pokémon Trading Card Game เพื่อเฟ้นหาลวดลายของการ์ดเกม ที่จะถูกนำไปใช้ทำเป็น Promo Card เพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 25 ปีของโปเกมอนแฟรนไชส์ ชิงเงินรางวัลมูลค่ารวมถึง 20,500 เหรียญสหรัฐ หรือราว 682,455 บาท
นับตั้งแต่ Pokémon Trading Card Game ได้ถูกผลิตออกมาเพื่อวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เพื่อเป็นส่วนต่อขยายโปเกมอนแฟรนไชส์ให้มีความหลากหลายมากขึ้น มันก็ได้รับความนิยมจากทั้งผู้เล่นและนักสะสมเป็นอย่างมาก จนกลายมาเป็นหนึ่งในเทรดดิ้ง การ์ดเกมที่ประสบความสำเร็จ และมียอดจำหน่ายโดยรวมสูงที่สุดในโลก ซึ่งในปัจจุบัน Pokémon Trading Card Game ได้ถูกผลิตขึ้นและวางจำหน่ายอยู่ใน 76 ประเทศทั่วโลก และถูกแปลเป็น 13 ภาษา ซึ่งรวมถึงภาษาไทยของเราด้วย ทั้งนี้ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 25 ปีของ Pokémon Trading Card Game ซึ่งอยู่ในเวลาไล่เลี่ยเดียวกันกับ วาระครบรอบ 25 ปีของ Pokémon แฟรนไชส์ ทาง The Pokémon Company และ Creatures Inc. สตูดิโอผู้อยู่เบื้องหลังการพัฒนาทั้งตัวเกม Pokémon ภาคหลัก และ Pokémon Trading Card Game นี้ จึงได้ริเริ่มจัดการประกวดออกแบบ Pokémon Trading Card Game ในชื่อการประกวดว่า Pokémon Card Game Illustration Grand Prix Contest ซึ่งในปีนี้ถือเป็นปีที่ 3 แล้วที่การประกวดนี้จัดขึ้น เพื่อเฟ้นหาศิลปินผู้มากความสามารถ ในการออกแบบลวดลายภาพวาดบนโปเกมอน เทรดดิ้งการ์ดเกม ที่มีความสวยงาม โดยในปีนี้จะมีความพิเศษตรงที่การประกวด จะเปิดรับผลงานของผู้เข้าประกวดจากในประเทศสหรัฐอเมริกาด้วย จากแต่เดิมที่การประกวดครั้งก่อนๆ จะรับผลงานจากผู้เข้าประกวด ในประเทศญี่ปุ่นเพียงอย่างเดียว
 ระยะเวลาส่งผลงานเข้าประกวด: 14 ตุลาคม 2564 เวลา 10.00 น. - 31 มกราคม 2565 เวลา 21.59 น. ตามเวลาประเทศไทย
โดยการประกวด Pokémon Card Game Illustration Grand Prix Contest ในครั้งนี้ จะจัดขึ้นภายใต้หัวข้อ "ชีวิตประจำวันของเหล่าโปเกมอน" -「ポケモンの日常(生活)」- “The Daily Life of Pokémon” ซึ่งผู้เข้าประกวดจะต้องเลือกเอาโปเกมอน 1 ตัว จากใน 8 ตัวด้านล่างนี้ มาวาดรูปเพื่อแสดงถึงการใช้ชีวิตประจำวันในธรรมชาติของโปเกมอนตัวดังกล่าว ไม่ว่าจะเป็นอิริยาบถของโปเกมอนตามธรรมชาติ หรือการออกผจญภัยไปในโลกกว้างอย่างสนุกสนาน ผู้เข้าประกวดสามารถแสดงไอเดียเพื่อรังสรรค์ผลงานให้เข้ากับหัวข้อการประกวดดังกล่าวได้อย่างเต็มที่ โดยมีข้อแม้ว่า ผู้เข้าประกวดจะต้องไม่วาดโปเกมอนดังกล่าวในรูปแบบสีแตกต่าง (色違いのポケモン - Shiny Pokémon) และจะต้องไม่ดัดแปลงดีไซน์ของตัวโปเกมอนไปจากดีไซน์ดั้งเดิมอย่างเป็นทางการ

ซึ่งโปเกมอนทั้ง 8 ตัวดังกล่าว ประกอบไปด้วย
#001 ฟุชิกิดาเนะ - フシギダネ - Bulbasaur   
ประเภท: โปเกมอนเมล็ด ส่วนสูง: 0.7m น้ำหนัก: 6.9 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: โปเกมอนตัวนี้มีเมล็ดพืชติดอยู่ที่กลางหลังตั้งแต่วันที่ถือกำเนิดขึ้นมา เมล็ดนี้จะค่อยๆ โตขึ้นทีละนิด ในช่วงวัยเด็ก โปเกมอนตัวนี้ใช้สารอาหารที่เก็บอยู่ในเมล็ดพืชดังกล่าวเพื่อใช้ในการเจริญเติบโด

#006 ลิซาร์ดอน - リザードン - Charizard   
ประเภท: โปเกมอนเปลวเพลิง ส่วนสูง: 1.7m น้ำหนัก: 90.5 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: พ่นไฟอันร้อนแรงพอที่จะแผดเผาหินได้ บางครั้งก็ทำให้เกิดไฟป่าเนื่องจากเปลวเพลิงที่พ่นออกมา นอกจากนี้ ปีกอันมหึมาของมันยังสามารถพาโปเกมอนตัวนี้บินไปได้สูงถึง 1.4 กิโลเมตรเลยทีเดียว

#025 พิคาชู - ピカチュウ - Pikachu  
ประเภท: โปเกมอนหนู ส่วนสูง: 0.4m น้ำหนัก: 6.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ยิ่งไฟฟ้าที่พิคาชูผลิตมีความรุนแรงมากเท่าไร กระพุ้งแก้มก็ยิ่งนิ่มและยืดได้มากขึ้นเท่านั้น เมื่อพิคาชูสองตัวพบหน้ากัน พวกมันจะทักทายกันโดยหางแตะกัน และแลกเปลี่ยนกระแสไฟฟ้าระหว่างกัน

#059 วินดี - ウインディ - Arcanine  
ประเภท: โปเกมอนในตำนาน ส่วนสูง: 1.9m น้ำหนัก: 155.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ร่างที่วิ่งระยะทางกว่า 10,000 กิโลเมตร ภายในหนึ่งวันหนึ่งคืน ทำให้ผู้คนจำนวนมากหลงใหล ความสวยงามของโปเกมอนตัวนี้เป็นที่น่าชื่นชมมาอย่างยาวนาน มันสามารถวิ่งได้อย่างรวดเร็วราวกับมีปีกโบยบิน

#078 แกลล็อป (ร่างกาลาร์) - ギャロップ(ガラルのすがた)- Galarian Rapidash   
ประเภท: โปเกมอนเขาเดี่ยว ส่วนสูง: 1.7m น้ำหนัก: 80.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ไซโคคัตเตอร์ที่ปล่อยจากเขานั้นมีพลังแรงกล้า พลังทำลายล้างขนาดเจาะรูแผ่นโลหะหนาได้ ความสง่างามและหยิ่งทะนง โปเกมอนตัวนี้วิ่งบุกป่าฝ่าดงไปได้อย่างง่ายดาย โดยอาศัยพลังจิตที่อัดแน่นอยู่ในขน ที่ปลายกีบของมันช่วยนำทาง

#212 ฮัซซัม - ハッサム - Scizor   
ประเภท: โปเกมอนก้ามปู ส่วนสูง: 1.8m น้ำหนัก: 118.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ก้ามปูอันมหึหมา ซึ่งมีน้ำหนักมากถึงหนึ่งในสามของน้ำหนักตัวของฮัซซัม เพียงแค่ตวัดเดียวก็สามารถทลายก้อนหินให้ราบเป็นหน้ากลองได้ แม้ว่าร่างกายภายนอกจะดูเรียวเล็ก แต่ฮัซซัมมีพลังในการโจมตีอย่างเหลือเชื่อ นั่นเป็นเพราะว่า แม้แต่มวลกล้ามเนื้อของฮัซซัมก็ยังประกอบขึ้นมาจากโลหะนั่นเอง

 
#658 เก็คโคกะ - ゲッコウガ - Greninja   
ประเภท: โปเกมอนนินจา ส่วนสูง: 1.5m น้ำหนัก: 40.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: จะบีบอัดน้ำสร้างดาวกระจายขึ้นมา เมื่อขว้างให้หมุนด้วยความเร็วสูงแม้แต่เหล็กก็ยังขาดเป็น 2 ท่อน โปเกมอนตัวนี้ปรากฎตัวขึ้นและจากไปราวกับเป็นนินจา ต่อสู้กับศัตรูอย่างว่องไวและง่ายดายราวกับเป็นของเล่น และโค่นศัตรูลงด้วยดาวกระจายก้อนน้ำอันแหลมคม

#845 อุ๊อุ - ウッウ - Cramorant    
ประเภท: โปเกมอนจอมกระเดือก ส่วนสูง: 0.8m น้ำหนัก: 18.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ทรงพลังขนาดโจมตีคู่ต่อสู้ให้แพ้ได้ในครั้งเดียว แต่เนื่องจากขี้ลืมจึงมักลืมคู่ต่อสู้ที่สู้อยู่ โปเกมอนจอมตะกละนี้ชอบเขมือบ ซาชิคามาสึ - サシカマス - Arrokuda อยู่เป็นประจำ แต่บางครั้งก็ชอบไปเขมือบโปเกมอนหรือผู้คนที่ไม่ได้เป็นเหยื่อตามธรรมชาติของมัน

 เงื่อนไขของผลงานที่ส่งเข้าประกวด
ผลงานจะต้องประกอบไปด้วยโปเกมอน 1 ใน 8 ตัวข้างต้น ที่ถูกวาดขึ้นมาพร้อมกับฉากหลัง โดยมีการออกแบบผลงานเป็นไปตามหัวข้อการประกวดที่กำหนดเอาไว้ ห้ามมิให้มีข้อความ หรือตัวเลขใดๆ ปรากฎอยู่ในผลงานดังกล่าว ผลงานต้องอยู่ในรูปแบบดิจิตอล โดยใช้ไฟล์นามสกุล JPEG หรือ PNG(โทนสีแบบ RGB)และมีขนาดภาพไม่เกิน 1,080 x 680 pixels รวมทั้งมีขนาดไฟล์ไม่เกิน 3 MB ทั้งนี้ หากผลงานของผู้เข้าประกวดได้รับรางวัลชนะเลิศ หรือรองชนะเลิศ ทางผู้จัดการประกวดอาจติดต่อกลับไปยังผู้เข้าประกวด เพื่อให้ส่งผลงานกลับมาใหม่ที่มีความละเอียดของภาพที่สูงขึ้น เพื่อใช้ในการพิมพ์การ์ด Promo ออกมาต่อไป โดยทั่วไปแล้ว ภาพที่ส่งเข้าประกวด ควรจะมีโปเกมอนปรากฎอยู่ในภาพเพียง 1 ตัวต่อ 1 ผลงานเท่านั้น เพื่อความง่ายในการบ่งชี้ว่าการ์ดเกมใบนั้นเป็นของโปเกมอนตัวที่ปรากฎอยู่ในภาพ อย่างไรก็ตาม ถ้าผู้เข้าประกวดสามารถออกแบบผลงานให้ผู้ชมภาพสามารถจำแนกได้ง่ายว่า มีโปเกมอนเพียงตัวเดียวในภาพ ที่เป็นตัวละครหลักของผลงาน ก็สามารถวาดโปเกมอนตัวอื่น (ไม่จำเป็นต้องเป็น 1 ใน 8 ตัวข้างต้น) เข้ามาประกอบในภาพได้ด้วย ผู้เข้าประกวด 1 คน สามารถส่งผลงานเข้ามาได้สูงสุดเพียง 3 ผลงานเท่านั้น โดยไม่ได้บังคับว่าจะต้องเป็นภาพโปเกมอนคนละตัวกัน สามารถวาดภาพโปเกมอนเพียง 1 ตัวเข้ามา 3 ภาพเลยก็ได้ คุณสมบัติของผู้เข้าประกวด
ต้องเป็นผู้ที่พำนักอยู่ในประเทศญี่ปุ่น หรือสหรัฐอเมริกา อย่างถูกต้องตามกฎหมาย  (แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นพลเมืองของประเทศดังกล่าว) ตลอดระยะเวลาการเข้าประกวดเท่านั้น ผู้เข้าประกวดต้องเป็นผู้ใหญ่เท่านั้น ตามกฎหมายของประเทศที่ผู้เข้าแข่งขันเป็นพลเมืองอยู่ ทางผู้เข้าประกวดปฏิเสธไม่รับผลงานจากเยาวชนในการประกวดครั้งนี้ รับทราบในข้อตกลงและเงื่อนไข รวมทั้ง นโยบายความเป็นส่วนตัว จากทาง The Pokémon Company สามารถส่งผลงานเข้าประกวดได้ที่ https://www.ptcgic-cr.com/2022/en/application/ หลังจากเริ่มต้นการประกวดอย่างเป็นทางการ
กรรมการตัดสินผลงาน

Tsunekazu Ishihara
石原 恒和
ประธานบริษัท The Pokémon Company (Japan)

Hirokazu Tanaka
田中 宏和
ประธานบริษัท Creatures Inc.

Kenji Okubo
大久保 賢司
ประธานบริษัท The Pokémon Company International

Yuji Kitano
北野 祐司
กรรมการบริหารอาวุโส Creatures Inc.
Atsuko Ujiie (氏家 淳子) กรรมการบริหาร และหัวหน้าฝ่ายศิลป์ CG Studio, Creatures Inc. Satoru Nagaya (長屋 悟) หัวหน้าฝ่ายศิลป์ Creatures Inc. Kouki Saitou (斉藤 コーキ) ศิลปินวาดภาพประกอบการ์ด Pokémon TCG Tomokazu Komiya (こみや トモカズ) ศิลปินวาดภาพประกอบการ์ด Pokémon TCG AKIRA EGAWA (江川 あきら) ศิลปินวาดภาพประกอบการ์ด Pokémon TCG โดยกรรมการทั้ง 9 ท่าน จะตัดสินผลงานโดยใช้เกณฑ์การตัดสินดังต่อไปนี้
การตีความของหัวข้อของการประกวด ที่สื่อออกมาในผลงาน  (40%) ความคิดสร้างสรรค์ และความไม่เหมือนใครของผลงาน (30%) ดีไซน์ของผลงานโดยภาพรวม (30%) ผลงานที่ส่งเข้ามามีความเหมาะสม ไม่ขัดต่อภาพลักษณ์ของแบรนด์ Pokémon การประกาศผลการตัดสิน และผู้ชนะการประกวด
การประกาศผลการตัดสิน จะประกาศในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการประกวดครั้งนี้ https://www.ptcgic-cr.com/2022/en/ ภายในต้นเดือนมิถุนายน 2565
ของรางวัล
  Grand Prize Winner
ผลงานจากผู้เข้าประกวดเพียง 1 คน ไม่ว่าจะมาจากประเทศญี่ปุ่น หรือประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ถูกคัดเลือกให้ได้รับรางวัลชนะเลิศ จะได้รับรางวัลเป็นเงินสดมูลค่า 5,000 เหรียญสหรัฐ (166,452 บาท) และผลงานของผู้เข้าประกวดจะได้รับการผลิตเป็น Pokémon TCG Promo Card ชุดพิเศษเพื่อวางจำหน่ายอีกด้วย
 First Runner-Up (จากสหรัฐอเมริกา และญี่ปุ่น)
ผลงานจากผู้เข้าประกวด 1 คนจากประเทศญี่ปุ่น และอีก 1 คนจากประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ถูกคัดเลือกให้ได้รับรางวัลรองชนะเลิศ  จะได้รับรางวัลเป็นเงินสดมูลค่า คนละ 3,000 เหรียญสหรัฐ (99,871 บาท) และผลงานของผู้เข้าประกวดจะได้รับการผลิตเป็น Pokémon TCG Promo Card ชุดพิเศษเพื่อวางจำหน่ายอีกด้วย
 Second Runner-Up 
ผลงานจากผู้เข้าประกวด 2 คน ไม่ว่าจะมาจากประเทศญี่ปุ่น หรือประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ถูกคัดเลือกให้ได้รับรางวัลอันดับที่ 3 จะได้รับรางวัลเป็นเงินสดมูลค่า คนละ 1,000 เหรียญสหรัฐ (33,290 บาท) 
 Judges’ Award
ผลงานจากผู้เข้าประกวด 15 คน  ไม่ว่าจะมาจากประเทศญี่ปุ่น หรือประเทศสหรัฐอเมริกา ที่เข้าตาคณะกรรมการผู้ตัดสิน จะได้รับรางวัลเป็นเงินสดมูลค่า คนละ 500 เหรียญสหรัฐ (16,645 บาท) 
รวมมูลค่าเงินรางวัลทั้งสิ้น 20,500 เหรียญสหรัฐ หรือราว 682,455 บาท
รายละเอียดเพิ่มเติมของการประกวด สามารถติดตามได้ที่เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ https://www.ptcgic-cr.com/2022/en/
Read more...
By Foolboy

ทำเป็นการ์ดเกมไปได้ เมื่อโอรีโอลายโปเกมอนถูกนำไปประมูลต่อในราคาแพงเว่อร์

ช่วงกลางเดือนกันยายนที่ผ่านมา ทาง The Pokémon Company ได้มีการเปิดตัว Pokémon x OREO ซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่างทางโปเกมอน และ Mondelez International เพื่อผลิตขนมคุกกี้ยี่ห้อดังอย่าง Oreo ออกมาเป็นลวดลายโปเกมอนแบบ Limited-Edition จำนวนทั้งสิ้น 16 ลาย อาทิ Pikachu, Bulbasaur, Charmander, Squirtle, Dratin, Sableye, Grookey, Pancham, Rowlet และ Piplup เป็นต้น เพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 25 ปีของโปเกมอนแฟรนไชส์ โดยมีลายของโปเกมอนในตำนานอย่าง Mew เป็นลายที่หายากที่สุด เพื่อให้แฟนๆ ได้หาซื้อมากินหรือว่าสะสมเป็นเจ้าของกัน โดยได้ออกวางจำหน่ายเฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกาไปแล้วนั้น ดูเหมือนว่าจะมีเหล่าเทรนเนอร์บางคนผุดไอเดียที่จะตีราคาขนมคุกกี้รุ่นพิเศษนี้ ราวกับเป็นโปเกมอน เทรดดิ้งการ์ดเกมกันแล้วละครับ
โดยในเว็บไซต์ประมูล eBay ได้มีการวางจำหน่าย Oreo ลาย Mew ซึ่งเป็นลายที่หายากที่สุด เอาไว้ที่มูลค่าสูงถึง 1,000 เหรียญสหรัฐ (33,286 บาท) เลยทีเดียว ส่วนโอริโอลายโปเกมอนตัวอื่นๆ ก็มีวางจำหน่ายอยู่ในเว็บไซต์ดังกล่าวเช่นเดียวกันที่ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 15 เหรียญสหรัฐ ซึ่งถึงแม้ว่าคุกกี้โอริโอลายพิเศษนี้จะเพิ่งวางขายไปได้ไม่นาน และยังไม่สามารถคาดเดาได้ว่าตลาดประมูลคุกกี้โอริโอเช่นนี้จะรุ่ง (หรือมีคนหลงกลซื้อเข้าไป) หรือไม่ แต่ที่แน่ๆ มีคุกกี้โอริโอลาย Mew ที่ขายออกไปได้สำเร็จแล้วที่ราคา 1,000 เหรียญสหรัฐ เมื่อวันที่ 12 กันยายนที่ผ่านมาครับ ซึ่งคาดการณ์ได้ไม่ยากเลยครับว่า เมื่อหมดช่วงโปรโมชันวางจำหน่ายคุกกี้ไปแล้ว จะต้องมีผู้คนนำเอาคุกกี้โอริโอลายโปเกมอนออกมาประมูลกันมากขึ้นอย่างแน่นอนครับ


เป็นเรื่องปกติไปแล้วครับสำหรับบรรดาของสะสมจากแฟรนไชส์เกมต่างๆ ไม่ได้เฉพาะแต่เพียงโปเกมอนเท่านั้น ที่จะมีมูลค่าพุ่งสูงขึ้นไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ ถ้าเกิดสินค้าดังกล่าวมีความหายากในตัวมากพอ และมีคนพร้อมที่จะยอมจ่ายเพื่อให้ได้มาไว้ในครอบครอง ยกตัวอย่างเช่น ตลับเกม Super Mario Bros. เวอร์ชันแรกสุดจากเครื่อง NES สภาพใหม่ยังไม่ได้แกะ ที่เพิ่งมีคนยอมจ่ายเงินไปมากถึง 2 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 66.5 ล้านบาท) และกลายเป็นตลับเกมชิ้นเดียว ที่มีผู้ประมูลไปด้วยราคาสูงที่สุดในโลก ดูเหมือนว่าขนมคุกกี้ธรรมดาชิ้นนี้ก็กำลังจะกลายเป็นหนึ่งในเทรนด์ดังกล่าวไปแล้วด้วยเช่นกันครับ
รายละเอียดเพิ่มเติมของ Pokémon x OREO ดูได้ที่ https://www.oreo.com/pokemon
ที่มา
https://gamerant.com/pokemon-oreos-ebay/
https://comicbook.com/gaming/news/pokemon-oreos-close-ups-details/
https://gamerant.com/super-mario-bros-rally-auction-record/
Read more...

Gijinka Fiction : ยามแรกคบของฉันกับเธอ...


天ノ花 月子
 Share

Recommended Posts

...ณ โลกโปเกมอนโลกใหม่ที่โปเกมอนทุกเจเนอเรชั่นอยู่รวมกัน...
...จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อมีโปเกมอนส่วนหนึ่งกลายร่างเป็นมนุษย์!?

...นี่คือเรื่องราวความรักของ "เหล่าสตาร์ทเตอร์" ที่กลายร่างเป็นมนุษย์แบบจบในตอน...
...มาร่วมเอาใจช่วยพวกเขาไปด้วยกันเถอะ!!!

.

.

.

.

.

สวัสดีค่า~ :pika01: จี๊ดริดมาเปิดฟิคชั่นใหม่นะคะ เป็นฟิคชั่นที่บอกเล่าเรื่องราวความรักของเหล่ากิจินกะสตาร์ทเตอร์ของจี๊ดริดเองค่ะ

เนื่องจากจี๊ดริดอยากแต่งฟิคชั่นเกี่ยวกับกิจินกะแต่ไม่อยากแต่งเป็นเรื่องยาวเพราะกลัวแต่งไม่ได้ + ดองเลยแต่งเป็นตอนสั้นๆ แทนค่ะ ;w;

เอาคำโปรยไปก่อนนะคะ น กำลังเร่งปั่นตอนที่หนึ่งอยู่ค่ะ ถถถ ขอรบกวนฝากฟิคชั่นเรื่องใหม่นี้ด้วยนะค้า~ //กราบ m(_ _)m

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

อธิบายก่อนเล็กน้อย... :pika15:

Spoiler

ข้อมูลและหน้าตาตัวละครคร่าวๆ สามารถไปดูได้ในแกลเลอรี่ "อัลบั้มเรื่อยเปื่อยของจี๊ดริด"

และ "## กระทู้รวบรวมตัวละครครับ (Original Character) ##" นะคะ โฆษณากันโต้งๆ เลย ถถถ

เรื่องที่อยู่... สำหรับในฟิคชั่นนี้จะเป็นแบบนี้ค่ะ อยากจะบอกว่าเล่นโคตรง่าย ฮาาา

คันโต >> โจโต >> โฮเอ็น >> ชินโอ >> อิชชู >> คาลอส >> อาโลล่า

ถึงจะอยู่ติดกันแบบนี้แต่ก็มีระยะห่างพอสมควรทำให้ต้องใช้เวลาเดินทางไปมาหาสู่กันค่ะ

สำหรับคนที่อาศัยอยู่ จะเป็นบ้านหลังนึงต่อคน 3 คนตามเจนเลยค่ะ แล้วก็ขนาดของบ้านอยู่ในระดับกลางๆ ที่ใหญ่พอบรรจุสตาร์ทเตอร์ทั้งหมดได้นะคะ

แล้วก็อีกเรื่อง... สตาร์ทเตอร์ทุกคนเป็นเพื่อนกันค่ะ นอกจากนี้ทุกคนยังเป็นนักสำรวจด้วย รวมกันเป็นทีมใหญ่ แต่แบ่งย่อยเป็นทีมตามเจนค่ะ

เอาล่ะค่ะ เนื่องจากจี๊ดริดแต่งฟิคชั่นไม่ค่อยเก่งจึงอาจจะงงๆ หน่อยนะคะ ;w; และเพราะตัวละครที่เยอะมาก (เกินไป) ทำให้ฟิคชั่นค่อนข้างยาว น

ยังไงก็ขอให้สนุกนะคะ~~~ :pika10: อาจจะตาลายหน่อยนะคะ เพราะจี๊ดริดจะใช้สีจำแนกตัวละครเอา น  ขออภัยจริงๆ ค่ะ ฮือออ "orz

 

The 1st Chapter - Nai x Peruto

 

Main Characters

Spoiler

ไน เดอะ จูไนเปอร์ (Nai The Decidueye)
ชื่อ : ไน
สายพันธุ์ : จูไนเปอร์
อายุ : 19 ปี
ส่วนสูง : 176 ซม.

     จูไนเปอร์หนุ่มน้อยผู้มีนิสัยขี้อายและขี้กลัว มีฝีมือการต่อสู้อยู่ในระดับสูง แต่เนื่องจากชอบตีตนไปก่อนไข้จึงมักจะหนีเสมอ ทำงานหลักเป็นนักสำรวจ ควบกับงานรองเป็นพี่เลี้ยงเด็กที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งหนึ่ง แอบชอบเพรุโตะมาตั้งแต่ตอนได้พบเธอโดยบังเอิญสมัยยังเป็นพจจามะแต่ไม่กล้าบอก เขาคอยเฝ้ามองเธอเสมอจนกลายเป็นสตอล์คเกอร์(?)ไปโดยไม่รู้ตัว จนวันหนึ่งความรู้สึกของเขาได้มาถึงขีดสุดเขาจึงคิดที่จะสารภาพรักกับเธอและพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง เมื่อเพื่อนๆ สตาร์ทเตอร์รู้เข้าจึงพยายามช่วยเหลือเขาอย่างเต็มที่

 

เพรุโตะ เดอะ เอ็มเปลท์ (Peruto The Empoleon)
ชื่อ : เพรุโตะ
สายพันธุ์ : เอ็มเปลท์
อายุ : 19 ปี
ส่วนสูง : 174 ซม.

     เอ็มเปลท์สาวสวยผู้มีสีหน้าเดียวตลอดเวลา แต่เป็นคนตรงไปตรงมา เมื่อคิดอะไรจะพูดออกมาทันที คนที่ไม่รู้จักเธอดีมักจะคิดว่าเธอพูดล้อเล่นเพราะสีหน้าเธอไม่ไปตามสิ่งที่พูด ทำให้คนไม่ค่อยเข้าหาเธอเท่าไหร่นัก (ยกเว้นพวกชอบของแปลก(?)) ค่อนข้างกลุ้มใจ(?)กับสีหน้านิ่งๆ ไร้อารมณ์ของตัวเองนิดหน่อย... ทำงานหลักเป็นนักสำรวจ ไม่ระบุงานรอง

Support Characters

Spoiler

เหล่าเพื่อนๆ สตาร์ทเตอร์

- กาโอ เดอะ กาโอกาเอ็น (Gao The Incineroar)
- เรน เดอะ อาชิเรน (Rene The Primarina)
- ซารุ เดอะ โกคาซารุ (Zaru The Infernape)
- ไดโตะ เดอะ โดไดโทส (Daito The Torterra)
- ชาโมะ เดอะ บาชาโม่ (Shaamo The Blaziken)
- ไค เดอะ จูไคน์ (Kai The Sceptile)
- ราจิ เดอะ ลากูราจ (Raaji The Swampert)
- ฟูชิกิ เดอะ ฟูชิกิบานะ (Fushigi The Venusaur)
- ริสะ เดอะ ลิซาด้อน (Riza The Charizard)
- คาเมะ เดอะ คาเม็กซ์ (Kame The Blastoise)
- เมกะ เดอะ เมกาเนียม (Mega The Meganium)
- บาคุ เดอะ บาคุฟูน (Baku The Typhlosion)
- ได เดอะ โอไดล์ (Dai The Feraligatr)
- โรดะ เดอะ จาลอร์ด้า (Rooda The Serperior)
- เอ็นบุ เดอะ เอ็มบูโอ้ (Enbu The Emboar)
- เคนกิ เดอะ ไดเคนคิ (Kenki The Samurott)
- บูริ เดอะ บูริการอน (Buri The Chesnaught)
- ฟ็อกซี่ เดอะ มาฟ็อกซี่ (Foxy The Delphox)
- โคงะ เดอะ เก็คโคงะ (Kouga The Greninja)

ตัวละครอื่นๆ

- เด็นเนะ เดอะ เดเด็นเนะ (Denne The Dedenne)
- ริสึ เดอะ พาจิริส (Risu The Pachirisu)

 

Spoiler

...ตั้งแต่ที่ได้พบกันวันนั้น...
...ผมก็ไม่เคยลืมใบหน้าที่เย็นชาไร้รอยยิ้มของเธอเลย...
...ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน...
...ผมก็ยังคงชอบเธอมาโดยตลอด...
...ได้โปรดเถิดท่านอาร์เซอุส...

โปรดมอบความกล้าให้ผมที

------------------------------------------------------------------

"เฮ้ไน~ ทุกคนรออยู่นะ~~~" เสียงของกาโอคุงที่ดังขึ้นจากภายนอกเร่งผมให้ออกจากบ้านเร็วๆ
"เร็วเข้าค่ะไนคุง... พวกเราต้องเริ่มเดินทางแล้วนะคะ ไม่งั้นจะถึงเย็นนะ
~" เรนจังพูดสมทบก่อนจะโบกมือให้ผม
"อ๊ะ อ๊า~ ขอโทษครับ ขอโทษครับ~" ผมรีบพรวดพราดวิ่งออกจากบ้านไปจนสะดุดขาตัวเองแล้วล้มไถลไปกับพื้น
"อ้าวเฮ้ย..." กาโอคุงอุทานออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นผมล้ม
"ป...เป็นอะไรมากมั้ยคะ?" เรนจังรีบวิ่งมาพยุงผมให้ลุกขึ้นด้วยความเป็นห่วง
"จ...เจ็บนิดหน่อยครับ" ผมพูดเบาๆ ก่อนจะปาดน้ำตาที่คลอเบ้าอยู่ออกช้าๆ จริงๆ ไม่นิดหรอกครับ...อูย

     สวัสดีครับ ผมชื่อไน เดอะ จูไนเปอร์ที่ตอนนี้ได้กลายเป็นมนุษย์เนื่องด้วยสาเหตุบางอย่าง ไม่ใช่แค่ผมนะครับ เพื่อนๆ สตาร์ทเตอร์ของผมเองก็เช่นกัน ในโลกของผมตอนนี้มีโปเกมอนร่างสุดท้ายส่วนหนึ่งกลายเป็นมนุษย์ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน... อ้อ ทั้ง 2 คนที่อยู่กับผมตอนนี้เป็นเพื่อนสนิทร่วมเจเนอเรชั่นของผม กาโอคุง เดอะ กาโอกาเอ็น กับเรนจัง เดอะ อาชิเรนครับ วันนี้เป็นวันที่พวกผมจะต้องเดินทางไปบ้านสตาร์ทเตอร์โฮเอ็นซึ่งเป็นเพื่อนของพวกผมเช่นกัน คุณไคนัดรวมแบบนี้ต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ เลย...

------------------------------------------------------------------

ณ บ้านสตาร์ทเตอร์โฮเอ็น

"เฮ้อ...มาถึงซะทีนะครับ..." ผมถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะพูดออกมาอย่างรู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย...
"ถ้ากาโอคุงไม่มัวรับคำท้าจากคนที่มาท้าสู้คงไม่มาถึงซะเย็นขนาดนี้หรอกค่ะ..." เรนจังทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อยแบบที่เธอไม่ค่อยทำซักเท่าไหร่ก่อนจะกล่าวถึงเหตุการณ์ที่ทำให้พวกเรามาถึงช้า
"ถูกท้าสู้ทั้งทีจะปล่อยผ่านได้ยังไงล่ะ ฮ่าๆๆ" กาโอคุงหัวเราะด้วยสีหน้าที่ดูพอใจเป็นอย่างมาก
"แล้วก็อย่ามาโทษฉันคนเดียวสิ เรนจังเองก็มีคนมาขอถ่ายรูปด้วยตั้งเยอะไม่ใช่รึไง..." กาโอคุงกอดอกก่อนจะเถียงเรนจังกลับนิดหน่อย...
"น...นั่นมัน แต่ฉันก็ไม่ได้รับทุกคนนี่คะ..." เรนจังหลบสายตากาโอคุงที่มองมาก่อนจะบ่นพึมพำเบาๆ
"น่าๆ กาโอคุง เรนจัง ป่านนี้แล้วพวกราจิคุงรอแย่แล้วมั้งครับเนี่ย..." ผมรีบตัดบทก่อนที่บรรยากาศจะแย่ไปกว่านี้แล้วลงมือเคาะประตู

ก๊อก ก๊อก

แอ๊ด

"กำลังรออยู่เลย! เรนจัง~ มาร้องเพลงให้ราจิหน่อยนะ~~~" ชาโมะคุง เดอะ บาชาโม่เปิดประตูก่อนจะกวักมือเรียกเรนจังให้เข้าไปภายในบ้าน
"เพลง!!! ยินดีเลยค่ะ~" เรนจังมีสีหน้าเบิกบานก่อนจะตรงไปหาราจิคุง เดอะ ลากูราจที่กำลังเต้นแบบไร้เพลงอยู่
"พวกนายด้วยนะ~ เข้ามาได้เลย~!!" ชาโมะคุงยิ้มก่อนจะชวนผมกับกาโอคุงเข้าไปด้วย ผมกับกาโอคุงมองหน้ากันอย่างรู้สึกงงเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน...

------------------------------------------------------------------

"เอาอะไรอีกมั้ย? ไน..." คุณไค เดอะ จูไคน์เอ่ยถามผมด้วยรอยยิ้มโดยที่มือของเขาก็ยังคงทำลูกไม้ย่างไปด้วย
"ม...ไม่เป็นไรครับ ผมพอแล้วล่ะ..." ผมโบกมือปฏิเสธด้วยความเกรงใจปนมึนงง ตอนนี้ภายในบ้านเต็มไปด้วยเสียงเพลงเพราะๆ จากเรนจังและเสียงโหวกเหวกโวยวายของสตาร์ทเตอร์ส่วนหนึ่งที่กำลังสู้กัน โดยที่มีเสียงห้ามจากคนอื่นๆ เป็นระยะๆ...
"เอ่อ...วันนี้เป็นวันสำคัญอะไรหรือเปล่าครับ?" ผมเอ่ยถาม ที่นัดรวมวันนี้เพราะจัดปาร์ตี้ แต่เนื่องด้วยโอกาสอะไรนั้นผมก็ยังไม่ทราบ...
"ไม่หรอก... ชาโมะเขาแค่อยากปาร์ตี้รวมสตาร์ทเตอร์น่ะ ราจิเองก็เห็นดีเห็นงามด้วย ฉันเลยนัดทุกคนมาไงล่ะ... แต่ชาโมะบอกว่าถ้านัดมาปาร์ตี้เฉยๆ อาจจะไม่มากันก็เลยไม่ให้บอกรายละเอียด..." คุณไคอธิบายพลางนำลูกไม้ที่ย่างเสร็จแล้วใส่จานแล้ววางไว้บนโต๊ะ
"ย...ยังงี้นี่เอง..."
"ก็น้า~ ตั้งแต่ที่เรากลายเป็นมนุษย์มา... เราไม่เคยจัดปาร์ตี้รวมสตาร์ทเตอร์ในร่างมนุษย์เลยนี่นา!! แล้วก็นานๆ ทุกคนจะมีวันหยุดตรงกันซะที!!!" ชาโมะคุงที่พักจากการต่อสู้ชั่วคราวเดินมากอดคอผมไว้ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงร่าเริง

"ถ้ารู้ว่าเรียกมาเพราะเรื่องแค่นี้ฉันไม่มาหรอก..." คุณไดโตะ เดอะ โดไดโทสบ่นอุบอิบก่อนจะหยิบลูกไม้ย่างเข้าปาก
"งั้นก็กลับไปซะสิ..." คุณฟูชิกิ เดอะ ฟูชิกิบานะใช้ร่มตบหัวคุณไดโตะเบาๆ ก่อนจะหยิบลูกไม้ย่างเข้าปากบ้าง
"...ไม่ล่ะ ไหนๆ ก็เสียเวลามาแล้ว" คุณไดโตะบ่นพึมพำก่อนจะเดินออกไป
"ไดโตะกับนายนี่คล้ายกันอยู่นะริสะ..." คุณคาเมะ เดอะ คาเม็กซ์พูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะตบไหล่คุณริสะ เดอะ ลิซาด้อนเบาๆ
"...ไม่เหมือนซะหน่อย" คุณริสะบ่นอุบอิบก่อนจะเบือนหน้าหนี

"...เหมือนสุดๆ เลยล่ะครับ" ซารุคุง เดอะ โกคาซารุพูดเบาๆ ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆ
"เฮ้! ลูกไม้ย่างเสร็จแล้วเหรอ~ ต่อไปทำขนมบ้างสิไค~~~" คุณได เดอะ โอไดล์พักจากการต่อสู้ก่อนจะเดินมาหยิบลูกไม้ย่างไปทั้งจานแล้วเสนอให้คุณไคทำอย่างอื่นนอกจากลูกไม้ย่างบ้าง
"นี่ได... แบ่งคนอื่นบ้างสิ" คุณบาคุ เดอะ บาคุฟูนปรามคุณไดก่อนจะตบไหล่เบาๆ
"ไม่เป็นไรๆ ยังไงฉันก็ทำออกมาเรื่อยๆ อยู่แล้ว..."
"ฉันช่วยมั้ยไคคุง~" คุณเมกะ เดอะ เมกาเนียมเสนอด้วยรอยยิ้มร่าเริง
"ไม่ต้องเลยเมกะ ถ้าเธอทำไม่มีใครกินได้หรอกนะนอกจากฉันน่ะ..." คุณไดบ่นก่อนจะหยิบลูกไม้ย่างเข้าปากไม่หยุด
"ไดจังใจร้ายอ้า~" คุณเมกะทำแก้มป่องตีแขนคุณไดทีนึงก่อนจะเดินตึงตังออกไป
"ฮะๆ"
"อ่า ฮ่ะๆ..."

"นี่ไน ไม่ไปร่วมวงสู้กับเขาบ้างเหรอ~" ชาโมะคุงกอดคอผมแน่นขึ้นก่อนจะเอ่ยชวนผม
"ม...ไม่เอาหรอกครับ ผมสู้พวกคุณไม่ได้หรอก..." ผมปฏิเสธอย่างรวดเร็วก่อนจะผละออกจากวงแขนของชาโมะคุงแล้วผงกหัวเป็นเชิงขอโทษ
"อะไรกัน... นายเองก็มีฝีมือไม่ใช่ย่อยนี่นา น่าเสียดาย..." ชาโมะคุงบ่นอุบอิบก่อนจะเดินไปร่วมการต่อสู้ต่อ
"งั้นท่านไนไม่ไปร่วมขับร้องเพลงกับท่านเรนล่ะขอรับ?" โคงะคุง เดอะ เก็คโคงะเสนอ
"น...นั่นก็ไม่ไหวหรอกครับ" ผมโบกมือปฏิเสธรัวๆ นั่นน่ะยิ่งไม่ไหวเลยครับ...
"แหม...คุณไนนี่ล่ะก็ กล้าๆ หน่อยสิคะ" โรดะจัง เดอะ จาลอร์ด้าเดินมาแตะไหล่ผมเบาๆ
"นั่นสิขอรับ... ท่านไนเป็นคนเก่งคนนึงแท้ๆ" คุณเคนกิ เดอะ ไดเคนคิพูดสมทบก่อนจะยิ้มออกมาอย่างรู้สึกเสียดาย
"ม...ไม่หรอกครับ เก่งอะไรกัน..."

"ไม่เอาค่ะ ไม่เอานะ~!!" เสียงของฟ็อกซี่จัง เดอะ มาฟ็อกซี่ดังขึ้นก่อนที่เธอจะวิ่งหนีกาโอคุงที่พยายามวิ่งไล่ตามเธออยู่
"มาเหอะน่าฟ็อกซี่จัง มาสู้กัน~~~" กาโอคุงยังคงวิ่งตามเธออยู่ยังงั้นโดยที่ปากยังคงเอ่ยชวนให้เธอมาร่วมวงต่อสู้ด้วยไม่หยุด
"ไม่ไหวหรอกค่ะ... สู้ไปยังไงฟ็อกซี่ก็แพ้" ฟ็อกซี่จังเริ่มร้องไห้ก่อนจะวิ่งไปหลบข้างหลังคุณเอ็นบุ เดอะ เอ็มบูโอ้
"...เดี๋ยวเหอะกาโอ อย่าทำให้ฟ็อกซี่กลัวสิ" คุณเอ็นบุกำหมัดเป็นการตั้งท่าเตรียมใช้อาร์มแฮมเมอร์
"...เชอะ! ฉันไปชวนคนอื่นสู้ก็ได้!! แล้วก็ลดหมัดลงได้แล้วล่ะ...คุณ "พี่ชาย" " กาโอคุงสบถก่อนจะพูดออกมาเป็นเชิงประชด
"..."

"วุ่นวายจังเลยนะครับ... ว่ามั้ยเพรุโตะจัง~?" บูริคุง เดอะ บูริการอนพูดพลางยิ้มตาหยีก่อนจะใช้แขนโอบไหล่คนคนหนึ่ง...
"...!!"

"...นั่นสิ แล้วก็รบกวนเอามือออกด้วย..." คุณเพรุโตะ เดอะ เอ็มเปลท์ตอบรับด้วยสีหน้าเรียบเฉยก่อนจะบอกให้บูริคุงเอามือออกจากไหล่เธอ
"ฮะๆๆ แหมๆ~" บูริคุงหัวเราะก่อนจะเดินไปร่วมวงต่อสู้กับเขาบ้าง
"..." คุณเพรุโตะยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยเช่นเคยก่อนจะหยิบพัฟฟินที่คุณไคเพิ่งทำเสร็จเข้าปาก
"..." ทุกอิริยาบถของเธอนั้นอยู่ในสายตาผมตลอด ผมคอยเฝ้ามองเธออยู่อย่างนั้นจนปาร์ตี้เลิก...

Spoiler

"กลับบ้านดีๆ นะเรนจัง~ เจอกันที่คอนเสิร์ตพรุ่งนี้น้า~~~" ราจิคุงพูดอย่างเริงร่าก่อนจะโบกมือให้เรนจัง
"ค่ะราจิคุง~ แล้วเจอกันนะคะ~~~" เรนจังโบกมือกลับด้วยสีหน้าที่ดูมีความสุขมากก่อนจะหันหลังกลับแล้วเดินฮัมเพลงนำหน้าผมกับกาโอคุงไป
"...ฮึ ดูมีความสุขมากเลยนะเรนจังน่ะ... มากเกินไปละ" กาโอคุงพึมพำแล้วหัวเราะเบาๆ

"อื้มๆ นั่นสินะครับ..." ผมพยักหน้าอย่างรู้สึกเห็นด้วย ดูมีความสุขมากเกินไปจริงๆ นั่นแหละ มีอะไรรึเปล่านะ?
"เอ้อไน..."
"ครับ?"
"เมื่อไหร่นายจะมีความกล้ามากกว่านี้ซะทีอ่ะ?" กาโอคุงเอ่ยถามก่อนจะจ้องหน้าผม
"เอ๋?" ผมเลิกคิ้วเป็นเชิงสงสัยเล็กน้อย
"เรื่องความรักไง...ฉันเห็นนายแอบมองเพรุโตะจังตลอดเลย เมื่อไหร่จะบอกเธอซักที!"
"อ๊ะ! อ่า ผ...ผมไม่กล้าหรอกครับ!!!" ผมหน้าแดงก่อนจะโบกมือรัวๆ อย่างรู้สึกอาย
"กล้าๆ หน่อยสิ! ตอนนี้ในหมู่สตาร์ทเตอร์มีแฟนเป็นตัวเป็นตนไปหลายคนแล้วนะ... มีกับเขาบ้างซะทีสินายน่ะ!!! ฮะๆ" กาโอคุงหัวเราะก่อนจะตบไหล่ผมแรงมากจนผมแทบล้มหน้าทิ่ม
"จ...เจ็บนะครับ! กาโอคุงนี่ล่ะก็ พูดอะไรก็ไม่รู้..."
"ฮ่าๆๆ"

     ก็อย่างที่กาโอคุงบอกนั่นแหละครับ สตาร์ทเตอร์ส่วนหนึ่งมีแฟนไปแล้ว อย่างคุณริสะกับคุณเมกะ คุณไคกับโรดะจัง กาโอคุงเองก็กำลังคบกับฟ็อกซี่จัง ส่วนชาโมะคุงก็มีแฟนอยู่ก่อนแล้ว... ผมเองก็อยากมีแฟน แต่ว่า...ไม่มีความกล้านี่สิครับ ฮ่ะๆ... เรื่องผู้หญิงที่ผมแอบชอบคิดว่าคงพอรู้กันบ้างแล้ว... ใช่ครับ...คุณเพรุโตะนั่นแหละ ผมน่ะ...แอบชอบเธอมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่พบกันครั้งแรกเลยก็ว่าได้ครับ... ตอนนั้นผมกับเธอยังเป็นแค่โมคุโร่กับพจจามะเอง ผมได้เจอเธอตอนที่เธอมาเที่ยวแถวบ้านเกิดของผมกับเรนจังแล้วเธอก็ได้บังเอิญช่วยเหลือผมเอาไว้ ผมรู้สึกหลงไหลและประทับใจใบหน้าไร้อารมณ์นั้นของเธอ พอได้พบกันอีกครั้งผมก็เลยรู้สึกดีใจมาก และคอยเฝ้ามองมาตลอดตั้งแต่ตอนนั้นครับ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน รู้ตัวอีกทีก็ชอบมากจนถอนตัวไม่ขึ้นไปซะแล้ว...

------------------------------------------------------------------

"พี่ไน" เสียงเล็กน่ารักของเด็กผู้หญิงผมขาวปลอดคนหนึ่งดังขึ้น
"..." บุคคลที่ถูกเรียกชื่อนั่งนิ่ง ดูเหมือนเขาจะไม่ได้รับรู้เลยว่ามีคนกำลังเรียกอยู่...

"พี่ไน" เด็กผู้ชายผมส้มอีกคนเห็นเขาไม่หือไม่อือกับเสียงเรียกของเพื่อนเลยลองเรียกดูบ้าง
"..." ...แต่เขาก็ยังคงนั่งนิ่ง เด็กน้อยทั้ง 2 คนมองหน้ากันก่อนจะขยับตัวไปนั่งคนละข้างของคนที่ถูกเรียกชื่อแล้วก็...
"พี่ไน!!!" ...ตะโกนใส่หูทั้ง 2 ข้างของเขาดังมากจนเขาได้สติกลับ
"อ๊ะ! ค...ครับ!! โอย..." ไนสะดุ้งและได้รู้สึกตัวว่าเขานั่งเหม่อจนละเลยงานพี่เลี้ยงเด็กที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าซึ่งเป็นอาชีพของเขานอกเหนือจากงานนักสำรวจซะแล้ว ก่อนจะเอามือปิดหูเพราะรู้สึกปวดนิดหน่อยตอนถูกตะโกนใส่เมื่อครู่...

"พี่เป็นอะไรน่ะฮะพี่ไน ไม่สบายเหรอ?" เดเด็นเนะน้อยเอ่ยถามอย่างรู้สึกเป็นห่วง
"ไม่มีอะไรหรอกครับเด็นเนะคุง ฮ่ะๆ..." ไนหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะลูบหัวเดเด็นเนะน้อยนามเด็นเนะเบาๆ อย่างรู้สึกเอ็นดู

"ถ้าพี่ไนไม่ไหวจะกลับบ้านก่อนก็ได้นะคะ ค่อยมาหาพวกริสึวันหลังก็ได้..." พาจิริสน้อยนามริสึเอ่ยก่อนจะกระตุกชายเสื้อไนเบาๆ
"ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ ขอบคุณนะริสึจัง..." ไนยิ้มพลางลูบหัวริสึเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยถามถึงเหตุผลที่เรียกเขาเมื่อครู่

"ว่าแต่... เรียกพี่ทำไมเหรอครับทั้ง 2 คน?"
"ได้เวลาทานข้าวกลางวันแล้วฮะ!" เด็นเนะพูดแล้วยิ้มตาหยีอย่างร่าเริง
"ริสึกับเด็นเนะคุงเห็นพี่ไนนั่งอยู่เฉยๆ ไม่มาทานข้าวซะทีเลยมาเรียกน่ะค่ะ" ริสึพูดก่อนจะเอื้อมมือไปจับมือไนแล้วดึงให้เดินไปห้องอาหารเบาๆ
"อ่า... โทษทีครับ พอดีพี่นั่งคิดอะไรเพลินไปหน่อย..." ไนโน้มตัวไปจับมือเด็นเนะก่อนจะเปลี่ยนเป็นฝ่ายเดินจูงเด็กน้อยทั้ง 2 แทน

"คิดเกมให้พวกเราเล่นเหรอฮะ!?" เด็นเนะทำตาเป็นประกายเมื่อสันนิษฐานถึงสิ่งที่ไนนั่งคิด
"ช...ใช่ครับ ทานข้าวเสร็จมาเล่นกันนะ ฮ่าๆ..." ไนชะงักไปนิดนึงก่อนจะตามน้ำไปแล้วหัวเราะแห้งๆ

"เย้ เกม~" ริสึกระโดดโลดเต้นอย่างดีใจเมื่อรู้ว่าหลังทานอาหารกลางวันจะได้เล่นเกม

'...จะบอกได้ไงล่ะว่านั่งคิดเรื่องผู้หญิงอยู่น่ะ...' ไนคิดแล้วแอบถอนหายใจอย่างรู้สึกระอาตัวเอง...

------------------------------------------------------------------

หลายวันต่อมา

     ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว... ชักจะเริ่มทนไม่ไหวแล้ว ผมเริ่มรู้สึกอัดอั้นกับความรู้สึกของตัวเอง หลายวันมานี้หลังว่างจากการทำงาน ผมก็ยังคงเฝ้ามองเธออยู่เหมือนอย่างเคย ทำให้ผมเห็นว่าถึงแม้เธอจะเป็นแบบนั้นแต่เธอก็ยังมีชายหนุ่มมาจีบอยู่เรื่อยๆ ทั้งร่างมนุษย์และร่างโปเกมอนได้เข้าหาเธอบ่อยครั้งไม่เคยขาด ทำไงดี... ถ้าเธอตกลงคบกับใครไปผมจะทำยังไงดี!! ผมเริ่มโวยวายภายในใจคนเดียวอย่างรู้สึกกระวนกระวาย ...นี่เราชอบเธอมากจนจะกลายเป็นบ้าแล้วเหรอเนี่ย...?

แกร๊ก

"อ๊ะ..."
"ว...หวา!!" ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของคุณไดโตะกับซารุคุง ลืมบอกไป...ตอนนี้ผมอยู่หน้าบ้านสตาร์ทเตอร์ชินโอครับ แหะๆ...
"พี่ไน? มีอะไรรึเปล่าครับ?" ซารุคุงเอียงคอนิดๆ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความรู้สึกสงสัย
"...มาทำลับๆ ล่อๆ อะไรหน้าบ้านคนอื่นน่ะ? ไม่ไปทำงานรึไง..." คุณไดโตะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาที่ดูน่ากลัว
"อ่า...เอ่อ..." ผมยืนตัวสั่นพูดอะไรไม่ออก แย่แล้ว... แย่แล้ว!!!
"...ถ้าเพรุโตะล่ะก็ ยัยนั่นไปเที่ยวกับพวกยัยเมกะตามประสาผู้หญิงน่ะ..." อยู่ๆ คุณไดโตะก็พูดออกมาเหมือนรู้ว่าผมอยากรู้เรื่องอะไรก่อนจะเดินออกไป
"ตามนั้นเลยครับ ผมไปทำภารกิจก่อนนะ~" ซารุคุงยิ้มจนตาหยีก่อนจะเดินตามคุณไดโตะไป แต่ก่อนที่เขาจะเดินไปไกล ผมก็ตัดสินใจรั้งเขาเอาไว้

"ด...เดี๋ยวก่อนครับ"
"หืม? มีอะไรเหรอครับ?" ซารุคุงหยุดเดินก่อนจะหันมา ส่วนคุณไดโตะแค่ใช้หางตามองมาเท่านั้น
"เอ่อ...ผมมีเรื่องอยากปรึกษาน่ะครับ ได้มั้ย...?" ผมกำมือแน่นก่อนจะพูดออกไปเบาๆ
"...นายคุยกับไนไปละกันซารุ ฉันไปคนเดียวได้..." คุณไดโตะมองมาที่ผมครู่หนึ่งก่อนจะก้าวขาออกเดินต่อ
"อ๊ะแต่ว่า..."
"ไม่เป็นไร..." เขาโบกมือให้ซารุคุงก่อนจะเดินออกไปจนลับสายตา
"...คิก" ซารุคุงยิ้มนิดๆ ที่มุมปากก่อนจะเดินตรงมาหาผม
"เอ้อ ถ้าไม่ว่างล่ะก็..."
"ไม่เป็นไรครับ! ไม่เป็นไร... บางทีพี่ไดโตะเขาก็อยากไปทำภารกิจคนเดียวน่ะครับ ว่าแต่พี่ไนมีเรื่องอะไรอยากปรึกษาผมเหรอ?"
"อ่าก็...เรื่องคุณเพรุโตะนั่นแหละครับ"

------------------------------------------------------------------

"...ก็เป็นอย่างนี้แหละครับ" ผมเล่าทุกอย่างให้ซารุคุงฟังด้วยสีหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อ อ...อายจังเลย
"หืมมม อยากสารภาพเหรอครับ?" ซารุคุงยิ้มจนตาหยีก่อนจะใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปาก
"ค...ครับ แต่ผมยังไม่ค่อยพร้อมนี่สิ..." ผมก้มหัวลงก่อนจะเอามือปิดหน้าพร้อมสีหน้าที่ดูอายหนักกว่าเดิม
"...งั้นถ้าพร้อมเมื่อไหร่ก็บอกนะครับ ผมจะคอยช่วยเสมอเลย!!" ซารุคุงพูดให้กำลังใจผมด้วยรอยยิ้มก่อนจะตบหลังผมเบาๆ
"...ขอบคุณมากนะครับซารุคุง"
"อ๊ะ! ผมไปช่วยพี่ไดโตะทำภารกิจดีกว่า!! ไปตอนนี้น่าจะยังทัน ขอตัวก่อนนะครับ~" เขาลุกขึ้นก้มหัวให้ผมก่อนจะออกวิ่งเพื่อไปหาคุณไดโตะที่ล่วงหน้าไปก่อนแล้ว...
"อา ขอโทษที่ทำให้เสียเวลานะครับ..." ผมโบกมือช้าๆ ให้เขาก่อนจะพูดออกมาด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย
"ไม่เลยครับ! โชคดีนะพี่ไน~~~" ซารุคุงตะโกนกลับมาก่อนจะโบกมือให้ผมด้วยท่าทางที่ดูร่าเริง ผมยิ้มเล็กน้อยพลางนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่ตรงนั้น เป็นเวลานานเท่าไหร่ก็ไม่รู้เหมือนกัน... จนเวลาผ่านไปอีกหลายวันผมก็ยังคงไม่ได้พูดอะไรกับคุณเพรุโตะ
เลยอยู่ดี... เมื่อไหร่ผมจะกล้ามากกว่านี้ซะทีนะ เฮ้อ...

------------------------------------------------------------------

วันหนึ่ง ณ บ้านสตาร์ทเตอร์อาโลล่า

"เอ๊ะ! จริงเหรอ!!?" ชาโมะคุงตะโกนขึ้นด้วยสีหน้าที่ดูเบิกบาน ตอนนี้ผมนัดสตาร์ทเตอร์ทุกคนนอกจากสตาร์ทเตอร์ชินโอมารวมตัวกันที่บ้านพวกผมครับ... เนื่องจากตัดสินใจอย่างเด็ดขาดแล้วว่าจะสารภาพออกไปให้ได้หลังจากปล่อยเวลาให้ผ่านมาอย่างเสียเปล่าอยู่หลายวัน ...แต่คนเดียวคงไม่ไหวแน่ๆ เลยจะขอความช่วยเหลือจากทุกคนน่ะครับ...
"ค...ครับ ได้โปรดช่วยผมด้วยนะครับ!!" ผมผงกหัวขอร้องทุกคนรัวๆ ไปมาไม่หยุดจนคุณคาเมะต้องลูบหลังผมเบาๆ เป็นเชิงว่าให้ใจเย็นๆ
"เรื่องนั้นมันก็แน่นอนอยู่แล้วไม่ใช่รึไง!!!" ชาโมะคุงหัวเราะก่อนจะตบหลังผมรัวๆ จนผมรู้สึกจุก
"ได้ยินว่าพวกเขามีภารกิจต้องไปทำกันอยู่นะคะ..." ฟ็อกซี่จังเอียงคอเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นเบาๆ
"แต่ว่าตอนนี้พวกเขาน่าจะยังไม่ได้ออกไปทำภารกิจนะคะ..." โรดะจังพูดขึ้นเป็นการสันนิษฐาน
"ก็ว่ามันแปลกๆ อยู่ที่ไนนัด... ที่แท้ก็เรื่องนี้นี่เอง แหม ดีจริงๆ เลยนะที่งานของฉันกับเรนจังวันนี้เสร็จแล้ว พร้อมแล้วเหรอ?"
ราจิคุงยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากก่อนจะเอ่ยถาม
"ค...ครับ คิดว่านะ..." ผมก้มหน้าพลางพูดออกมาอย่างไม่ค่อยมั่นใจตัวเองเท่าไหร่นัก...
"...ให้ตายสิ เสียเวลาชะมัด..." คุณริสะบ่นอุบอิบอย่างไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่นัก
"งั้นจะมัวช้าอยู่ทำไมล่ะ!! ไปกันเลยสิ!!!!!" ชาโมะคุงพูดขึ้นก่อนจะจับแขนข้างหนึ่งของผมไว้
"โอ้!! เห็นด้วยเลยชาโมะ!!!!!" กาโอคุงพูดเป็นเชิงเห็นด้วยกับชาโมะคุงก่อนจะจับแขนอีกข้างหนึ่งของผมไว้
"ด...เดี๋ยวสิครับ ว...หวา!!!!!" ผมนิ่วหน้าด้วยความเจ็บก่อนที่จะรู้สึกว่าตัวเองกำลังลอยอยู่...
"เบาๆ สิคะกาโอคุง ชาโมะคุง เดี๋ยวแขนไนคุงก็หลุดหรอกค่ะ!!" เรนจังตะโกนห้าม เนื่องจากทั้ง 2 คนกำลังกระชากแขนผมวิ่งตรงไปที่บ้านสตาร์ทเตอร์ชินโอ
"ฮะๆๆ"

Spoiler

ณ บ้านสตาร์ทเตอร์ชินโอ

     ตอนนี้ผมถูกชาโมะคุงกับกาโอคุงลากมาที่บ้านสตาร์ทเตอร์ชินโอก่อนล่วงหน้าคนอื่นครับ คนอื่นๆ กำลังตามมาเงียบๆ พวกคุณเพรุโตะยังไม่ได้ออกไปทำภารกิจกันตามที่คาดไว้จริงๆ ด้วย เดี๋ยวสิ...เริ่มประหม่าอีกแล้ว

"เอาล่ะนะ!" ชาโมะคุงกับกาโอคุงสูดหายใจเข้าพร้อมกันก่อนจะตัดสินใจทำในสิ่งที่ผมกำลังเริ่มกลัว...

"ขอยืมตัวซารุก่อนนะเพรุโตะจัง~" อยู่ๆ ชาโมะคุงก็พุ่งพรวดเข้าไปในวงของสตาร์ทเตอร์ชินโอก่อนจะกอดคอซารุคุงเอาไว้โดยที่มืออีกข้างของเขาก็ลากผมเข้าไปด้วย
"ชาโมะคุง เดี๋ยว..."
"ไดโตะด้วย! พอดีอยากคุยด้วยนิดหน่อยอะน้า~" กาโอคุงจับแขนของคุณไดโตะไว้ก่อนจะกึ่งดึงกึ่งลากให้เดินออกไป
"เฮ้ย! อะไรกันเนี่ยพวกนาย!!!?" ซารุคุงโวยวายเล็กน้อยเมื่อถูกขัดตอนกำลังจะออกไปทำภารกิจ
"น่า~ แป๊บเดียว อ้อ! แล้วก็นะเพรุโตะจัง ไนเขามีเรื่องอยากคุยด้วยนิดหน่อยน่ะ ตามสบายนะ~" ชาโมะคุงพูดก่อนจะดึงแขนผมที่ถูกข้อมือของเขาตรึงไว้อยู่แล้วออกแรงผลักออกไปจนผมเกือบล้มหน้าทิ่ม
"ด...เดี๋ยวสิครับ... ว...หวา!!"
"ปล่อยนะ! ฉันเดินเองได้... ให้ตายสิ มาอยากคุยอะไรตอนนี้..." คุณไดโตะสะบัดแขนก่อนจะเดินไปอย่างหัวเสีย พวกเขาเดินไปจนลับสายตา...เหลือเพียงผมกับคุณเพรุโตะ...เท่านั้น

------------------------------------------------------------------

อีกด้านหนึ่ง...

"สารภาพรัก?" ซารุเลิกคิ้วนิดๆ ก่อนจะเอ่ยถาม ขณะนี้รอบๆ บริเวณนี้สตาร์ทเตอร์ทุกคนได้มารวมตัวกันเพื่อจับตาดูไน
"ใช่... พวกเราเลยต้องดึงพวกนายออกมาก่อนไง" คาเมะอธิบายข้อสงสัยให้ซารุและไดโตะรู้พลางยิ้มจนตาหยี
"เฮอะ!" ไดโตะสบถเล็กน้อยก่อนจะนั่งลงพลางใช้หางตามองไปทางที่ไนและเพรุโตะยืนอยู่
"ดูท่าทางคุณก็สนใจเหมือนกันนะครับ..." บาคุนั่งลงข้างๆ ไดโตะก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ไดโตะไม่ตอบแต่เบือนหน้าหนี

"งั้นเหรอ...ในที่สุดก็คิดจะบอกจริงๆ แล้วสินะพี่ไน" ซารุพึมพำออกมาเบาๆ ก่อนจะเริ่มยิ้มออกมา
"หมายความว่าไงน่ะซารุ?" เอ็นบุเอ่ยถามอย่างรู้สึกสงสัย
"พอดีว่าหลายวันก่อนพี่ไนเขามาปรึกษาผมเรื่องเพรุโตะนี่แหละครับ..."
"เอ๊ะ? งั้นนายก็รู้คนแรกเลยอะดิ" ชาโมะเลิกคิ้วเล็กน้อย เขาไม่นึกว่าไนจะแอบไปปรึกษาเพื่อนสนิทของเพรุโตะก่อนหน้านี้...
"คงงั้นมั้ง... แต่ถ้าเรื่องความรู้สึกของพี่ไนทุกคนก็รู้กันอยู่แล้วนี่?"

"ในที่สุดไนคุงก็คิดที่จะเลิกเป็นสตอล์คเกอร์ซะทีนะ~" บูริพูดพลางยิ้มตาหยีก่อนจะหัวเราะเบาๆ
"เป็นแบบไม่รู้ตัวด้วยล่ะน้า~ ฮะๆ" เมกะพูดเป็นเชิงเห็นด้วยแล้วหัวเราะออกมาอย่างร่าเริง
"...ไร้สาระ" ริสะพึมพำก่อนจะหันหน้าไปทางจุดที่ไนกับเพรุโตะยืนอยู่
"ไร้สาระ...แต่นายก็ยังมานะริสะ" ฟูชิกิหัวเราะในลำคอก่อนจะตบไหล่ริสะเบาๆ
"...เชอะ" ริสะสบถเล็กน้อยด้วยสีหน้าที่ดูแดงนิดๆ ทุกคนที่เหลือต่างหัวเราะให้กับท่าทางที่แสนตรงข้ามกับใจของเขาเบาๆ...

------------------------------------------------------------------

"..."
"..." ความเงียบเข้าปกคลุมบริเวณรอบๆ ตัวผมกับคุณเพรุโตะ ทำไงดี...ถึงจะเตรียมใจมาแล้วก็เถอะ แต่ว่า...!!
"...มีอะไรงั้นเหรอไน?" คุณเพรุโตะเปิดปากทำลายความเงียบ ผมสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจเปล่งเสียงออกมาบ้าง

"ค...คุณเพรุโตะ เอ่อ... คือว่า คือว่า..." ผมพยายามเค้นเสียงพูดออกมาอย่างทุลักทุเล แย่แล้ว...จะมาประหม่าตอนนี้ไม่ได้นะ ทุกคนอุตส่าห์ช่วยสร้างโอกาสให้เราแท้ๆ!
"...มีอะไรก็พูดมาสิ พวกฉันต้องไปทำภารกิจนะ..." คุณเพรุโตะยืนกอดอกพลางพูดออกมาเบาๆ
"...!!" ผมยืนตัวสั่นกำมือแน่น อยู่ๆ เสียงก็ไม่ยอมออกมาจากลำคอซะนี่...

อีกด้านหนึ่ง...
"อย่ายอมแพ้นะไน!!!" ชาโมะที่แอบดูอยู่ลุ้นอย่างออกนอกหน้า
"พูดสิพูด!!!" กาโอเองก็ลุ้นไม่แพ้กัน
"นี่...ลุ้นกันเกินไปป้ะ?" ราจิยืนมองทั้ง 2 ก่อนจะทำสีหน้าเอือมระอาออกมา แต่ภายในใจก็รู้สึกลุ้นเหมือนกัน
"..." คาเมะ บาคุ ไค โรดะ และบูรินั่งมองสถานการณ์ด้วยรอยยิ้มโดยไม่ออกอาการใดๆ ทั้งสิ้น

"...ถ้าไม่พูดฉันไปแล้วนะ" เธอพึมพำก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากที่แห่งนี้ ไม่นะ...อย่าเพิ่งไป ผมกัดริมฝีปากจนห้อเลือดก่อนจะตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้ววิ่งตามเธอไปจนฮู้ดที่สวมหัวหลุดลงมา
"ผ...ผมชอบคุณเพรุโตะครับ!!! ชอบมาตั้งแต่ตอนที่คุณเป็นพจจามะแล้ว!!!" ผมตะโกนออกมาอย่างรู้สึกอัดอั้น ความรู้สึกของผมที่เก็บไว้ภายในใจมาหลายปีได้พรั่งพรูออกมาจากปากผมแล้ว...
"...เอ๊ะ?" คุณเพรุโตะเบิกตากว้างขึ้นนิดๆ ก่อนจะปรับสีหน้ากลับมาเป็นเหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว
"ถ...ถ้าไม่ร...รังเกียจล่ะก็... ได้โปรด... ได้โปรดคบกับผมเถอะนะครับ!!!" ผมรู้สึกประหม่าจนพูดออกมาอย่างติดๆ ขัดๆ ก่อนจะก้มหัวอย่างรวดเร็ว ทำไงดี...พูดไปแล้ว พูดไปแล้ว!!!
"..." คุณเพรุโตะนิ่งเงียบไปนานจนผมรู้สึกใจแป้ว... จะปฏิเสธเราสินะ...?

อีกด้านหนึ่ง...
"อึก..." ไดกลืนน้ำลายลงคออย่างรู้สึกตื่นเต้น
"เพรุโตะจัง...อย่าเงียบนานซี่ ตอบไนคุงเร็วๆ..." เมกะรู้สึกลุ้นมากจนนั่งไม่ติดพื้นแล้ว
"สู้ๆ นะคะ คุณไน..." ฟ็อกซี่ประสานมือแน่นพลางให้กำลังใจไนอย่างรู้สึกเป็นห่วง
"ไนคุง..." เรนเองก็ประสานมือด้วยความเป็นห่วงเช่นกัน
"..." ริสะ ไดโตะ เอ็นบุ เคนกิ และโคงะนั่งมองสถานการณ์อยู่เงียบๆ ด้วยความรู้สึกที่ต่างกันออกไป

"ถ...ถ้าจะปฏิเสธล่ะก็พูดออกมาเลยก็ได้นะครับ..." ผมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ผมยังคงก้มหน้าอยู่อย่างนั้น... ความกลัวที่จะถูกปฏิเสธเริ่มประดังเข้ามาจนทำให้ผมรู้สึกอยากร้องไห้...
"ฉันก็ไม่ได้คิดจะปฏิเสธซะหน่อย... ได้สิไน ฉันจะคบกับนาย" คุณเพรุโตะพูดออกมาเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้ามาหาผม ผมเบิกตากว้างก่อนจะรีบเงยหน้าขึ้นมาทันที ผม...ไม่ได้ฝันใช่มั้ย!?

อีกด้านหนึ่ง...
"เยส~!!!" ชาโมะที่นั่งลุ้นอยู่อย่างออกนอกหน้าเผลอลุกขึ้นยืนก่อนจะส่งเสียงออกมาด้วยความดีใจ
"จะบ้าเรอะ!!! เดี๋ยวเพรุโตะก็รู้หรอกว่าพวกเรามาแอบดูกันน่ะ!!?" ฟูชิกิกระซิบปรามก่อนจะกระชากแขนชาโมะจนล้มหน้าทิ่ม
"เบาๆ ก็ได้ว้อย!!! เจ็บนะ..."
"ยินดีด้วยนะพี่ไน~" ซารุปรบมือเบาๆ ด้วยความรู้สึกยินดีจากใจจริง

"พ...พูดจริงเหรอครับ!!?" ผมพูดออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ น้ำตาแห่งความปลื้มปิติไหลอาบข้างแก้มอย่างห้ามไม่อยู่
"อืม... ก็นายน่ารักจะตาย" เธอพูดพึมพำออกมาเบาๆ ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์เช่นเดิมก่อนจะเดินมาถอดแว่นแล้วใช้นิ้วปาดน้ำตาให้ผม...
"..." ผมรู้สึกสับสนกับท่าทางของคุณเพรุโตะเล็กน้อยถึงมาก ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าเธอเป็นแบบนี้ก็เถอะ แต่ว่า...
'การปาดน้ำตาให้ออกจะโรแมนติกแท้ๆ... แต่ช่วยทำหน้าเขินหน่อยได้มั้ยคร้าบบบ'
"อ๊ะ...ฉันต้องไปแล้วล่ะนะ ว่าแต่...พวกนั้นยังคุยกันไม่เสร็จอีกเหรอ...?" คุณเพรุโตะสวมแว่นและฮู้ดให้ผมก่อนจะหันซ้ายหันขวาหาพวกซารุคุง
"น...นั่นสิครับ" ผมทำเป็นเออออตามน้ำไป เนื่องจากรู้อยู่แล้วว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน...

"อ๊ะ~ อ้า เรื่องก็มีเท่านี้แหละ!! ขอบใจมากนะ!!! ซารุ ไดโตะ" อยู่ๆ ชาโมะคุงก็พรวดพราดออกมาจากทางด้านหลังด้วยท่าทางที่ส่อพิรุธสุดๆ ก่อนจะผลักซารุคุงกับคุณไดโตะออกมาด้วย
"แล้วจะผลักทำไมวะเฮ่ย!!!" ซารุคุงโวยวายก่อนจะเดินกระฟัดกระเฟียดมาหาคุณเพรุโตะ
"...ชิ พวกนายนี่นะ" คุณไดโตะสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะเดินมาหาคุณเพรุโตะเช่นกัน
"ขอโทษที่ทำให้เสียเวลานะ ฮ่าๆๆ!!!" กาโอคุงหัวเราะพลางโบกมือรัวๆ ก่อนจะล็อคคอชาโมะคุงแล้วลากออกไป
"อ่อก... กาโอ!! ฉันหายใจไม่อ๊อกกกกก!!!!!" ชาโมะคุงดิ้นขลุกขลักภายใต้วงแขนของกาโอคุงด้วยสีหน้าทรมาน
"ใครใช้ให้นายพิรุธออกขนาดนั้นล่ะฟะ!!? เดี๋ยวก็ความแตกพอดีหรอก!!!"
"ข...ขอโทษ ปล่อยฉันเท้อออออ!!!!!"
"ฮ่ะๆ..."
"..."

"ฉันไปก่อนนะไน เดี๋ยวพอฉันกลับมาแล้วค่อยคุยกัน..." คุณเพรุโตะพูดเบาๆ ก่อนจะโบกมือให้ผมด้วยสีหน้าไร้อารมณ์เช่นเคย ...น่าจะยิ้มซักหน่อยนะ
"ค...ครับ" ผมโบกมือกลับด้วยความรู้สึกเสียดายเล็กๆ ที่เธอไม่ยิ้ม เฮ้อ...เอาเถอะ ซักวันเธอคงยิ้มให้เราเองแหละ
"...แค่ "เรา" นะ..." เธอพึมพำก่อนที่จะเดินออกไปจนลับสายตา ผมเบิกตากว้างเมื่อได้ยินสิ่งที่หลุดมาจากปากเธอเมื่อกี้ ค...แค่เรา!?
"อ...อะ" ผมยืนตัวแข็งทื่อหน้าแดงก่ำอยู่ตรงนั้น นานแค่ไหนไม่รู้จนกาโอคุงต้องมาลากผมออกไป

Spoiler

โฟ่ววว

"เอ้า!! ฉลองงงงง~~~" ชาโมะคุงกับกาโอคุงพ่นไฟออกมาแทนพลุเพื่อเป็นการฉลองให้กับผมที่สารภาพรักสำเร็จ ตอนนี้นอกจากสตาร์ทเตอร์ชินโอแล้ว ทุกคนมารวมตัวกันที่บ้านสตาร์ทเตอร์โฮเอ็นครับ...
"นี่พวกนาย! เดี๋ยวบ้านก็ไหม้หรอก..." ราจิคุงเอ่ยห้ามก่อนจะพยายามดับไฟที่ติดไปบางพื้นที่ร่วมกับเรนจัง
"พ...พอเถอะครับ ผมอายนะ~" ผมปิดหน้าก่อนจะพูดออกมาอย่างรู้สึกอาย
"น่ายินดีจะตายไปน้า~ ไม่ต้องอายหรอก ฮ่าๆ" คุณเมกะพูดออกมาอย่างร่าเริงก่อนจะตบไหล่ผมค่อนข้างแรงจนผมเกือบล้ม
"ฮ่ะๆ..."
"ใช่แล้วล่ะค่ะ ยินดีด้วยนะคะ~" ฟ็อกซี่จังประสานมือก่อนจะพูดด้วยสีหน้าเบิกบาน

"ตอนยืนดูพวกเราลุ้นแทบตายเลยนะว่าเพรุโตะจังจะตอบนายว่ายังไง!! ยิ่งอ่านใจไม่ได้อยู่..." กาโอคุงพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูหงุดหงิดเล็กน้อย
"ก็เธอเป็นคนแบบนั้นมาตั้งนานแล้วนี่นา มันก็ช่วยไม่ได้ล่ะนะ.." คุณไดพูดโดยที่มือของเขาก็ยังคงหยิบขนมที่คุณไคทำเข้าปากเรื่อยๆ
"เดี๋ยวเถอะได นั่นไคคุงเขาทำให้ไนคุงนะ..." คุณบาคุปราม
"ยังไงไคก็ทำเรื่อยๆ อยู่แล้วนี่ ไม่เห็นเป็นไรเลย!"
"งั้นฉันไปทำบ้างดีกว่า~ ช่วยชิมให้ด้วยนะไดจัง!!" คุณเมกะพูดก่อนจะวิ่งไปหาคุณไคที่ห้องครัว
"เฮอะ...ยังไงคนที่กินอาหารที่เธอทำได้มันก็มีแค่ฉันนี่..."

"ยังไงผมก็ต้องยินดีกับคุณด้วยจริงๆ ล่ะนะไนคุง~" บูริคุงพูดก่อนจะเดินมากุมมือผมแล้วเขย่าพลางบีบเบาๆ
"กระผมขอให้ท่านไนมีความสุขมากๆ นะขอรับ..." โคงะคุงพูดเบาๆ ที่ดูเหมือนจะเป็นการพึมพำซะมากกว่าด้วยสีหน้านิ่งเรียบแต่แฝงไปด้วยรอยยิ้มเล็กๆ
"กระผมก็เช่นกันนะขอรับ!" คุณเคนกิพูดสมทบก่อนจะยิ้มอย่างอ่อนโยน

"เอาล่ะๆ! มาพูดพร้อมกันอีกทีนะทุกคน~" ชาโมะคุงพูดขึ้นเมื่อเห็นคุณไคกับคุณเมกะเดินออกมาจากห้องครัว
"อื้มๆ!!"
"ยินดีด้วยน้า~~~!!!"
"...ยินดีด้วย"
"ข...ขอบคุณครับทุกคน" ผมหน้าแดงน้ำตาไหลอาบแก้มก่อนจะกล่าวขอบคุณทุกคนจากใจจริง ขอบคุณจริงๆ นะครับ...

"เรนจัง~ ขอเพลงหน่อย~~~" ราจิคุงพูดกับเรนจังก่อนจะตั้งท่าเตรียมเต้น
"ได้เลยค่ะ~~~" เรนจังวิ่งไปยืนข้างๆ ราจิคุงก่อนจะเริ่มร้องเพลง และแล้วปาร์ตี้ก็ได้เริ่มขึ้นจนกระทั่งตกเย็น...

------------------------------------------------------------------

ตกเย็น ณ บ้านสตาร์ทเตอร์ชินโอ

"จ...จริงเหรอครับ!?" ผมเผลอตะโกนออกมาด้วยความตกใจจนซารุคุงรีบตะครุบปากผมเอาไว้ หลังจากที่เพื่อนๆ สตาร์ทเตอร์ของผมต่างแยกย้ายกันกลับบ้านกัน และระหว่างที่พวกเรา สตาร์ทเตอร์อาโลล่ากำลังเดินทางกลับ สตาร์ทเตอร์ชินโอก็กลับมาจากการทำภารกิจพอดี แล้วซารุคุงก็ได้ชวนให้พวกเราเข้าไปในบ้านของพวกเขาครับ...
"ชู่ว...เบาๆ สิครับพี่ไน" ซารุคุงจุ๊ปากปรามผมพลางมองไปทางห้องของคุณเพรุโตะ ซึ่งเธอได้เข้าไปทำอะไรซักอย่างเป็นเชิงบอกว่าเดี๋ยวเธอได้ยิน
"ก...ก็มัน" ผมบ่นอุบอิบก่อนจะนึกถึงเรื่องที่ซารุคุงเล่าให้ฟังเมื่อซักครู่...

ย้อนกลับไปหลังจากที่เพรุโตะตอบรับความรู้สึกของไน

'...เธอตอบรับไนแล้วสินะ' ไดโตะเอ่ยถาม แต่ดูเหมือนจะถามส่งๆ ไปยังงั้น...
'ช่ค่ะ... เพราะฉันเองก็พอรู้ว่าเขาชอบฉัน แล้วส่วนตัวฉันก็คิดว่าผู้ชายรักเด็กน่ารักดีด้วย...' เพรุโตะตอบ เรื่องที่ทุกคนแอบดูเธอก็รู้อยู่แล้วล่ะนะ...
'ที่พูดไปว่าแค่ "เรา" เนี่ยไม่รู้สึกอายบ้างรึไงน่ะ...?' ซารุพูดด้วยรอยยิ้ม เพรุโตะคงจะอายบ้างล่ะน่ากับคำพูดแบบนั้น... เขาคิด
'แหม...นี่ฉันกำลังอายอยู่นะซารุ' เพรุโตะตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยเช่นเคย
'...นี่คืออายของเธอเรอะ!?' ซารุโวยวายออกมาเล็กน้อย ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าเธอเป็นคน "หน้าตาย" แต่นี่มันก็เกินไปแล้วนะ!!
'อย่าพูดยังงั้นสิ ฉันกลุ้มใจนะ...'
'...เฮ่อ' ซารุถอนหายใจเบาๆ อย่างรู้สึกปลงๆ

"ทำไมเธอถึงพูดเรื่องพวกนี้ออกมาอย่างหน้าตาเฉยแบบนั้นล่ะครับ!!? ทั้งที่ผมอายแทบแย่..." ผมนั่งกอดเข่าพลางเอาหน้าซุกก่อนจะพูดออกมาอย่างรู้สึกอาย
"เอาน่าพี่ไน... เพรุโตะก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้ว..." ซารุคุงหัวเราะในลำคอก่อนจะตบไหล่ผมเบาๆ เป็นเชิงปลอบใจ
"นายก็ทำให้ยัยนั่นรู้สึกอายหรือยิ้มให้ได้สิ!!" กาโอคุงยืนกอดอกก่อนจะพูดกลั้วหัวเราะ
"พยายามเข้านะคะ" เรนจังลูบหัวผมเบาๆ อย่างที่เคยทำบ่อยๆ สมัยเด็กๆ เป็นการให้กำลังใจผมด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน
"...จะคบกับยัยนั่นก็ต้องทนสีหน้าไร้อารมณ์ของเธอให้ได้สิ" คุณไดโตะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาแต่แฝงไปด้วยความเป็นห่วง ...คิดว่านะครับ
"ผ...ผมจะพยายามทำให้ได้นะครับ!!" ผมหน้าแดงก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น ไม่ว่ายังไงผมก็จะทำให้เธอมีรอยยิ้มให้ได้เลย!

แกร๊ก

"เสร็จแล้วล่ะ..." ประตูถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของคุณเพรุโตะ ดูเหมือนเธอจะซ่อนอะไรเอาไว้ข้างหลังนะ...
"อ๊ะ! งั้นผมขอตัวก่อนดีกว่า~ ไปเถอะพี่ไดโตะ!" ซารุคุงพูดก่อนจะสะกิดคุณไดโตะแล้วลุกขึ้นพลางเอ่ยชวนให้กลับเข้าห้อง
"...เฮอะ" คุณไดโตะสบถเล็กน้อย แต่ก็ยอมลุกตามซารุคุงไปอย่างโดยดี
"งั้นเราก็กลับบ้านกันเถอะเรนจัง!!" กาโอคุงลุกขึ้นยืนก่อนจะโบกมือให้พลางเอ่ยชวนเรนจังกลับบ้าน
"โชคดีนะคะไนคุง~" เรนจังลุกขึ้นพลางส่งยิ้มให้ผมแล้ววิ่งตามกาโอคุงไป
"ด...เดี๋ยวสิครับ"

"..."
"..." ความเงียบเริ่มเข้าปกคลุม ชวนคุยสิไน! พวกนายคบกันแล้วนี่...
"อ...เอ่อ"
"เอ้านี่..." ก่อนที่ผมจะได้พูดอะไร คุณเพรุโตะก็ยื่นของสิ่งหนึ่งให้ผม
"เอ๊ะ? ฟองสบู่...?" ผมอุทานออกมานิดๆ เมื่อเห็นของที่เธอซ่อนเอาไว้ มันเป็นฟองสบู่ที่ทำเป็นรูปตัวผมและเธอ...
"ฉันให้..."
"อา เอ่อ..."
"ไม่เป็นไร มันไม่แตกง่ายๆ หรอก" เมื่อเธอพูดแบบนั้นผมจึงหยิบมันมาจากมือของเธอ น่ารักจังแฮะ...ที่หายเงียบเข้าไปในห้องนี่ทำเจ้านี่อยู่สินะ

"..."
"อ๊ะ..." อยู่ๆ คุณเพรุโตะก็เอามือมาจับแก้มผมไว้เบาๆ ผมหลับตาปี๋อย่างรู้สึกอายเป็นอย่างมาก หรือว่า...หรือว่า!!!
"...หวังอะไรอยู่น่ะ?"
"ว...หวา!!!" ผมรีบลืมตาขึ้นอย่างรู้สึกตกใจพลางโบกมือเป็นพัลวัน
"...เพิ่งคบกันวันแรกเองนะ อย่าเพิ่งรีบร้อนสิ..." คุณเพรุโตะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความอาย ...รึเปล่า?
"ข...ขอโทษครับ" ผมพึมพำอย่างรู้สึกผิดหวังเล็กๆ ก็นึกว่าจะ... ไม่เอา ไม่พูดดีกว่าแฮะ...

"...ฉันจะพยายามแสดงอารมณ์ให้มากกว่านี้นะไน" คุณเพรุโตะพูดขึ้นเบาๆ
"เอ๊ะ? อ่า ครับ..."
"...นายลำบากใจใช่มั้ยล่ะ?" เธอพูด ทำไมผมรู้สึกว่ามันแฝงไปด้วยความเศร้ากันนะ...
"อะ ผมไม่..."
"แต่ช่วยรอฉันทีนะ ฉันสัญญา...ฉันจะพยายามทำให้ได้เลย..." เธอพูดขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบเช่นเคย แต่คราวนี้ผมกลับรู้สึกได้ถึงความมุ่งมั่นของเธอ...
"...แน่นอนครับ" ผมยิ้มก่อนจะตอบรับเธอ มือของผมลูบฟองสบู่ที่ทำเป็นรูปผมและเธอเบาๆ ไม่ต้องห่วงนะครับ... ผมจะรอคุณตลอดไป...อย่างแน่นอน

     ผมกับคุณเพรุโตะนั่งคุยกันซักพักก่อนที่ผมจะลากลับบ้าน นับตั้งแต่นี้ต่อไปผมกับเธอจะเป็นคนรักกัน ไม่ใช่แค่แอบรักเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว และไม่ว่ายังไง...ผมก็จะนำรอยยิ้มมาประดับใบหน้าที่สวยงามของคุณเพรุโตะให้ได้...แน่นอน ผมคนเดียวอาจจะไม่ไหวก็ได้...แต่ผมจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาดเลย ผมขอปฏิญาณไว้ ณ ที่นี้ครับ!

...The End...

 

Spoiler

จบไปแล้วนะคะสำหรับบทแรก ตัดเนื้อเรื่องไปเยอะอยู่เหมือนกัน ฮือออ ;w; รูปประกอบจะมาทีหลังนะคะ แล้วก็ขออภัยที่ทำให้ตาลายค่ะ ขอโทษจริงๆ นะคะ //กราบ m"(_ _)"m

 

Edited by Jeedrid
  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

เป็นเหตุการณ์ที่ดูวุ่นวายดีจริงๆค่ะ หรือเป็นเพราะกาโอกับชาโมะที่เป็นตัวต้นคิดหว่า ฮาาาา

ไนคุงกับเพรุโตะจังก็ดูน่ารักดีมากๆ ชอบตรงทำฟองสบู่ให้นี่แหล่ะ นั่ลลั๊กกก >w<

ดูจากบทพูดแล้วทุกคนมีนิสัยของตัวเองชัดเจนเลยล่ะค่ะ โดยเฉพาะไดโตะ โคตรเย็นชาเลย (...)

ในส่วนของฟิคอาจจะงงๆนิดหน่อย แต่โดยรวมถือว่าดีค่ะ รอภาพประกอบนะคะ ~

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

ตัวละครมีเยอะขนาดนี้ท่าทางจะเขียนยากน่าดูนะนั่น ฮ่ะๆ แต่ดูคึกคักดีจัง

ในที่สุดนายก็ทำได้แล้วเจ้าไนเอ๊ยยยยยยยยยยยย ถึงแม้ว่าสาวเจ้าจะยังหน้าตายเหมือนเดิมก็เถอะ แต่ได้ของขวัญจากสาวนี่ก็ก้าวหน้าขึ้นโขเลยนะ!:cyndaq08:

อาาาาาาา ถ้าได้เห็นภาพคู่นี้ด้วยก็ดีสิ //ฮา

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

  • 3 months later...

ตอนที่ 2 มาแว้วววว หลังจากเจ้าของกระทู้หายหัวไปนานโคตร ขออนุญาตลงไปพาร์ทเดียวก่อนนะคะ ประมาณ 10% ;w; เดี๋ยวมาลงเพิ่มภายในรีพลายเดียวกันเรื่อยๆ ค่ะ น

 

The 2nd Chapter - Riza x Mega

 

Main Characters

Spoiler

ริสะ เดอะ ลิซาด้อน (Riza The Charizard)
ชื่อ : ริสะ
สายพันธุ์ : ลิซาด้อน
อายุ : 21 ปี
ส่วนสูง : 180 ซม.

     ลิซาด้อนหนุ่มสุดซึนผู้ปากไม่เคยตรงกับใจ ซึ่งคำพูดมักจะขัดกับสีหน้าเขาเสมอ แต่บางครั้งเขาก็ปากตรงกับใจนะ (ย้ำว่าบางครั้ง...) เป็นคนที่แสดงออกทางสีหน้าชัดเจน จริงจัง โดนเมกะรุก(?)ใส่บ่อยๆ จนรู้สึกรำคาญ แต่จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้เกลียดเธอหรอกนะ ออกจะชอบเวลาที่เธออยู่ข้างๆ ด้วยซ้ำไป แต่ยังคงปากแข็งไม่พูดออกมา... มักพูดรุนแรงกับเธอเสมอ แต่เธอก็ยังอยู่เคียงข้างเขาไม่ไปไหน ทำให้เขารู้สึกสับสนมาก... ทำงานหลักเป็นนักสำรวจ ไม่ระบุงานรอง วันหนึ่งเขาได้ทะเลาะกับเธอจนเธอหนีหายไป แล้วเขาจะหาเธอพบมั้ยนะ...?

 

เมกะ เดอะ เมกาเนียม (Mega The Meganium)
ชื่อ : เมกะ
สายพันธุ์ : เมกาเนียม
อายุ : 20 ปี
ส่วนสูง : 170 ซม.

     เมกาเนียมสาวน้อยน่ารักผู้สดใสร่าเริง มักเข้าหาคนอื่นก่อนเสมอ มีท่าทางที่ดูร่าเริงมากเกินไปจนเหมือนเป็นบ้า(?) เธอเป็น 1 ในลูกศิษย์ของไค ชอบทำอาหารมาก แต่อาหารที่เธอทำนั้นไม่มีใครสามารถกินได้เลย (ยกเว้นไดนะ...) แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ ยังคงทำอาหารต่อไปด้วยความมุ่งมั่น ชอบริสะมากๆ จึงรุก(?)ใส่เขาทุกวัน ความมุ่งมั่นในการทำอาหารของเธอส่วนนึงก็มาจากอยากชนะใจริสะนี่แหละ ถึงแม้บางครั้งจะรู้สึกท้อและเจ็บปวดใจบ้างก็เถอะนะ... ทำงานหลักเป็นนักสำรวจ ไม่ระบุงานรอง

Support Characters

Spoiler

- ฟูชิกิ เดอะ ฟูชิกิบานะ (Fushigi The Venusaur)
- คาเมะ เดอะ คาเม็กซ์ (Kame The Blastoise)
- บาคุ เดอะ บาคุฟูน (Baku The Typhlosion)
- ได เดอะ โอไดล์ (Dai The Feraligatr)

 

Spoiler

...น่ารำคาญ...
...แต่ก็ ไม่ได้เกลียดหรอกนะ...
...ทำไมกัน...?
...ทั้งๆ ที่ฉันพูดจารุนแรงใส่ไปตั้งขนาดนั้น...
...แต่เธอก็ยังอยู่เคียงข้างฉันเสมอไม่ห่างไปไหน...

ทำไมกันล่ะ บอกฉันที

------------------------------------------------------------------

...ง่ายๆ เลยค่ะ...
...เพราะฉัน "รัก" คุณยังไงล่ะ...
...ถึงแม้บางครั้งจะต้องเจ็บปวดกับคำพูดของคุณบ้าง...
...แต่ฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองแล้วว่าจะอยู่เคียงข้างคุณ...
...เพราะฉะนั้น ได้โปรด...

ช่วยบอกรักฉันบ้างเถอะค่ะ ซักครั้งก็ยังดี

------------------------------------------------------------------

"โอ๊ยยย ก็บอกว่าไม่กินไงยัยโง่! จะไปไหนก็ไปเลย!!" ผมบอกปัดขนมที่ยัยเมกะพยายามจะเอามาให้ผมกินตั้งแต่เมื่อครู่แล้วอย่างรู้สึกรำคาญ...
"พ...พี่ริสะ แต่ฉันตั้งใจทำมากเลยนะคะ ไดจังก็ชิมแล้วบอกว่าอร่อย..." ยัยเมกะมีสีหน้าเจื่อนลงแต่ก็ยังคงปั้นหน้ายิ้มแล้วยื่นขนมให้ผม
"ก็เอาไปให้เจ้านั่นกินสิ อย่ามายุ่งกับฉันได้มั้ย!!?" ผมตะคอกใส่หน้าเธอก่อนจะสะบัดมือไปโดนถาดขนมอย่างไม่ได้ตั้งใจจนขนมเกือบร่วง...

"แรงไปแล้วนะริสะ พูดดีๆ สิ!" ฟูชิกิพูดอย่างหัวเสียนิดหน่อยก่อนจะตบหัวผม
"...ฮึก" ยัยเมกะน้ำตาคลอเบ้าก่อนจะก้มหน้าลง มือเธอที่กำลังถือถาดอยู่สั่นเทาเบาๆ
"อะ..."

"เมกะจัง ใจเย็นๆ นะ โอ๋ๆ..." คาเมะเห็นยัยนั่นเริ่มไม่ค่อยดีเลยลูบหัวปลอบช้าๆ อย่างอ่อนโยน
"พี่ริสะใจร้าย... ทำไมล่ะ? ฉันก็แค่อยากทำอะไรให้บ้างในฐานะแฟนนี่นา บ้าที่สุดเลย!!! ฮือออ~~~" ยัยเมกะตะโกนใส่หน้าผมก่อนจะปาขนมทั้งถาดใส่ผมเต็มแรงก่อนจะวิ่งร้องไห้ออกไป...
"...!!"

"เมกะจัง~ นายนี่..." คาเมะถอนหายใจก่อนจะมองผมด้วยรอยยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยอารมณ์โกรธ...
"นายมันแย่มากเลย... เป็นแฟนกันแท้ๆ เอ้า! นี่ฝีมือนาย เก็บกวาดเดี๋ยวนี้เลย!!" ฟูชิกิส่ายหัวก่อนจะชี้นิ้วสั่งให้ผมเก็บกวาดขนมอย่างโมโห
"...เออ" ผมปัดเสื้อผ้าที่เลอะขนมก่อนจะก้มลงหยิบถาดแล้วเก็บขนมที่กระจายอยู่ทั่วบ้านใส่ถาด จากนั้นก็แอบหยิบขนมที่ไม่ตกพื้นมาชิมนิดหน่อย...
'อร่อย...จริงด้วยแฮะ'

     สวัสดีครับ ผม... ริสะ เดอะ ลิซาด้อน ตอนนี้กำลังเก็บกวาดบ้านที่เลอะเทอะเพราะขนมของเมกะ เดอะ เมกาเนียมเมื่อซักครู่แล้วก็ถูกฟูชิกิ เดอะ ฟูชิกิบานะกับคาเมะ เดอะ คาเม็กซ์ด่ากรอกหูไปด้วย ให้ตายสิ... ...โอเค ก็ได้ เป็นความผิดผมเองแหละ แต่ผมก็เป็นของผมยังงี้อยู่แล้ว ยัยนั่นเองก็ทำตัวน่ารำคาญด้วย แต่คนอย่างยัยนั่นคงโกรธไม่นานหรอก รอให้อารมณ์เย็นกว่านี้ค่อยไปง้อ... อะแฮ่ม อย่าเข้าใจผิดล่ะ ไม่ใช่ว่าผมกลัวยัยนั่นเกลียดหรอกนะ อย่าเข้าใจผิดเชียว!

------------------------------------------------------------------

ตกค่ำ ณ บ้านสตาร์ทเตอร์คันโต

กริ๊งงง

     เสียงโทรศัพท์บ้านแผดเสียงดังขึ้น คาเมะที่อยู่ใกล้มันที่สุดจึงเดินไปรับ วันนี้ทุกคนไม่ได้ไปทำภารกิจกันเนื่องจากฝนตกหนักมาตั้งแต่บ่ายแล้ว ทำให้ผมไปหายัยนั่นไม่ได้เหมือนกัน... เอ่อ อะแฮ่ม! ผมเลยได้แต่นอนเอกเขนกเล่นอยู่ภายในบ้าน แล้วป่านนี้แล้วใครโทรมากันนะ...

"ฮัลโหล... อ๊ะ" คาเมะอุทานนิดหน่อยเมื่อเผลอกดเปิดลำโพงโทรศัพท์ด้วย
'อ๊ะ! ฮัลโหล ขอโทษที่รบกวนตอนค่ำนะครับ แต่เมกะอยู่ที่นั่นรึเปล่า!?' เสียงปลายสายคือบาคุ เดอะ บาคุฟูน ฟังจากน้ำเสียงแล้วดูจะร้อนรนมากทีเดียว เดี๋ยวนะ... ยัยเมกะทำไมน่ะ
"...!!"

"บาคุคุง? ไม่อยู่หรอก... มีอะไรเหรอ?"
'คือป่านนี้แล้วเมกะยังไม่กลับบ้านเลยครับ! โทรถามสตาร์ทเตอร์ทุกบ้านแล้วก็ไม่มีใครเห็นเลย...'
'ถ้าไม่อยู่กับริสะหรือไคแล้วยัยนั่นพอจะไปไหนบ้างมั้ย? พอรู้รึเปล่า!!' น้ำเสียงของได เดอะ โอไดล์ที่แว่วเข้ามาภายในสายก็ดูร้อนรนไม่แพ้บาคุเลย ยัยนั่นไปไหนน่ะ... ทำไมยังไม่กลับบ้านล่ะ!!

"...เมกะ!!" ผมรีบพรวดพราดวิ่งออกจากบ้านไปโดยไม่สนใจและไม่ได้ยินสิ่งที่ฟูชิกิพูดกับผมเลยแม้แต่คำเดียว...

"เฮ้ยริสะ! จะไปข้างนอกก็เอาร่มฉันไปสิ ฝนมันตกอยู่นะ เฮ้ย!! ฟังด้วยสิโว้ย!!! ให้ตายสิ..."
"...ริสะออกตามหาแล้วล่ะ ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวฉันจะช่วยออกตามหาอีกแรงด้วย..."
"อื้ม ฝนไม่เป็นอุปสรรคหรอก ฉันก็จะช่วยด้วย!"
'อา... รบกวนแย่เลย ขอบคุณนะครับ...'
"ไม่ๆ ไม่รบกวนเลย บอกทุกคนยกเว้นธาตุไฟให้ช่วยตามหาด้วยจะดีกว่านะ อ๊ะ เว้นไดโตะคุงไว้คนนึงก็ได้... ไม่ว่ายังไงเมกะจังก็เป็นเพื่อนคนสำคัญของพวกเรา...!"
'...เข้าใจแล้ว ช่วยกันหน่อยนะคาเมะ! ฟูชิกิ! นายเฝ้าบ้านนะบาคุ!!'

ตรู๊ดดด ตรู๊ดดด...

------------------------------------------------------------------

"ปัดโธ่เว้ย! ยัยนั่นไปอยู่ที่ไหนกันนะ..." ผมกางปีกออกบินตามหาเมกะตามสถานที่ที่เธอน่าจะไปมาซักพักแล้ว แต่ก็ไม่เห็นวี่แววของเธอเลย แถมฝนที่ตกหนักนี่ยังทำให้ผมบินสูงมากไม่ได้อีก...
"...เมกะ อยู่ที่ไหนน่ะ..." ผมเปลี่ยนมาวิ่งไปกับพื้นแทนการบินเนื่องจากเริ่มบินต้านแรงลมไม่ไหวแล้ว โอ๊ย... ให้ตายสิ ร่างกายเย็นลงตั้งเยอะ ต้องเป็นไข้แน่ๆ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาสนเรื่องนั้นนะ!!
'คิดสิ เธอน่าจะไปที่ไหน... อะ' อยู่ๆ สถานที่นึงก็ปรากฏเข้ามาในหัว จริงสิ... ที่นั่นไง
"...ขอให้เป็นที่นั่นทีเถอะ!" ผมพึมพำก่อนจะออกวิ่งสลับกับบินเพื่อไปให้ถึงสถานที่ที่ผมต้องการจะไปอย่างรีบร้อน...

 

Edited by Jeedrid
  • Like 2
Link to comment
Share on other sites

ริสะ นายจะมาสำนึกตอนนี้ก็สายไปแล้ว ดูสิแฟนแกหายไปเลย เป็นอะไรขึ้นมาจะไม่ยกโทษให้:cyndaq04:

แต่งได้ดีขึ้นเยอะเลย ชอบๆ น่าติดตามมากว่าจะได้เจอกันมั้ย

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...

Important Information

By using this site, you agree to our Terms of Use and Privacy Policy. We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.