Jump to content

This is Pokemon-Basic forums

The best Pokémon online community in Thailand since 2003. Join us now by clicking the button below. It's fast and easy!
Sign Up!
By Foolboy

โจรใช้รถตู้พุ่งชนร้านขายของเล่นในเนเธอร์แลนด์ หวังฉกเอาโปเกมอนการ์ดเกมที่กำลังราคาแรงในช่วงนี้

กลุ่มโจรใช้รถตู้พุ่งเข้าชนร้านขายของเล่นในประเทศเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 10 กันยายนที่ผ่านมา และสามารถขโมยเอาของเล่น Lego รวมทั้งกล่อง Pokémon Trading Card Game ไปได้จำนวนหนึ่ง
ตำรวจประเทศเนเธอร์แลนด์ ได้รับแจ้งเหตุเมื่อเวลาประมาณ 21.30 น. ตามเวลาท้องถิ่น ว่าเกิดเหตุปล้นทรัพย์ขึ้น ที่ร้านขายของเล่นในเมือง Voorburg เมืองที่มีประชากรราว 40,000 คน ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ รายงานข่าวระบุว่า พยาน ณ ที่เกิดเหตุ ให้การว่าเห็นชาย 2 คน ใช้รถตู้สีขาวขับพุ่งเข้าชนหน้าร้านขายของเล่นดังกล่าว เมื่อตำรวจไปถึงที่เกิดเหตุ พวกเขาได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดในบริเวณดังกล่าว และพบว่า กล้องสามารถบันทึกภาพรถตู้ และป้ายทะเบียนรถของผู้ก่อเหตุเอาไว้ได้
"ทีมนักสืบและเจ้าหน้าที่พิสูจน์หลักฐาน ได้เข้าเก็บรวบรวมพยานหลักฐานต่างๆ ณ ที่เกิดเหตุเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เบื้องต้นยังไม่มีข้อสรุปที่แนชัดว่ามีอะไรบ้างที่เสียหาย หรือว่าถูกขโมยออกไปจากร้าน" รายงานข่าวระบุ อย่างไรก็ตาม ผู้จัดการของร้านขายของเล่นสาขาดังกล่าวได้รายงานกับทีมข่าวว่า กลุ่มโจรได้ขโมยเอากล่องของเล่น Lego รวมทั้งซองกับเด็ค Pokémon Trading Card Game ไปได้จำนวนหนึ่ง ซึ่งหลังจากตำรวจได้รับแจ้งเหตุ พวกเขาได้ใช้รถยนต์ รวมทั้งเฮลิคอปเตอร์ในการออกตามล่าหาตัวผู้ก่อเหตุ โดยในตอนแรก พวกเขาได้ติดตามรถตู้ต้องสงสัยคันหนึ่งที่แล่นอยู่บนถนน ซึ่งมีรูปลักษณ์ตรงกับที่บันทึกภาพเอาไว้ได้ในกล้องวงจรปิด ทว่าเมื่อเรียกให้รถตู้ดังกล่าวจอดเพื่อขอตรวจค้นแล้ว กลับพบว่าเป็นรถตู้ผิดคัน หลังจากนั้นในคืนเดียวกัน พวกตำรวจได้ตามไปเจอรถตู้ของผู้ก่อเหตุ จอดทิ้งร้างอยู่บนถนนในเมือง The Hague ที่อยู่ใกล้ๆ กัน
การ์ดเกมต่างๆ ซึ่งรวมถึง Pokémon Trading Card Game กำลังเป็นที่นิยมอย่างมากสำหรับนักสะสม รวมถึงนักลงทุน เนื่องจากมีมูลค่าที่พุ่งสูงขึ้นมาเป็นอย่างมากในช่วงระยะเวลาที่ผ่านมา ส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่า การ์ดเหล่านั้นได้รับการรับรองเพื่อใช้ในการ "จัดเกรด" เพื่อประเมินมูลค่าโดยองค์กรที่ได้รับการยอมรับ อย่าง Professional Sports Authenticator (PSA) ทำให้นักสะสมยอมทุ่มเงินเป็นจำนวนมาก ซึ่งบางครั้งมีมูลค่าหลายล้านบาท เพื่อให้ได้การ์ดดังกล่าวมาไว้ในครอบครอง 

"การปล้นในครั้งนี้ มีเรื่องเงินๆ ทองๆ เข้ามาเดิมพันอย่างแน่นอนครับ" ผู้จัดการร้านให้สัมภาษณ์กับนักข่าวจากช่อง Omroep West "The Lego Master เป็นรายการที่กำลังได้รับความนิยมมากในสหรัฐอเมริกาตอนนี้  และมีส่วนทำให้เลโก้เป็นที่ต้องการในตลาดมากขึ้น นอกจากนี้ โปเกมอนการ์ดเกมก็ยังเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่า มีมูลค่าที่สูงแค่ไหนครับ" ซึ่งหลังจากที่ถูกปล้นไป ทางร้านขายของเล่นดังกล่าวก็ได้ดำเนินการทำความสะอาด และซ่อมแซมร้าน ก่อนกลับมาเปิดทำการได้ในวันที่ 13 กันยายนที่ผ่านมา โดยไม่มีรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บใดๆ ส่วนตำรวจเนเธอร์แลนด์กำลังอยู่ในระหว่างการสืบพยานหลักฐาน และตามล่าหาตัวผู้ก่อเหตุมาดำเนินคดี
ที่มาของข่าว
https://www.vice.com/en/article/jg8z8y/van-rams-into-toy-store-in-dramatic-pokemon-and-lego-heist
https://www.politie.nl/nieuws/2021/september/11/06-voorburg-ramkraak-bij-speelgoedwinkel.html
 
Read more...
By Foolboy

[วิเคราะห์] แฟรนไชส์ Pokémon กำลังติดหล่มความสำเร็จของตัวเองอยู่หรือเปล่า?

หนึ่งในแฟรนไชส์ของเกมและการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จ และเป็นที่รู้จักมากที่สุดในโลกอย่าง Pokémon กำลังเดินทางมาถึงทางตันหรือไม่? และ Pokémon จะยังคงก้าวเดินต่อไปได้อย่างมั่นคง ในโลกที่มีการแข่งขันกันสูงเช่นนี้ต่อไปได้อย่างไร?
งาน Gamescom งานนิทรรศการออกบูธนำเสนอเกมจากผู้ผลิตวีดีโอเกมที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีที่ประเทศเยอรมนี (แต่ปีนี้จัดขึ้นแบบออนไลน์ เพราะสถานการณ์การแพร่ระบาดของ COVID-19) ซึ่งเพิ่งจัดไปเมื่อวันที่ 25-27 สิงหาคมที่ผ่านมานี้ มีการออกบูธของเกมต่างๆ มากมาย ซึ่งบางเกมก็เป็นที่คาดหวังจากบรรดาคอเกมเมอร์อยู่แล้วอย่างเช่นการนำเกม Saints Row กลับมาสร้างใหม่เพื่อวางจำหน่ายใน PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X/S และ Windows PC ในช่วงเดือนปลายเดือนกุมภาพันธ์ 2565 แต่มีอยู่เกมหนึ่งที่สร้างความประหลาดใจใหักับผู้เข้าชมนิทรรศการเป็นอย่างมาก นั่นก็คือ ตัวอย่างของเกมใหม่ล่าสุด DokeV จากเกาหลีใต้ ที่นำเสนอภาพกราฟิกอันน่าตื่นตะลึง รวมทั้งตัวละครกับแอนิเมชันที่มีความน่ารักสดใส ความใส่ใจในรายละเอียดต่างๆ ของเกมทั้งที่ยังพัฒนาไม่เสร็จดีนี้ ทำให้ผู้คนต่างสงสัยกันว่า ทำไมสตูดิโอพัฒนาเกมที่แทบไม่ค่อยมีใครได้ยินชื่อหรือคุ้นหูมาก่อนนี้ จึงสามารถรังสรรค์เกมออกมาได้เตะตาผู้เข้าชมงาน จนกลายมาเป็นดาวเด่นของงานได้เกมหนึ่งขนาดนี้

 

ภาพของตัวเกม DokeV ที่กำลังพัฒนาอยู่
 
Pearl Abyss สตูดิโอพัฒนาเกมจากประเทศเกาหลีใต้ ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการพัฒนาเกม MMORPG อย่าง Black Desert ที่เคยสร้างกระแสตอบรับอย่างดีมาระยะหนึ่งก่อนหน้านี้ คือผู้ที่ริเริ่มพัฒนา่เกม DokeV ขึ้นมา แม้ว่างาน Gamescom จะไม่ได้เป็นงานเกมงานแรกที่ทาง Pearl Abyss เลือกที่จะเปิดตัวอย่างของเกมดังกล่าว เพราะว่าข้อมูลของตัวเกมก็เคยถูกประกาศออกไปในเว็บไซต์ และสื่อสังคมออนไลน์มาระยะหนึ่งแล้ว แต่สำหรับหลายๆ คนรวมทั้งตัวผมเองด้วย นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้เห็นถึงตัวเกมและความเป็นไปได้ต่างๆ ในการเล่นเกมดังกล่าวแบบเต็มๆ ซึ่งก็นานมาแล้วนะครับ ที่จะมีตัวอย่างของเกมใดก็ตาม ที่สามารถสร้างกระแสตอบรับและถูกกล่าวขวัญถึง อีกทั้งสร้างความน่าตื่นเต้นให้กับผู้ชมได้มากขนาดนี้
แต่ก่อนที่ตัวอย่างเกม DokeV จะถูกเปิดตัว และก่อนที่งาน Gamescom จะถูกจัดขึ้นเพียงสัปดาห์เศษๆ Pokémon Presents ตอนล่าสุด ก็เพิ่งจะออกอากาศไปเมื่อวันที่ 18 สิงหาคมที่ผ่านมาครับ รายการที่นำเสนอโดย The Pokémon Company นี้ เป็นการพูดถึงเกี่ยวกับเกมโปเกมอนที่อยู่ในระหว่างการพัฒนาในช่วงต้นปีที่ผ่านมา ซึ่งดาวเด่นของการออกอากาศครั้งนี้ก็คือ Pokémon Brilliant Diamond, Pokémon Shining Pearl และ Pokémon Legends: Arceus นั่นเองครับ ถึงแม้การนำเสนอตัวอย่างกลไกต่างๆ ภายในตัวเกม รวมถึงรูปแบบการเล่น และภาพตัวอย่างกราฟิกในเกมที่แสดงออกมาในการออกอากาศครั้งนี้นั้น จะทำออกมาได้ดีกว่าเมื่อตอนที่ตัวเกมประกาศชื่อภาคอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ เป็นอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกันกับเกม DokeV ที่ผลิตโดยสตูดิโอเกมที่เล็กกว่า Nintendo และ Creatures Inc. หลายเท่าแล้ว ทำให้เราอดสงสัยไม่ได้ว่า แฟรนไชส์เกมโปเกมอนที่มีอายุครบ 25 ปีแล้ว ทำไมจึงยังไม่สามารถทำตัวเกมให้ออกมามีความน่าตื่นตาตื่นใจ และทันสมัยเข้ากับยุคนี้ได้เสียทีครับ
เกม Pokémon Sword และ Pokémon Shield ก็เคยเผชิญกับเสียงก่นด่าของเหล่าแฟนเกมที่ไม่ชื่นชอบกับตัวเกมกันอยู่เนืองๆ บ้างเหมือนกัน แต่เสียงบ่นเหล่านั้นก็มลายหายสูญไปทันทีที่เกมวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการ โดยเว็บไซต์ Serebii.net ได้รายงานเอาไว้ว่า ยอดจำหน่ายของตัวเกมทั้งสองภาคนั้น มีจำนวนรวมถึง 21 ล้านก๊อปปี้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2563 ซึ่งเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เกมโปเกมอนภาค Gold และ Silver ที่เกมโปเกมอนภาคหลักจะมียอดจำหน่ายรวมกับเกิน 20 ล้านก๊อปปี้เช่นนี้ เป็นไปได้หรือไม่ว่าแฟรนไชส์เกมโปเกมอนนั้น ยิ่งใหญ่เสียจนบรรดาเสียงบ่น และความไม่ชื่นชอบของแฟนเกมบางกลุ่ม แทบจะไม่มีผลอะไรกับยอดขายของเกมแม้แต่น้อย?
นั่นจึงกลายมาเป็นประเด็นที่เราจะมาวิเคราะห์กันในวันนี้ครับผม แฟรนไชส์ Pokémon กำลังติดหล่มความสำเร็จของตัวเองอยู่หรือเปล่า? แน่นอนว่าเป็นเรื่องยากเหลือเกินครับที่เราจะหาข้อวิจารณ์ใดๆ กับตัวเกมโปเกมอนได้ เพราะสุดท้ายแล้ว เรากำลังพูดถึงหนึ่งในแฟรนไชส์ของเกมและการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จ เป็นที่รู้จัก และทำรายได้โดยรวมมากที่สุดในโลก โดยจากผลการเก็บข้อมูลเมื่อช่วงเดือนพฤษภาคม 2562 พบว่า Pokémon ทำรายได้จากยอดขายเกม อนิเมะ มังงะ ภาพยนตร์ และผลิตภัณฑ์สินค้าต่างๆ รวมกันมากถึง 92,121 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 3.067 ล้านล้านบาท) มากกว่า Hello Kitty, Mickey Mouse, Star Wars, Marvel แม้กระทั้ง Super Mario ของค่ายเกมเดียวกันเสียอีกครับ นอกจากนี้ เกมโปเกมอนยังไม่ได้จำกัดอยู่แต่เพียงในเกมคอนโซลของ Nintendo อย่าง Nintendo Switch หรือ Nintendo 3DS แต่เพียงอย่างเดียวแล้ว แต่ยังรุกเข้าไปแข่งขันในตลาดเกมในสมาร์ตโฟน รวมทั้งแฟรนไชส์ยังขยายตัวออกไปถึงซีรีย์การ์ตูน ทั้งมังงะ และอนิเมะ ภาพยนตร์ การ์ดเกม แม้กระทั้งสินค้ามากมายมหาศาลที่ล่อตาล่อใจบรรดาเด็กและผู้ใหญ่ให้หาซื้อมาเป็นเจ้าของกัน (ผมก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกันครับ 55+) จนกลายมาเป็นแหล่งรายได้อันดับ 1 ของแฟรนไชส์ แซงหน้าเกมภาคหลักไปเรียบร้อย ซึ่งแฟรนไชส์ Pokémon เอง ควรที่จะใช้การพัฒนาเกมภาคหลัก เป็นตัวเชิดหน้าชูตา เพื่อส่งเสริมให้ตลาดเกมโปเกมอน ยังคงเป็นที่น่าตื่นตาตื่นใจ และทำให้เป็นจุดดึงดูดหลักจุดหนึ่งของแฟรนไชส์โดยภาพรวมต่อไป เหมือนกับที่เคยเป็นมาในยุคแรกๆ ของ Pokémon ที่มีเกมภาคหลักเพียงแค่ Red, Blue, Green และ Yellow เท่านั้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น แฟรนไชส์ Pokémon ยังคงพยายามทำเช่นนั้นอยู่แน่จริงๆ หรือ

25 อันดับของแฟรนไชส์ที่มีมูลค่าสูงที่สุดตลอดกาล วัดจากยอดจำหน่ายผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับแฟรนไชส์โดยรวม
แต่ทว่า ภาพตัวอย่างของเกม Pokémon Brilliant Diamond, Pokémon Shining Pearl หรือ Pokémon Legends: Arceus ที่ปรากฎในการออกอากาศที่ผ่านมา กลับทำให้แฟนๆ เกมบางคนผิดหวังว่า ทำไมเกมภาครีเมคที่ทำออกมา ทั้งที่ได้พัฒนามาอยู่ในแพลตฟอร์มอย่าง Nintendo Switch ทั้งทีแล้ว จึงทำออกมาได้ไม่ "ว้าว" กันอย่างที่คาดหวังเอาไว้ จริงอยู่ครับที่ตัวเกมนั้น มีการนำเสนอรูปแบบการเล่นที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิงจากเกมภาคดั้งเดิม แต่ทว่าเกมโปเกมอนในปีนี้ กลับยังไม่สามารถสร้างความน่าตื่นตาตื่นใจได้มากพอเหมือนกับเกมรีเมค หรือว่ารีมาสเตอร์จากค่ายเกมอื่นๆ เลย (ลองดูเกม Diablo II: Resurrected เป็นตัวอย่างของลักษณะการทำเกมรีมาสเตอร์ที่คู่ควรก็ได้ครับ)
เรายังสามารถเปรียบเทียบสเกลความน่าตื่นตาตื่นใจของตัวอย่างเกมได้ กับอีก 3 เกมของ Nintendo Switch ที่ปล่อยตัวอย่างเกมออกมาในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน อาทิ The Legend of Zelda: Link’s Awakening, The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2 และ Xenoblade Chronicles: Definitive Edition ซึ่งแสดงให้เห็นถึงกราฟิกอันน่าตื่นตาตื่นใจที่ถูกพัฒนาขึ้นผิดไปจากเกมภาคก่อนๆ อย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะ The Legend of Zelda: Breath of the Wild 2 ภาคต่อของเกม The Legend of Zelda: Breath of the Wild ซึ่งถือได้ว่าเป็นหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดเกมหนึ่ง เท่าที่เคยมีมาใน Nintendo Switch (และอาจเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในเกมที่ดีที่สุดเท่าที่ Nintendo เคยทำออกมาเลยก็เป็นได้ครับ) แต่ผมก็ยังให้ข้อยกเว้นกับตัวอย่างใหม่ล่าสุดของ Pokémon Legends: Arceus ที่ดูจะพัฒนาเกมออกมาได้ถูกทาง และเข้าใกล้สไตล์การเล่นเกมแบบ Breath of the Wild เข้าไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว ถึงแม้ว่าจะยังดูไม่น่าตื่นตาตื่นใจในระดับที่เท่าเทียมกันก็ตามครับ
 
เหตุผลส่วนหนึ่งที่อาจเป็นสาเหตุให้เกมโปเกมอนภาคหลักในปัจจุบัน ยังคงไม่สามารถทำออกมาได้น่าตื่นตาตื่นใจมากพอ อาจจะซ่อนตัวอยู่ในข้อจำกัดทางด้านฮาร์ดแวร์ของ Nintendo Switch เองก็เป็นได้ครับ ซึ่งถึงแม้จะเป็นเกมคอนโซลเวอร์ชั่นล่าสุดของทาง Nintendo แต่ก็ยังคงมีประสิทธิภาพในด้านการแสดงผลกราฟิกที่ห่างไกลคู่แข่งอย่าง Microsoft Xbox Series X/S หรือ Sony PlayStation 5 ชนิดไม่เห็นฝุ่น อย่างที่แฟนๆ เกม Xenoblade ได้ประสบกันมาแล้ว เมื่อตัวเกมภาคที่สอง ถูกวางจำหน่ายไปเมื่อช่วงปี 2560 กลับไม่สามารถทำงานได้บน Nintendo Switch อย่างลื่นไหล และประสบปัญหาในการแสดงผลอยู่บ้าง จนเจอเสียงก่นด่าของแฟนๆ ไปพอสมควร ซึ่ง ณ ตอนนี้ Nintendo Switch ก็ได้เดินทางมาถึงปีที่ 4 นับตั้งแต่วันวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 มีนาม 2560 แล้ว คงจะหาผู้พัฒนาเกมได้ยากขึ้นที่จะสนใจมาพัฒนาเกม หรือว่า Port เกมที่มีภาพกราฟิกสวยๆ มายังเกมคอนโซลที่เริ่มมีอายุมากขึ้น และมีข้อจำกัดทางการการแสดงผลกราฟิกเช่นนี้ได้ อย่างไรก็ตาม เกมที่พัฒนาโดย Nintendo และ Studio ต่างๆ ในเครือของตนเอง ก็ยังคงมีความน่าดึงดูดมากพอให้ผู้เล่นยอมจ่ายเงินเพื่อเล่นอยู่ได้บ้าง อย่าง The Legend of Zelda: Breath of the Wild ที่วางจำหน่ายพร้อมกันกับตัวคอนโซล Nintendo Switch ก็ยังคงสร้างยอดขายมาได้อย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบันนี้ จึงอาจจะไม่ใช่ข้อสรุปที่ฟันธงไปได้ว่า ทำไมเกมโปเกมอนภาคหลักจะทำออกมาให้ดูน่าตื่นตาตื่นใจบน Nintendo Switch เหมือนอย่างเกมภาค Pokémon Sword และ Pokémon Shield ที่เคยทำไปได้แล้วบ้าง
แม้จะมีข่าวลือเรื่องของการพัฒนาเกมคอนโซลยุคถัดไปของ Nintendo อย่าง “Switch Pro” วนเวียนอยู่ในความคิดของแฟนๆ เกมอยู่บ้าง แต่จนถึงตอนนี้ ความฝันดังกล่าวก็ยังคงเป็นเพียงแค่ความฝัน เพราะว่าข่าวการพัฒนา Nintendo Switch ครั้งล่าสุด ก็ยังคงเป็นเพียงแค่การผลิต Nintendo Switch รุ่นที่ใช้หน้าจอ OLED เพิ่มขึ้นมาอีก 1 รุ่น (ที่ทาง Nintendo บอกเอาไว้ว่าสามารถแสดงเฉดสีได้ดีกว่า Nintendo Switch รุ่นดั้งเดิมที่ใช้หน้าจอ LCD อย่างมาก) อย่างไรก็ตาม แฟนๆ เกมของ Nintendo หลายคนก็ยังคงคาดหวังให้ทาง Nintendo เร่งพัฒนาเกมคอนโซลยุคถัดไปออกมาโดยเร็ว เพื่อที่เกมต่างๆ จากทางค่ายฯ รวมถึงโปเกมอน จะได้มีโอกาสพัฒนาภาพกราฟิกให้ออกมาทัดเทียมหรือว่าเหนือกว่าเกมจากค่ายอื่นๆ บ้าง แต่แฟนๆ จะต้องรอไปอีกนานเท่าใดกันครับ ในเมื่อทั้ง The Pokémon Company, Game Freak และ Nintendo ต่างนั่งอยู่บนบัลลังก์ราชาแห่งแฟรนไชส์ ที่ยากจะหาใครมาโค่นได้ (ยังมีแฟรนไชส์ที่พยายามแย่งส่วนแบ่งตลาดโปเกมอนโดยตรงอยู่บ้างนะครับ อย่าง Yo-kai Watch หรือ Digimon แต่ก็ไม่มีเจ้าใดที่สามารถแย่งส่วนแบ่งตลาดของโปเกมอนไปได้อย่างมีนัยสำคัญ) ในเมื่อตัวเองเป็นแฟรนไชส์อันดับ 1 ของโลกแล้ว จะมาเสียแรงเสียเวลา มานั่งเปลี่ยนสิ่งที่ยังคงขายได้เมื่อ 10-20 ปีก่อนไปทำไมกันละครับ
ความยิ่งใหญ่ของแฟรนไชส์ Pokémon  เอง อาจจะเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ทางผู้พัฒนาเกมฯ ไม่กล้าที่จะเสี่ยงฉีกกฎเกณฑ์อะไรออกไปมากกว่านี้ ในการทำเกมโปเกมอนภาคหลัก ทำให้เรายังคงวนเวียนอยู่กับสไตล์การเล่นเกมโปเกมอนที่ไม่แตกต่างไปจากเมื่อก่อนมากนัก หรืออาจจะมีสาเหตุอื่นๆ ที่ซ่อนเร้นอยู่นอกเหนือสายตาของเหล่าผู้เล่นและลูกค้าอย่างเราๆ ท่านๆ แต่มีสิ่งหนึ่งครับที่เป็นที่แน่ชัด ก็คือ ต่อให้เกมโปเกมอนจะมีคนติเตียนว่ากล่าวกันมากสักเพียงใดก็ตาม เกมโปเกมอนภาคใหม่ที่กำลังจะออกมานี้ ก็ยังคงขายได้อยู่วันยังค่ำ อย่างที่ Pokémon Sword และ Pokémon Shield ได้พิสูจน์ตัวเองให้เห็นมาก่อนแล้ว และผมก็ไม่ได้คาดหวังว่าสิ่งต่างๆ จะเปลี่ยนแปลงไปในอนาคตอันใกล้นี้ แต่สำหรับผม รวมทั้งแฟนๆ เกมที่ติดตามแฟรนไชส์ Pokémon  มาอย่างยาวนาน นอกจากจะคาดหวังอยู่ในใจลึกๆ ให้ Pokémon  ยังคงประสบความสำเร็จเช่นนี้ต่อเนื่องไปตราบนานเท่านานแล้ว ยังคาดหวังให้เกม Pokémon  พัฒนาและนำเสนอนวัตกรรมใหม่ๆ เพื่อดึงดูดให้คนนอกแวดวงให้หันมาสนใจแฟรนไชส์นี้กันมากขึ้นอีกด้วยครับ
สุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะมีเกมที่ทำออกมาได้อย่างน่าตื่นตาตื่นใจสักเพียงใดก็ตาม อย่าง DokeV และอีกหลายๆ เกมที่ผมไม่ได้พูดถึง ณ ที่นี้ ที่หวังจะเข้ามาแข่งขัน หรือว่าช่วงชิงส่วนแบ่งตลาดไป แต่ผมยังเชื่อว่า Pokémon  จะยังคงสามารถรักษามนต์เสน่ห์ที่มีอยู่ในตัวมันเอง และทำให้แฟรนไชส์ยังคงสามารถก้าวเดินต่อไปได้อย่างมั่นคง แต่ความสำเร็จนี้ไม่อาจคงอยู่ได้ด้วยตัวมันเองอย่างแน่นอนครับ อยู่ที่ทาง The Pokémon Company, Game Freak และ Nintendo  ตลอดจนทั้งแฟนๆ โปเกมอนทั่วทุกมุมโลกแล้วละครับ ว่าจะยังคงสามารถรักษาโมเมนตัมแห่งความสำเร็จนี้ เอาไว้ได้อย่างต่อเนื่องหรือไม่ 


Read more...
By Nameless-san

Pikachu number025 คอลเลคชันมื้อกลางวันพร้อมเสิร์ฟเร็วๆนี้

จากซีรีส์ "Pikachu number025" ตอนนี้มีผลิตภัณฑ์อาหารกลางวันแปรรูปต้านเชื้อแบคทีเรียแล้ว!
พิคาชูที่กำลังกินผลเบอรี่อยู่ในพวงพุ่มดอกไม้ ที่ถูกวาดด้วยสีน้ำเงินดีไซน์สุดคลาสสิคนี้ ช่างน่ารักเสียจริง
มาสนุกกับเวลาอาหารกลางวันกับซีรีส์กันเถอะ!
โดยสินค้าชุดนี้จำหน่ายภายเดือนกันยายนนี้
 

กล่องอาหารกลางวันป้องกันแบคทีเรีย 1 ชั้น 1,815 เยน
กล่องอาหารกลางวันป้องกันแบคทีเรีย 2 ชั้น 2,090 เยน
 

ชุดกล่องตะเกียบต้านเชื้อแบคทีเรีย 535 เยน
ชุดต้านเชื้อแบคทีเรีย 1,210 เยน
 

ผ้ากลางวันต้านเชื้อแบคทีเรีย 935 เยน
 

กระเป๋าสตางค์แบบมีหูรูดป้องกันแบคทีเรีย 935 เยน
กระเป๋าใส่อาหารกลางวันต้านเชื้อแบคทีเรีย 1,100 เยน
 

กระเป๋าเก็บความเย็น 2,640 เยน
 

กล่องใส่ขวด 1,650 เยน
 
ที่มา : https://www.pokemon.co.jp/goods/2021/09/210917_da01.html
Read more...
By Foolboy

การแข่งขันประกวดออกแบบ Pokémon TCG ชิงเงินรางวัลมูลค่ารวมกว่า 700,000 บาท

The Pokémon Company ประกาศจัดการแข่งขันประกวดการออกแบบ Pokémon Trading Card Game เพื่อเฟ้นหาลวดลายของการ์ดเกม ที่จะถูกนำไปใช้ทำเป็น Promo Card เพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 25 ปีของโปเกมอนแฟรนไชส์ ชิงเงินรางวัลมูลค่ารวมถึง 20,500 เหรียญสหรัฐ หรือราว 682,455 บาท
นับตั้งแต่ Pokémon Trading Card Game ได้ถูกผลิตออกมาเพื่อวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่น เพื่อเป็นส่วนต่อขยายโปเกมอนแฟรนไชส์ให้มีความหลากหลายมากขึ้น มันก็ได้รับความนิยมจากทั้งผู้เล่นและนักสะสมเป็นอย่างมาก จนกลายมาเป็นหนึ่งในเทรดดิ้ง การ์ดเกมที่ประสบความสำเร็จ และมียอดจำหน่ายโดยรวมสูงที่สุดในโลก ซึ่งในปัจจุบัน Pokémon Trading Card Game ได้ถูกผลิตขึ้นและวางจำหน่ายอยู่ใน 76 ประเทศทั่วโลก และถูกแปลเป็น 13 ภาษา ซึ่งรวมถึงภาษาไทยของเราด้วย ทั้งนี้ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 25 ปีของ Pokémon Trading Card Game ซึ่งอยู่ในเวลาไล่เลี่ยเดียวกันกับ วาระครบรอบ 25 ปีของ Pokémon แฟรนไชส์ ทาง The Pokémon Company และ Creatures Inc. สตูดิโอผู้อยู่เบื้องหลังการพัฒนาทั้งตัวเกม Pokémon ภาคหลัก และ Pokémon Trading Card Game นี้ จึงได้ริเริ่มจัดการประกวดออกแบบ Pokémon Trading Card Game ในชื่อการประกวดว่า Pokémon Card Game Illustration Grand Prix Contest ซึ่งในปีนี้ถือเป็นปีที่ 3 แล้วที่การประกวดนี้จัดขึ้น เพื่อเฟ้นหาศิลปินผู้มากความสามารถ ในการออกแบบลวดลายภาพวาดบนโปเกมอน เทรดดิ้งการ์ดเกม ที่มีความสวยงาม โดยในปีนี้จะมีความพิเศษตรงที่การประกวด จะเปิดรับผลงานของผู้เข้าประกวดจากในประเทศสหรัฐอเมริกาด้วย จากแต่เดิมที่การประกวดครั้งก่อนๆ จะรับผลงานจากผู้เข้าประกวด ในประเทศญี่ปุ่นเพียงอย่างเดียว
 ระยะเวลาส่งผลงานเข้าประกวด: 14 ตุลาคม 2564 เวลา 10.00 น. - 31 มกราคม 2565 เวลา 21.59 น. ตามเวลาประเทศไทย
โดยการประกวด Pokémon Card Game Illustration Grand Prix Contest ในครั้งนี้ จะจัดขึ้นภายใต้หัวข้อ "ชีวิตประจำวันของเหล่าโปเกมอน" -「ポケモンの日常(生活)」- “The Daily Life of Pokémon” ซึ่งผู้เข้าประกวดจะต้องเลือกเอาโปเกมอน 1 ตัว จากใน 8 ตัวด้านล่างนี้ มาวาดรูปเพื่อแสดงถึงการใช้ชีวิตประจำวันในธรรมชาติของโปเกมอนตัวดังกล่าว ไม่ว่าจะเป็นอิริยาบถของโปเกมอนตามธรรมชาติ หรือการออกผจญภัยไปในโลกกว้างอย่างสนุกสนาน ผู้เข้าประกวดสามารถแสดงไอเดียเพื่อรังสรรค์ผลงานให้เข้ากับหัวข้อการประกวดดังกล่าวได้อย่างเต็มที่ โดยมีข้อแม้ว่า ผู้เข้าประกวดจะต้องไม่วาดโปเกมอนดังกล่าวในรูปแบบสีแตกต่าง (色違いのポケモン - Shiny Pokémon) และจะต้องไม่ดัดแปลงดีไซน์ของตัวโปเกมอนไปจากดีไซน์ดั้งเดิมอย่างเป็นทางการ

ซึ่งโปเกมอนทั้ง 8 ตัวดังกล่าว ประกอบไปด้วย
#001 ฟุชิกิดาเนะ - フシギダネ - Bulbasaur   
ประเภท: โปเกมอนเมล็ด ส่วนสูง: 0.7m น้ำหนัก: 6.9 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: โปเกมอนตัวนี้มีเมล็ดพืชติดอยู่ที่กลางหลังตั้งแต่วันที่ถือกำเนิดขึ้นมา เมล็ดนี้จะค่อยๆ โตขึ้นทีละนิด ในช่วงวัยเด็ก โปเกมอนตัวนี้ใช้สารอาหารที่เก็บอยู่ในเมล็ดพืชดังกล่าวเพื่อใช้ในการเจริญเติบโด

#006 ลิซาร์ดอน - リザードン - Charizard   
ประเภท: โปเกมอนเปลวเพลิง ส่วนสูง: 1.7m น้ำหนัก: 90.5 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: พ่นไฟอันร้อนแรงพอที่จะแผดเผาหินได้ บางครั้งก็ทำให้เกิดไฟป่าเนื่องจากเปลวเพลิงที่พ่นออกมา นอกจากนี้ ปีกอันมหึมาของมันยังสามารถพาโปเกมอนตัวนี้บินไปได้สูงถึง 1.4 กิโลเมตรเลยทีเดียว

#025 พิคาชู - ピカチュウ - Pikachu  
ประเภท: โปเกมอนหนู ส่วนสูง: 0.4m น้ำหนัก: 6.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ยิ่งไฟฟ้าที่พิคาชูผลิตมีความรุนแรงมากเท่าไร กระพุ้งแก้มก็ยิ่งนิ่มและยืดได้มากขึ้นเท่านั้น เมื่อพิคาชูสองตัวพบหน้ากัน พวกมันจะทักทายกันโดยหางแตะกัน และแลกเปลี่ยนกระแสไฟฟ้าระหว่างกัน

#059 วินดี - ウインディ - Arcanine  
ประเภท: โปเกมอนในตำนาน ส่วนสูง: 1.9m น้ำหนัก: 155.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ร่างที่วิ่งระยะทางกว่า 10,000 กิโลเมตร ภายในหนึ่งวันหนึ่งคืน ทำให้ผู้คนจำนวนมากหลงใหล ความสวยงามของโปเกมอนตัวนี้เป็นที่น่าชื่นชมมาอย่างยาวนาน มันสามารถวิ่งได้อย่างรวดเร็วราวกับมีปีกโบยบิน

#078 แกลล็อป (ร่างกาลาร์) - ギャロップ(ガラルのすがた)- Galarian Rapidash   
ประเภท: โปเกมอนเขาเดี่ยว ส่วนสูง: 1.7m น้ำหนัก: 80.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ไซโคคัตเตอร์ที่ปล่อยจากเขานั้นมีพลังแรงกล้า พลังทำลายล้างขนาดเจาะรูแผ่นโลหะหนาได้ ความสง่างามและหยิ่งทะนง โปเกมอนตัวนี้วิ่งบุกป่าฝ่าดงไปได้อย่างง่ายดาย โดยอาศัยพลังจิตที่อัดแน่นอยู่ในขน ที่ปลายกีบของมันช่วยนำทาง

#212 ฮัซซัม - ハッサム - Scizor   
ประเภท: โปเกมอนก้ามปู ส่วนสูง: 1.8m น้ำหนัก: 118.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ก้ามปูอันมหึหมา ซึ่งมีน้ำหนักมากถึงหนึ่งในสามของน้ำหนักตัวของฮัซซัม เพียงแค่ตวัดเดียวก็สามารถทลายก้อนหินให้ราบเป็นหน้ากลองได้ แม้ว่าร่างกายภายนอกจะดูเรียวเล็ก แต่ฮัซซัมมีพลังในการโจมตีอย่างเหลือเชื่อ นั่นเป็นเพราะว่า แม้แต่มวลกล้ามเนื้อของฮัซซัมก็ยังประกอบขึ้นมาจากโลหะนั่นเอง

 
#658 เก็คโคกะ - ゲッコウガ - Greninja   
ประเภท: โปเกมอนนินจา ส่วนสูง: 1.5m น้ำหนัก: 40.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: จะบีบอัดน้ำสร้างดาวกระจายขึ้นมา เมื่อขว้างให้หมุนด้วยความเร็วสูงแม้แต่เหล็กก็ยังขาดเป็น 2 ท่อน โปเกมอนตัวนี้ปรากฎตัวขึ้นและจากไปราวกับเป็นนินจา ต่อสู้กับศัตรูอย่างว่องไวและง่ายดายราวกับเป็นของเล่น และโค่นศัตรูลงด้วยดาวกระจายก้อนน้ำอันแหลมคม

#845 อุ๊อุ - ウッウ - Cramorant    
ประเภท: โปเกมอนจอมกระเดือก ส่วนสูง: 0.8m น้ำหนัก: 18.0 kg คุณสมบัติจากโปเกเด็กซ์: ทรงพลังขนาดโจมตีคู่ต่อสู้ให้แพ้ได้ในครั้งเดียว แต่เนื่องจากขี้ลืมจึงมักลืมคู่ต่อสู้ที่สู้อยู่ โปเกมอนจอมตะกละนี้ชอบเขมือบ ซาชิคามาสึ - サシカマス - Arrokuda อยู่เป็นประจำ แต่บางครั้งก็ชอบไปเขมือบโปเกมอนหรือผู้คนที่ไม่ได้เป็นเหยื่อตามธรรมชาติของมัน

 เงื่อนไขของผลงานที่ส่งเข้าประกวด
ผลงานจะต้องประกอบไปด้วยโปเกมอน 1 ใน 8 ตัวข้างต้น ที่ถูกวาดขึ้นมาพร้อมกับฉากหลัง โดยมีการออกแบบผลงานเป็นไปตามหัวข้อการประกวดที่กำหนดเอาไว้ ห้ามมิให้มีข้อความ หรือตัวเลขใดๆ ปรากฎอยู่ในผลงานดังกล่าว ผลงานต้องอยู่ในรูปแบบดิจิตอล โดยใช้ไฟล์นามสกุล JPEG หรือ PNG(โทนสีแบบ RGB)และมีขนาดภาพไม่เกิน 1,080 x 680 pixels รวมทั้งมีขนาดไฟล์ไม่เกิน 3 MB ทั้งนี้ หากผลงานของผู้เข้าประกวดได้รับรางวัลชนะเลิศ หรือรองชนะเลิศ ทางผู้จัดการประกวดอาจติดต่อกลับไปยังผู้เข้าประกวด เพื่อให้ส่งผลงานกลับมาใหม่ที่มีความละเอียดของภาพที่สูงขึ้น เพื่อใช้ในการพิมพ์การ์ด Promo ออกมาต่อไป โดยทั่วไปแล้ว ภาพที่ส่งเข้าประกวด ควรจะมีโปเกมอนปรากฎอยู่ในภาพเพียง 1 ตัวต่อ 1 ผลงานเท่านั้น เพื่อความง่ายในการบ่งชี้ว่าการ์ดเกมใบนั้นเป็นของโปเกมอนตัวที่ปรากฎอยู่ในภาพ อย่างไรก็ตาม ถ้าผู้เข้าประกวดสามารถออกแบบผลงานให้ผู้ชมภาพสามารถจำแนกได้ง่ายว่า มีโปเกมอนเพียงตัวเดียวในภาพ ที่เป็นตัวละครหลักของผลงาน ก็สามารถวาดโปเกมอนตัวอื่น (ไม่จำเป็นต้องเป็น 1 ใน 8 ตัวข้างต้น) เข้ามาประกอบในภาพได้ด้วย ผู้เข้าประกวด 1 คน สามารถส่งผลงานเข้ามาได้สูงสุดเพียง 3 ผลงานเท่านั้น โดยไม่ได้บังคับว่าจะต้องเป็นภาพโปเกมอนคนละตัวกัน สามารถวาดภาพโปเกมอนเพียง 1 ตัวเข้ามา 3 ภาพเลยก็ได้ คุณสมบัติของผู้เข้าประกวด
ต้องเป็นผู้ที่พำนักอยู่ในประเทศญี่ปุ่น หรือสหรัฐอเมริกา อย่างถูกต้องตามกฎหมาย  (แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นพลเมืองของประเทศดังกล่าว) ตลอดระยะเวลาการเข้าประกวดเท่านั้น ผู้เข้าประกวดต้องเป็นผู้ใหญ่เท่านั้น ตามกฎหมายของประเทศที่ผู้เข้าแข่งขันเป็นพลเมืองอยู่ ทางผู้เข้าประกวดปฏิเสธไม่รับผลงานจากเยาวชนในการประกวดครั้งนี้ รับทราบในข้อตกลงและเงื่อนไข รวมทั้ง นโยบายความเป็นส่วนตัว จากทาง The Pokémon Company สามารถส่งผลงานเข้าประกวดได้ที่ https://www.ptcgic-cr.com/2022/en/application/ หลังจากเริ่มต้นการประกวดอย่างเป็นทางการ
กรรมการตัดสินผลงาน

Tsunekazu Ishihara
石原 恒和
ประธานบริษัท The Pokémon Company (Japan)

Hirokazu Tanaka
田中 宏和
ประธานบริษัท Creatures Inc.

Kenji Okubo
大久保 賢司
ประธานบริษัท The Pokémon Company International

Yuji Kitano
北野 祐司
กรรมการบริหารอาวุโส Creatures Inc.
Atsuko Ujiie (氏家 淳子) กรรมการบริหาร และหัวหน้าฝ่ายศิลป์ CG Studio, Creatures Inc. Satoru Nagaya (長屋 悟) หัวหน้าฝ่ายศิลป์ Creatures Inc. Kouki Saitou (斉藤 コーキ) ศิลปินวาดภาพประกอบการ์ด Pokémon TCG Tomokazu Komiya (こみや トモカズ) ศิลปินวาดภาพประกอบการ์ด Pokémon TCG AKIRA EGAWA (江川 あきら) ศิลปินวาดภาพประกอบการ์ด Pokémon TCG โดยกรรมการทั้ง 9 ท่าน จะตัดสินผลงานโดยใช้เกณฑ์การตัดสินดังต่อไปนี้
การตีความของหัวข้อของการประกวด ที่สื่อออกมาในผลงาน  (40%) ความคิดสร้างสรรค์ และความไม่เหมือนใครของผลงาน (30%) ดีไซน์ของผลงานโดยภาพรวม (30%) ผลงานที่ส่งเข้ามามีความเหมาะสม ไม่ขัดต่อภาพลักษณ์ของแบรนด์ Pokémon การประกาศผลการตัดสิน และผู้ชนะการประกวด
การประกาศผลการตัดสิน จะประกาศในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของการประกวดครั้งนี้ https://www.ptcgic-cr.com/2022/en/ ภายในต้นเดือนมิถุนายน 2565
ของรางวัล
  Grand Prize Winner
ผลงานจากผู้เข้าประกวดเพียง 1 คน ไม่ว่าจะมาจากประเทศญี่ปุ่น หรือประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ถูกคัดเลือกให้ได้รับรางวัลชนะเลิศ จะได้รับรางวัลเป็นเงินสดมูลค่า 5,000 เหรียญสหรัฐ (166,452 บาท) และผลงานของผู้เข้าประกวดจะได้รับการผลิตเป็น Pokémon TCG Promo Card ชุดพิเศษเพื่อวางจำหน่ายอีกด้วย
 First Runner-Up (จากสหรัฐอเมริกา และญี่ปุ่น)
ผลงานจากผู้เข้าประกวด 1 คนจากประเทศญี่ปุ่น และอีก 1 คนจากประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ถูกคัดเลือกให้ได้รับรางวัลรองชนะเลิศ  จะได้รับรางวัลเป็นเงินสดมูลค่า คนละ 3,000 เหรียญสหรัฐ (99,871 บาท) และผลงานของผู้เข้าประกวดจะได้รับการผลิตเป็น Pokémon TCG Promo Card ชุดพิเศษเพื่อวางจำหน่ายอีกด้วย
 Second Runner-Up 
ผลงานจากผู้เข้าประกวด 2 คน ไม่ว่าจะมาจากประเทศญี่ปุ่น หรือประเทศสหรัฐอเมริกา ที่ถูกคัดเลือกให้ได้รับรางวัลอันดับที่ 3 จะได้รับรางวัลเป็นเงินสดมูลค่า คนละ 1,000 เหรียญสหรัฐ (33,290 บาท) 
 Judges’ Award
ผลงานจากผู้เข้าประกวด 15 คน  ไม่ว่าจะมาจากประเทศญี่ปุ่น หรือประเทศสหรัฐอเมริกา ที่เข้าตาคณะกรรมการผู้ตัดสิน จะได้รับรางวัลเป็นเงินสดมูลค่า คนละ 500 เหรียญสหรัฐ (16,645 บาท) 
รวมมูลค่าเงินรางวัลทั้งสิ้น 20,500 เหรียญสหรัฐ หรือราว 682,455 บาท
รายละเอียดเพิ่มเติมของการประกวด สามารถติดตามได้ที่เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ https://www.ptcgic-cr.com/2022/en/
Read more...
By Foolboy

ทำเป็นการ์ดเกมไปได้ เมื่อโอรีโอลายโปเกมอนถูกนำไปประมูลต่อในราคาแพงเว่อร์

ช่วงกลางเดือนกันยายนที่ผ่านมา ทาง The Pokémon Company ได้มีการเปิดตัว Pokémon x OREO ซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่างทางโปเกมอน และ Mondelez International เพื่อผลิตขนมคุกกี้ยี่ห้อดังอย่าง Oreo ออกมาเป็นลวดลายโปเกมอนแบบ Limited-Edition จำนวนทั้งสิ้น 16 ลาย อาทิ Pikachu, Bulbasaur, Charmander, Squirtle, Dratin, Sableye, Grookey, Pancham, Rowlet และ Piplup เป็นต้น เพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 25 ปีของโปเกมอนแฟรนไชส์ โดยมีลายของโปเกมอนในตำนานอย่าง Mew เป็นลายที่หายากที่สุด เพื่อให้แฟนๆ ได้หาซื้อมากินหรือว่าสะสมเป็นเจ้าของกัน โดยได้ออกวางจำหน่ายเฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกาไปแล้วนั้น ดูเหมือนว่าจะมีเหล่าเทรนเนอร์บางคนผุดไอเดียที่จะตีราคาขนมคุกกี้รุ่นพิเศษนี้ ราวกับเป็นโปเกมอน เทรดดิ้งการ์ดเกมกันแล้วละครับ
โดยในเว็บไซต์ประมูล eBay ได้มีการวางจำหน่าย Oreo ลาย Mew ซึ่งเป็นลายที่หายากที่สุด เอาไว้ที่มูลค่าสูงถึง 1,000 เหรียญสหรัฐ (33,286 บาท) เลยทีเดียว ส่วนโอริโอลายโปเกมอนตัวอื่นๆ ก็มีวางจำหน่ายอยู่ในเว็บไซต์ดังกล่าวเช่นเดียวกันที่ราคาเริ่มต้นอยู่ที่ 15 เหรียญสหรัฐ ซึ่งถึงแม้ว่าคุกกี้โอริโอลายพิเศษนี้จะเพิ่งวางขายไปได้ไม่นาน และยังไม่สามารถคาดเดาได้ว่าตลาดประมูลคุกกี้โอริโอเช่นนี้จะรุ่ง (หรือมีคนหลงกลซื้อเข้าไป) หรือไม่ แต่ที่แน่ๆ มีคุกกี้โอริโอลาย Mew ที่ขายออกไปได้สำเร็จแล้วที่ราคา 1,000 เหรียญสหรัฐ เมื่อวันที่ 12 กันยายนที่ผ่านมาครับ ซึ่งคาดการณ์ได้ไม่ยากเลยครับว่า เมื่อหมดช่วงโปรโมชันวางจำหน่ายคุกกี้ไปแล้ว จะต้องมีผู้คนนำเอาคุกกี้โอริโอลายโปเกมอนออกมาประมูลกันมากขึ้นอย่างแน่นอนครับ


เป็นเรื่องปกติไปแล้วครับสำหรับบรรดาของสะสมจากแฟรนไชส์เกมต่างๆ ไม่ได้เฉพาะแต่เพียงโปเกมอนเท่านั้น ที่จะมีมูลค่าพุ่งสูงขึ้นไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ ถ้าเกิดสินค้าดังกล่าวมีความหายากในตัวมากพอ และมีคนพร้อมที่จะยอมจ่ายเพื่อให้ได้มาไว้ในครอบครอง ยกตัวอย่างเช่น ตลับเกม Super Mario Bros. เวอร์ชันแรกสุดจากเครื่อง NES สภาพใหม่ยังไม่ได้แกะ ที่เพิ่งมีคนยอมจ่ายเงินไปมากถึง 2 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 66.5 ล้านบาท) และกลายเป็นตลับเกมชิ้นเดียว ที่มีผู้ประมูลไปด้วยราคาสูงที่สุดในโลก ดูเหมือนว่าขนมคุกกี้ธรรมดาชิ้นนี้ก็กำลังจะกลายเป็นหนึ่งในเทรนด์ดังกล่าวไปแล้วด้วยเช่นกันครับ
รายละเอียดเพิ่มเติมของ Pokémon x OREO ดูได้ที่ https://www.oreo.com/pokemon
ที่มา
https://gamerant.com/pokemon-oreos-ebay/
https://comicbook.com/gaming/news/pokemon-oreos-close-ups-details/
https://gamerant.com/super-mario-bros-rally-auction-record/
Read more...

[นิยาย] "What Who Where Why" เราเป็นยังไงใครรู้บ้าง


♏☤ṧ⊥εґ ℉
 Share

Recommended Posts

What%20Who%20Where%20Why%20Logo_zps337u1

 


 

 

มันเป็นเรื่องราวของเศษเสี้ยวเล็กๆ บนโลกอันแสนจะกว้างใหญ่..

ไม่มีใครรู้หรอกว่ามันเกิดอะไรขึ้นมีเพียงแค่คนกลุ่มเล็กๆกลุ่มหนึ่งที่รู้

พวกเขาเป็นเพียงแค่วัยรุ่นธรรมดาๆที่อยู่ในวัยเรียนเพื่อก้าวไปสู่อนาคตที่ยิ่งใหญ่

เพียงแต่ว่าโชคชตามักเล่นตลกกับเราเสมอ วันดีคืนดีพวกเขาตื่นขึ้นมากลับพบว่า

ตัวเองอยู่ในที่ไม่คุ้นตา มันเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขากันแน่ แม้แต่พวกเขาเองก็ยังไม่รู้

นี้เป็นเรื่องราวส่วนหนึ่งในเศษเสี้ยวของประสบการณ์ทั้งหมดที่พวกได้พบเจอในชีวิต

เรื่องราวของพวกเขาจะเป็นเช่นไรโปรดติดตามได้ใน

"What Who Where Why"

               เราเป็นยังไงใครรู้บ้าง

 

 

 ถึงผู้อ่าน

สวัสดีครับผู้อ่านทุกท่าน ก็นะครับนี้เป็นนิยายเรื่องที่ 3 แต่เป็นนิยายเรื่องที่ 2 ที่แต่งและเผยแพร่บนโลกออน์ไลน์

คงจะปฎิเสธไม่ได้ว่านิยายเรื่องเก่า "The Story Of Life เรื่องราวของชีวิต (TSOL)" ผู้เขียนได้ทำการค้างคาไว้อยู่ที่ Part 41ผู้แต่งยอมรับเลยว่าหากแต่งต่ออีกกลัวว่าจะแต่งไม่จบ เนื่องจากเรื่องนี้ผู้แต่งได้วางโครงเรื่องไว้ยาวมากจึงคิดว่าหากแต่งเป็นแบบตอน คงอีกนานกว่าจะจบผู้แต่งเลยตัดใจหยุดแต่งไว้ที่ Part 41 ซึ่งผู้ผม มิสเตอร์เอฟขอขอบคุณทุกท่านที่อ่านนิยายเรื่องแรกที่ผมเผยแพร่ลงในเว็บออน์ไลน์ จากนิยายเรื่องแรกของผมทำให้ผมมีประสบการณ์การแต่งนิยายมากขึ้นผมต้องขอบคุณทุกท่านเป็นอย่างมาก และไม่ต้องห่วงว่าผมจะทิ้งนิยาย TSOL เพราะผมวางแผนไว้ว่าในอนาคตผมจะแต่งยาวไม่เป็นแบบตอน

ให้เป็นแบบตอนยาวไปเลย ยังไงก็ติดตามด้วยนะครับ กลับมาที่นิยายเรื่องใหม่

""What Who Where Why"" เราเป็นยังไงใครรู้บ้าง สำหรับนิยายเรื่องนี้นะครับจุดประสงค์จริงๆคืออยากลองแต่งนิยายหลายๆแนวในเรื่องเดียว นิยายเรื่องนี้จริงๆกะจะให้เป็นคอมมิกแต่ว่าเอาเข้าจริงๆผมยังมีปัญหาด้านการวาดรูปอยู่

จึงยกมาเป็นนิยายอย่างที่เห็น ถ้ายังไงก็ฝากติดตามนิยายเรื่องใหม่นี้ด้วยนะครับ ^ ^

                                                 

                                         Mister F

                                        (ชายธรรมดาที่อยากแต่งนิยาย)

 

 

 

    

[เนื้อหาหน้านี้ยังไม่เสร็จรอเพิ่ม]      

Edited by Mr.F
Link to comment
Share on other sites

“What Who Where Why”

Episode 0

“พวกเราอยู่ที่ไหน?”

(Plot)

 

939d82aa-4fe6-4cbe-ac46-db4523609bf3_zps

 

ทุกอย่างมืดไปหมด...

ได้ยินเพียงแค่เสียงของ วัยรุ่นกลุ่มหนึ่งกำลังคุยกัน....

 

ตื่นได้แล้ว เฮียเลน ยั้ยขี้ขลาด

 

เสียงผู้ชายกำลังพูดอยู่กับใครสักคน

เมื่อลืมตาขึ้น เฮียเลน ได้เห็นชายคนหนึ่งกำลังเขย่าตัวเธอพร้อมตบหน้าเธอ..

เมื่อมองไปรอบๆเธอรู้สึกว่าเธออยู่ในสถานที่ที่ไม่คุ้นตา ในห้องเป็นที่เก็บของ อากาศค่อนข้างร้อน...

เมื่อเฮียเลนตั้งสติได้เธอตกใจและตัวสั่นหวาดกลัว ภายในห้องนั้นมีผู้ชายอยู่ 3 คนกำลังมึนๆ

 

เฮียเลน:นี้มัน!! ที่ไหนเนียยยยย!!

เฮียเลน:บอกฉันมา พาร์เทล! ที่นี้ที่ไหนนนนน!?

 

เฮียเลน จับคอเสื้อและเขย่า พาร์เทล อย่างรุนแรงด้วยความตกใจหวาดกลัว!

พาร์เทล ชายหนุ่มใส่เสื้อสีส้มสลับฟ้าและใส่เสื้อคลุมสีน้ำเงิน ผลัก เฮียเลน

หญิงสาวผมสีน้ำตาลใส่เสื้อสีเขียวอ่อนและเสื้อคลุมสีน้ำตาล

 

พาร์เทล:ใจเย็นๆ ฉันก็ไม่รู้!

 

เฮียเลน:ถ้า! ถ้าที่นี้เป็นที่ทดลองของมนุษย์ต่างดาวจับตัวพวกเราหละ!?

เฮียเลน:หรือไม่เป็นคุกกักกันนักโทษษษ!!

เฮียเลน:ม๊ายยยยย!! เราตายแน่!!

เฮียเลน: เราตายแน่!! เราตายแน่!!! เราจะทำยังไงกันดี!!! พาร์เทล!!

 

เฮียเลน เขย่าคอเสื้อ พาร์เทล อย่างรุนแรงด้วยความตกใจเป็นอย่างมากเนื่องจาก

เธอเป็นคนขี้กลัว

 

พาร์เทล:อ้า!! ใจเย็นๆ!!

เฮียเลน:พวกเรากำลังจะตายยยยยยย!!!

เฮียเลน:ไม่! ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยย!

เงียบๆกันสิ! คนจะนอน!!”

 

ชายผมบรอนใส่เสื้อสีเหลืองและใส่เสื้อกันหนาวสีน้ำเงินอ่อนใส่แว่นตาดำตื่นขึ้นมาในสภาพผมไม่เป็นทรง..

 

เฮียเลน: ชูส!! นาย!! นายยังไม่ตาย!!

 

เฮียเลน เขย่าตัว พาร์เทล รุนแรงด้วยความดีใจ ตกใจ และ หวาดกลัว!

 

เฮียเลน: ชูส! ยังไม่ตาย!! ชูส!! ยังไม่ตาย!!!

พาร์เทล:แค่ก! เบาๆก็ได้ไม่ต้องดีใจขนาดนั้น...

 

ชูส หันหน้าไปมองกระจกที่วางไว้บริเวณนั้นแล้วตกใจ..

 

ชูส:ไม่!!!!!!!

 

เฮียเลน ผลัก พาร์เทล ออกไปและมองไปที่ ชูส

 

ชูส:ฉัน!......ฉัน!!..

ชูส:ผมฉันเสียทรง!!!!

เฮียเลน:ฮะ!!!

พาร์เทล: นั้นแย่มากเลยนะนั้น!!

 

ชูส หยิบหวีขึ้นมาหวีผมตัวเอง

 

เปาะ!! เปาะ!! เปาะ!!

 

เสียงเคาะกระดานดังขึ้น ทุกคนเงียบสงบและหันไปมองต้นทางของเสียงนั้น

ชายอีกคนหน้าตาหงุดหงิดผมสีดำ ใส่เสื้อสีน้ำเงินสลับฟ้าและเสื้อคลุมสีน้ำตาล

ถือกระดานดำพร้อมข้อความเขียนไว้ว่า

 

พวกงี่เง่าเสียงดังอะไรกันห่ะ!”

เฮียเลน: ลูปพีย์!!

 

ลูปพีย์ ลบกระดานอย่างรวดเร็วและเขียนข้อความให่ขึ้นมาว่า

 

ฉันบอกให้เงียบๆไงยัยงี่เง่า

 

ลูปพีย์ ลบกระดานและเขียนข้อความลงไปในกระดาน

 

พวกงี่เง่าทั้งหลาย เราอยู่กันที่ไหน?”

 

พาร์เทล:ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน...

 

ลูปพีย์ มองไปรอบๆบริเวณนั้น...

ลูปพีย์ ลบกระดานและเขียนข้อความลงไปในกระดาน

 

เหมือนเราจะอยู่ในโกดังที่ไหนสักทีนะ..”

 

ชูส หวีผมจัดทรงหน้ากระจกที่อยู่แถวๆนั้น

 

เฮียเลน:แล้วพวกเรามานี้ได้ยังไง....

เฮียเลน ตอบด้วยน้ำเสียงที่หวาดกลัว..

ลูปพีย์ ลบกระดานและเขียนข้อความลงไปในกระดาน..

 

น่าจะเป็นตอนที่พวกเราลงไปหลับในลังเก็บของตอนประมาณ 4 ทุ่ม...”

 

ลูปพีย์ ลบกระดานและเขียนลงไปอีกว่า

 

และจากที่ฉันดูจากข้อความที่เขียนลงบนลังแล้ว....อย่าตกใจแหละ

เรากำลังอยู่ไกลจากบ้านมาหลายกิโลเมตรเลยแหละ...”

พาร์เทล:อะไรนะ!?

เฮียเลน:จริงหรอ!?

 

เฮียเลน ร้องไหนั่งกอดเข่าน้ำตาซึ่ม

 

ชูส:แล้ว...พี่เฉิม ลูปพีย์... เราอยู่ห่างจากบ้านกี่กิโลพอเดาได้ไหม..

 

ลูปพีย์ ลบกระดานและเขียนข้าความใหม่ลงไปว่า

 

ฉัน...ไม่แน่ใจเหมือนกันต้องออกไปจากที่นี้ก่อนฉันถึงจะมั่นใจกว่านี้...”

 

พาร์เทล:งั้นทุกคน! ได้เวลาสำรวจกันแล้ว!

เฮียเลน:ฉันกลัว...

ชูส:คุณผู้หญิงขี้ขลาดไม่ต้องห่วงมีสุดหล่อทั้งคนไม่ต้องกลัวอันตราย..

 

ชูส ลูบผมบรอนที่เขาพึ่งจะหวีเสร็จ..

ลูปพีย์ เขียนข้อความลงไปบนกระดาน..

 

พวกงี่เง่าเอ๋ย...”

หลังจากนั้นทุกคนก็เดินสำรวจที่ๆน่าจะเป็นโกดัง แต่ไม่ว่าพวกเขาจะเดินไปยังไง

ก็เห็นแต่ลังไม้ลังพลาสติกเต็มไปหมด...

 

เฮียเลน:พวกเรายังไม่เห็นทางออกอีกหรอ?

เฮียเลน เดินตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

พาร์เทล:อืมใช่พวกเรายังไม่เห็นเลย...

 

พาร์เทล เดินกางมือไว้ข้างลำตัวแล้วเดินไปอย่างร่าเริง

 

เฮ้ยพวกที่อยู่ตรงนั้นนะ เข้ามาทำอะไรที่นี้!!”

 

ยามอ้วนหนวดรุงรังกับชุดยามรัดรูปถือไม้กระบองวิ่งเข้ามาหา ทั้ง 4 คน

 

เฮียเลน:เอายังไงกันดีทุกคนนนน!?

พาร์เทล:เราก็ถามทางออกที่นี้ซะเลยสิ...

 

ลูปพีย์ เขียงข้อความลงไปในกระดาน

 

ฉันว่ามันเป็นความคิดที่ไม่ค่อยจะดีเลยนะ

 

ยามอ้วนคนนั้นหยุดและมองไปที่พวกเขาที่ 4 คน...

 

พวกแกมาทำอะไรที่นี้...”

 

ชูส เดินเก็กท่าสะบัดผมและมองไปที่ยามอ้วนแล้วบอกว่า

 

ชูส:คือ..พวกกระผมตื่นขึ้นมาก็พบว่าพวกเราอยู่ในที่ๆไม่คุ้นตา..

ชูส:คุณลุงยามครับ บอกทางออกพวกผมที...

 

พวกแกคิดจะมาขโมยของแล้วยังจะถามทางออกฉันอีกหรอ!”

เฮียเลน:อย่าทำร้ายพวกเราเลยนะคะ!?

พาร์เทล:พวกเราหลงจริงๆนะครับตามที่ ชูส บอก..

 

ไอ้พวกเด็กโกหก อย่ามาหลอกฉัน!”

 

แปะ!! แปะ!! แปะ!! แปะ!!

เสียงเคาะกระดานดังมาจากทาง ลูปพีย์

 

บนกระดานเขียนข้อความไว้ว่า..

 

วิ่ง!!”

 

ทุกคนเงียบลงและมองหน้ากัน..

หลังจากนั้นทุกคนก็พากันวิ่งหนีกันโดยที่ยามอ้วนวิ่งไล่ตามกัน....

หยุดนะ!! ไอ้พวกเด็กหัวขโมย!!”

พาร์เทล วิ่งตามหลังทุกคนไป..

 

พาร์เทล:แล้ว เฮียเลน หายไปไหน!?

 

ชูส:ไม่ต้องห่วง ไม่ต้องห่วงเธอวิ่งนำหน้าพวกเราอีกนะ!!

 

ชูส:เป็นห่วงตัวเองเถอะ!

 

ทุกคนวิ่งไล่กันจนรอบโกดังเก็บของเป็นเวลานานกว่า สามสิบนาที ตนกระทัง...

 

พาร์เทล:ฉัน...เริ่มเหนื่อยแล้วนะ......

ชูส:วิ่งแบบนี้...ถึงฉันจะแข็งแรงแต่ฉันก็เริ่มเหนื่อยแล้วนะ...

เฮียเลน:แต่ว่าลุงยามอ้วนนั้นยังวิ่งมาไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อยเลยนะ...

พาร์เทล:ฉัน....ฉันไม่ไหวแล้ว.....

 

พาร์เทล ล้มลงไปนอนกับพื้น ทุกคนหยุดและไปช่วย ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้

ยามอ้วนตามมาทัน...

 

กว่าฉันจะมาจับพวกแกได้นานเป็นบ้า

ไม่มีใครรอดยาม ฮัสเทอร์ หรอก!”

 

ฮัสเทอร์:ไปๆไปอยู่ในห้องพักฉันแล้วรอเจ้านายฉันมาจัดการพวกแก

ชูส:พวกเรามีกัน 4 คนนะไม่กลัวตัวเองจะมีภัยหรอลุง

 

ชูส เอามือลูปผมตัวเอง

 

ฮัสเทอร์:พวกแกจะลองดูไหมแหละ

 

ยามอ้วน ฮัสเทอร์ เอามือต่อยไปที่กำแพง กำแพงมีรอยร้าว

เฮียเลน มองแล้วลมลงเป็นลมลงไปนอนกองกับพื้น

 

พาร์เทล:ก็ได้ๆพวกเรายอมไปก็ได้...

..

ทุกคนเดินตามยามอ้วนที่ชื่อ ฮัสเทอร์ ไปโดยไม่ขัดขืน

 

ฮัสเทอร์:งั้นตามมาอย่าขัดขืน

ฮัสเทอร์:ฉันจะโทรไปบอกเจ้านายฉันว่าฉันจัดการพวกวัยรุ่นที่คิดจะมาขโมยของได้แล้ว

ลูปพีย์ แบก เฮียเลน ที่กำลังเป็นลมเดินตามไปพร้อมทำท่าหงุดหงิดในขณะที่

 

ชูส และ พาร์เทล เดินลอยหน้าลอยตาด้วยความเบิกบาน...

 

ฮัสเทอร์:เอาแหละถึงแล้ว! อย่าคิดวิ่งหนีออกจากห้องแหละเพราะที่นี้กว้างเป็น กิโลเมตรเลยแหละ!

ฮัสเทอร์:ฉันจะโทรหาเจ้านายฉันเงียบๆด้วยแหละ!

ฮัสเทอร์ เปิดประตูเข้าไปในห้อง ทุกคนเดินตามกันเข้าไป ลูปพีย์ ล้มลงไปกองกับพื้นโดยที่ เฮียเลน นอนทับอยู่

ชูส:นายเอายาดมมาไหม พาร์เทล

พาร์เทล:ขอฉันค้นดูก่อน...

 

ในขณะที่ ลูปพีย์ นอนสลบ ชูส พาร์เทล กำลังหายาดม ยามที่ชื่อว่า ฮัสเทอร์ กำลังติดต่อหาเจ้านายของตัวเอง

 

(โทรศัพท์)

ฮัสเทอร์:สวัสดีครับ คุณนาย  นี้ผมยาม ลูปพีย์ โกดัง ลีฟอิล

ฮัสเทอร์:เราจับพวกหัวขโมยวัยรุ่นที่ส่งจดหมายมาได้แล้วครับ..

คุณนาย :ฉันคิดว่าพวกเขาไม่ใช่หัวขโมยหรอก...

ฮัสเทอร์:ทำไมถึงคิดอย่างงั้นครับ

คุณนาย :พวกนั้นไม่ได้จับง่ายขนาดนั้นหรอก...

คุณนาย :ปล่อยพวกเขาไปเถอะ

ฮัสเทอร์:แต่พวกเขาเขามาในโกดังนะครับ

คุณนาย :ทำตามที่ฉันบอก! หรืออยากโดนไล่ออก!

ฮัสเทอร์:ครับๆผมจะปล่อยตัวพวกเขาครับ...

 

คุณนาย  วางสายโทรศัพท์

 

.........

...

 

ภาพหลังสายโทรศัพท์ของเจ้านาย ฮัสเทอร์ เป็นโต๊ะทำงานที่เป็นระเบียบพร้อมหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่ในห้องสลัวๆ

เห็นเพียงเงาของเจ้านาย ฮัสเทอร์เท่านั้น....

 

...

 

ฮัสเทอร์:พวกแกออกไปได้แล้ว!

พาร์เทล:หว่า...แย่จังนึกว่าจะมีอะไรมากกว่านี้..

พาร์เทล:เซ็งเลย...

 

พาร์เทล ทำหน้าเบื่อ เฮียเลน ลุกขึ้นจากอาการสลบพร้อมตบหน้า พาร์เทล

 

เฮียเลน:มีเรื่องแค่นี้ก็ดีแล้วยังจะให้มีเรื่องอะไรนักหนาเหะ!

 

เฮียเลน จับคอเสื้อ พาร์เทล แล้วเขย่าด้วยความกลัวและความโกรธพร้อมกัน

เฮียเลน หันหน้าไปที่ยาม ฮัสเทอร์ พร้อมกล่าวขอบคุณ...

 

...

 

หลังจากนั้นทุกคนก็เดินออกจากห้องเพื่อออกไปจากโกดังโดยเดินตาม ยาม ฮัสเทอร์ ออกไป...

แต่แล้วระหว่างทางนั้นเอง...

 

พาร์เทล:นี้ ชูส เมื่อวานนี้นายว่าปราตี้บ้านฉันสนุกไหม?

ชูส:ฉันว่านะ..

 

ชูส เอามือลูบผม พร้อมเดินเก็กท่า

 

ชูส:มันก็สนุกดีนะ...แต่ว่าบ้านฉันเดือนที่แล้วสนุกกว่านี้อีก

พาร์เทล:ฉันว่ามันสนุกพอๆกันเลยนะ ชูส~

พาร์เทล:ฮ่าๆ

 

พาร์เทล เดินกระโดดด้วยความร่าเริง

เฮียเลน:พวกนายยยย! เงียบไปเลยนะ!

เฮียเลน:เพราะปราตื้นั้นแหละทำให้พวกเราต้องเป็นแบบนี้...

เฮียเลน เดินคอตกน้ำตาซึ่ม

เฮียเลน:ฉันคิดถึงพ่อกับแม่...

พาร์เทล:พูดถึงพ่อกับแม่ฉันหิวข้าวขึ้นมาเลยเหะ!

พาร์เทล:ถ้าได้กลับไปฉันจะกินให้พุงกลางเลยฮาๆ

ชูส:เอาหน่าๆ อยู่กับฉันแล้วหมดห่วงปลอดภัยไร้กังวล

 

ชูส ขยิบตาด้าซ้ายพร้อมยิ้มเก็ก เฮียเลน เดินคอตกน้ำตายซึ่ม

พาร์เทล เดินหัวเราะอย่างร่าเริง

ยาม ฮัสเทอร์ และ ลูปพีย์ เดินนำหน้าทั้ง 3 คน

ยาม ฮัสเทอร์ เดินไปกระชิบ ลูปพีย์ ไป

 

ฮัสเทอร์:นายก็อยู่กับพวกงี่เง่านี้ได้นะ เป็นฉันฉันเป็นโรคประสาทไปนานแล้วนะ..

 

ลูปพีย์ เขียนข้อความลงไปในกระดาน

 

ตอนนี้ผมก็กำลังจะเป็นแล้ว ผมเกลียดพวกงี่เง่าพวกนี้มันยัดเยียดความเป็นเพื่อนให้ผม

ฮัสเทอร์:เอาเถอะนะ ฉันก็เคยผ่านช่วงเวลางี่เง่าแบบนายมาแล้วเหมือนกัน...

 

ลูปพีย์ สังเกตอะไรบ้างอย่างที่ผิดปกติมี แสงเกิดขึ้นบริเวณกำแพง จึงสกิตยาม

 

ฮัสเทอร์:มีอะไร?

 

ลูปพีย์ เขียนข้อความลงไปในกระดาน

 

ผมเห็นอะไรแปลกๆตรงนั้น

 

ลูปพีย์ ชี้ไปที่ตรงจุดที่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติ

 

ฮัสเทอร์:บอกให้ทุกคนหาที่หลบเร็วฉันเจอโจทย์ จริงๆแล้ว...

 

ลูปพีย์ เขียนข้อความลงไปในกระดาน

 

พวกนายหุบปากและหาที่หลบเร็ว

 

และยื่นไปหาทุกคน แต่ทุกคนไม่สนใจ

ฮัสเทอร์ เอามือตบหน้าผากตัวเองแล้วคิดในใจ

 

นี้มันบ้าอะไรกันเนีย

 

ฮัสเทอร์:เดินไปบอกทุกคนให้เงียบและหาที่หลบ..

 

ตูม!! ปัง!!

(เสียงระเบิด)

Edited by Mr.F
Link to comment
Share on other sites

เกิดระเบิดขึ้นที่กำแพง มีควันจาฝุ่นลอยออกมา หลังควันได้มีเสียงคนพูดและบ่น

 

ฉันไม่ย่องเบามันแล้วฉันเบื่อ!! ระเบิดมันทิ้งก็สิ้นเรื่อง!”

เอื้อก! เอื้อก! ระเบิดของนายทำฉันสะอึกหมดเห็นไหม!”

เอาน่าๆ ไม่ต้องห่วงเรามืออาชีพกันอยู่แล้ว

พวกนาย! เงียบ! กันได้แล้ว!”

มีชาย สาม คนกำลังหญิงอีก หนึ่ง คนเดินออกมาจากหลังกลุ่มควันพวกเขา

ใส่ชุดสีดำราวกับเป็นหน่วยงานสายลับมีอาวุธและอุปกรณถือมาด้วย

ชายคนแรกทางขวาสุด ผมสีเทาข้างหน้าผมยาวเป็นตาเอาไว้ข้างหนึ่งเดินมาพร้อมบาซูก้า

เดินมาพร้อมความมั่นใจและดูเยือกเย็น

ชายคนที่สองถัดมาผมกระยุ่งเหยิงลงมีสิวขึ้นเต็มที่หน้าแคะขี้มูกพร้อมถือกล่องอุปกรณ์

คนถัดมาเป็นผู้หญิงผมสั้นสีแดง แววตาดูเยือกเย็นแฝงไปด้วยความหน้ากลัวถือปืนพกสั้น และ

คนสุดท้ายทางซ้ายสุดผมสั้นสีดำ ดูอารมณ์ร้อนและถือระเบิดอยู่ในมือ

 

พวกนาย เป้าหมายของเราอยู่ห่างไปอีก 100 เมตรกล่องรหัส 2048i”

 

รับทราบครับ รับทราบคุณหญิง โบว์

 

โบว์:นี้ไม่ใช่เวลามาประชดฉันนะ เฮนลี่

โบว์: ฮิกเทอร์ กับ มาวทู ดูต้นทางเอาไว้ฉันจะไปกับ เฮนลี่

ฮิกเทอร์:ได้ครับ

 

ฮิกเทอร์ ยืนแคะขี้มูกและเกาหัวจนรังแคร่วงลงมาใส่แซนวิสที่ ฮิกเตอร์ ถือเอาไว้

 

มาวทู:ดีเหมือนกันฉันกำลังหิวอยู่พอดีเลย

 

มาวทู กินแซนวิสที่รังแคที่เป็นพลึกๆสีขาวๆของ ฮิกเทอร์ เกาหัวแล้วบังเอิญหล่นใส่

 

เฮนลี่:แย่แล้ว โบว์ ฉันคิดว่าพวกยามคงหลบอยู่แถวๆนี้แน่เลย..

 

เฮนลี่ เอามือปัดผมที่ปิดตา

 

โบว์:แย่จังเลยนะนาย....

 

เฮนลี่ และ โบว์ เดินไปยังเป้าหมายที่ระบุ

ยาม ฮัสเทอร์ พาร์เทล เฮียเลน ชูส ลูปพีย์ หลบอยู่หลังกล่องใกล้ๆบริเวณที่ระเบิด

 

ฮัสเทอร์:พวกเธอรีบหนีไปซะ...

เฮียเลน:ฉัน...ฉันก้าวขาไม่ออกฉันกลัว....

 

เฮียเลน ตัวสั่นเพราะความกลัว

 

พาร์เทล:แล้วไม่เป็นอะไรหรอครับยาม

ฮัสเทอร์:พวกนี้ยังเป็นแค่พวกฝึกหัดแค่นี้ฉันเอาอยู่

 

ชูส เอามือลูบผมของตัวเอง

 

ชูส:แต่พวกนั้นมีปืนนะลุง

ฮัสเทอร์:ของแค่นั้นฉันมีวิธีจัดการ

 

ฮัสเทอร์:ฉันจะออกไปล่อ 2 คนนั้นแล้วพวกเธอรีบหนีออกไปตรงรูที่ระเบิดวิ่งไปให้ไกลที่สุดแล้วกัน

 

ยาม ฮัสเทอร์ ลุกขึ้นออกจากที่ซ่อน และ ชี้ไปที่ มาวทู ฮิกเทอร์

 

ฮัสเทอร์:ฉันขอคัดค้าน!

 

มาวทู และ ฮิกเทอร์ ยืนเกาหัวและมองหน้ายาม ฮัสเทอร์

 

ฮิกเทอร์:ลุงเป็นใคร?

มาวทู:ทำไมมาทำอะไรตรงนี้ลุง

ฮัสเทอร์:ฉันเป็นยามและฉันจะมาจับหัวขโมยไง?

ฮิกเทอร์:ยาม....

ฮิกเทอร์:ยามงั้นหรอ!?

 

ฮิกเทอร์ และ มาวทู ถือปืนพกจ่อไปที่ยาม ฮัสเทอร์

มาวทู:อย่าขยับ! ถ้าไม่อยากตาย!

ฮัสเทอร์:คิดว่าเอาของแค่นั้นมาขู่แล้วฉันจะกลัวงั้นหรอ?

ฮัสเทอร์:พวกแกไม่น่ามาทำเรื่องแบบนี้เลยไม่รุ่ง

มาวทู:หุบปากไปหน่ะ!

 

พาร์เทล,ชูส,เฮียเลน,ลูปพีย์ แอบย่องออกไปทางกำแพงที่ถูกระเบิด

มาวทู และ ฮิกเทอร์ หันหน้าและหันปืนพกไปที่ พวกของ พาร์เทล เฮียเลน ตกใจมากจนขยับไปไหนไม่ได้ ทุกคนหยุดนิ่งอยู่กับที่

 

มาวทู:พวกแกคิดจะไปไหน!

 

จังหวะที่ มาวทู หันหน้าไป ยาม ฮัสเทอร์ วิ่งเข้าไปปัดปืนและล๊อกตัว มาวทูและ ฮีกเทอร์

 

มาวทู:ปล่อยฉัน! ยามบ้า!

พาร์เทล:ยามเก่งไปแล้วนะยาม สุดยอด!

ชูส:แบบนี้....สุดยอดไปเลยนะยาม..

ฮัสเทอร์:พวกนาย สี่ คนอย่ายืนงี่เง่าไปหาเชือกมามัด สอง คนนี้เร็ว

พาร์เทล:ครับๆยาม

....

...

 

โบว์และเฮนลี่ยืนอยู่หน้าสิ่งของขนาดใหญ่ที่อยู่ในกล่องสี่เหลี่ยม

 

โบว์:เฮนลี่เราโดนหลอก

โบว์:พวกมันรู้ตัวแล้ว

โบว์:พวกนั้นแอบทำของปลอมมาหลอกพวกเรา

เฮนลี่:เธอพลาดแล้วแหละคุณหัวหน้า

เฮนลี่:ฉันบอกแล้วไงให้เข้ามาแบบเงียบๆ

โบว์:เงียบไปเลย!

เฮนลี่:ฉันว่า..พวกเราถอยกันไปก่อนจะดีไหม?

โบว์:เข้าท่ารีบไปก่อนที่คุณนายนั้นจะขนคนกันมาเยอะ

 

"ฉันว่าพวกแกพลาดแล้วนะ"

 

ยามฮิกเตอร์เดินมาพร้อมไม้กระบอง

 

เฮนลี่:เอายังไงดี

โบว์:ฉันว่าไม่มีความจำเป็นต้องสู้กลับกันเถอะ

 

โบว์และเฮนลี่ รีบวิ่งไปที่จุดที่กำแพงเป็นรูเนื่องจากระเบิด

ยาม ฮัสเทอร์วิ่งตามอย่างรวดเร็ว

 

 

ฮัสเทอร์:คิดหนีงั้นหรอ!?

ฮัสเทอร์:ฉันจับตัวพวกของแกไว้แล้ว สองคน!

 

โบว์:แย่แล้ว! พวกนั้นต้องรีบไปช่วย

โบว์:เฮนลี่ไปถ่วงเวลายามนั้นฉันจะไปช่วยพวกนั้น

เฮนลี่:รับทราบ

โบว์:ฉันหวังว่าพวกนั้นจะยังอยู่ที่เดิมนะ

 

....

...

 

พาร์เทล ชูส นั่งมอง ฮิกเตอร์และมาวทูที่ถูกมัดอย่างไม่มีอะไรทำ

ส่วนเฮียเลนกำลังนั่งภาวนาขอให้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นด้วยความกลัว

 

....

...

 

พาร์เทล:นี้พวกนาย สองคน

มาวทู:มีอะไร!

พาร์เทล:พวกนายทำงานนี้สนุกกันไหม?

มาวทู:มันก็สนุกดีถ้าไม่ถูกพวกแกจับได้

พาร์เทล:ฉันไม่ได้จับนายยามเป็นคนจับ

มาวทู:ฉันรู้แล้ว!

 

มาวทูตอบไปด้วยความรำคาญ

 

พาร์เทล:ดีแล้วที่รู้ ฉันยกโทษให้

มาวทู:ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดทำไมฉันต้องไปขอโทษแกด้วย

พาร์เทล:งั้นหรอ?

 

พาร์เทล:อืม.....

พาร์เทล:ฉันลืมแล้วว่าจะพูดอะไร

มาวทู:เงียบไปเลยแกนะ!

 

พาร์เทลนั่งเงียบและมองไปที่สองคนที่ถูกมัด

 

พาร์เทล:คือว่าฉันจะร้องเพลงให้ฟังแก้เซงไหม~?

มาวทู:เงียบไปเลย!

 

พาร์เทล:งั้นมาเล่นเกมแต่งกลอนกันไหม?

มาวทู:ฉันบอกว่าเงียบ!!

 

พาร์เทล:งั้นมาเล่าเรื่องตลก

มาวทู:เงียบ!!!

 

พาร์เทล:งั้นมาท้ายคำถามกัน

มาวทู:เงียบ!!!!

 

พาร์เทลนั่งเงียบและมองไปที่สองคนที่ถูกมัด

 

พาร์เทล:บางที่เราน่าจะมา--

มาวทู:ฉัน!!

มาวทู:บอก!!

มาวทู:ว่า!!!

มาวทู:ให้!!

มาวทู:เงียบ!!!

 

พาร์เทลนั่งเงียบและมองไปที่สองคนที่ถูกมัด

 

พาร์เทล:อากาศที่นี้ร้อนนะกินลูกอมกันไหม?

พาร์เทล:ฉันชอบลูกอม~

พาร์เทล:ฮาๆ

มาวทู:อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!

 

 

"พวกนายเป็นอะไรกันไหม"

 

เสียงตะโกนดังขึ้น โบว์วิ่งมาด้วยความรวดเร็ว

 

มาวทู:ฉันรู้ฉันไม่เป็นอะไรฉันแค่...

มาวทู:รำคาญไอ้บ้านี้!!

 

มาวทูมองหน้าและทำหน้าโกรธหงุดหงิดรำคาญ

 

ฮิกเทอร์:แล้ว เฮนลี่แหละ?

โบว์:เดียวก็ตามมาที่หลังนั้นแหละ

 

โบว์รีบแก้มัด มาวทู ฮิกเทอร์

 

พาร์เทล:ฮาๆ ฮาๆ

 

พาร์เทล ชัี้หน้าไปที่โบว์

 

พาร์เทล:อย่าคิดว่าจะเอาตัวพวกนี้ไปง่ายๆนะ!

พาร์เทล:ฉันมีพวกของฉันอยู่

 

ฮิกเตอร์:พวกแกหนีไปตั้งแต่โบวตะโกนแล้ว

 

พาร์เทล มองรอบๆไม่พบใครเลยนอกจากตัวเขาเองกับพวก โบว์

 

พาร์เทล:แฮ่ๆ

 

โบว์:แก้มัดแล้วเอาปืนจ่อไปที่พาร์เทล

พาร์เทลนั่งคุกเข่า

 

พาร์เทล:ฉันขอโทษอย่าฆ่าฉันเลย

พาร์เทล:ฉันแค่พูดไปอย่างั้นแหละอย่าถือสาเลย

 

โบว์ มองหน้าพาร์เทลนิ่งประมาณ 10 วินาที

 

โบว์:ฉันไม่ฆ่าแกหรอกเปลืองกระสูน

 

"อย่าทำอะไรพาร์เทล หน่าาาาาา~!!"

 

เฮียเลนวิ่งมาพร้อมไม้หน้าสามและพุ่งตรงไปที่โบว์

 

ชูส:เฮ้ย! เดียวรอก่อนเฮียเลนมันไม่ได้เป็นไปตามแผนเรานะ!

 

ชูสวิ่งมากับลูปพีย์

 

พร้อมข้อความบนกระดานที่ลูปพีย์เขียนเอาไว้

"ยั้ยงี่เง่า"

 

เฮียเลน ฟาดไปที่โบว์ แต่โบว์หยิบไม้ได้และปัดออกไปจากมือเฮียเลน

หลังจากนั้นโบว์ก็จับแขนเฮียเลนอย่างแน่นและมองหน้าเฮียเลน

ด้วยความโมโห ทุกคนหยุดนิ่งและมองไปที่ โบว์กับเฮียเลน

 

โบว์:อย่า! มาทิ้งชีวิตด้วยการทำแบบนี้อีก!

โบว์:ฉันเกลียดพวกที่ไม่มีปัญญา แต่ยังอยากมาช่วย...

 

โบว์บีบแขนเฮียเลน เฮียเลนรู้สึกเจ็บปวด

 

เฮียเลน:ปล่อยยยยฉันนนหน่า!! ฉันเจ็บ!

โบว์:อย่ามาสละชีวิตแบบโง่ๆให้ฉันเห็นอีกแหละ!!

 

"เฮ้! ช่วยพวกนั้นได้แล้วใช่ไหม?"

 

เฮนลี่ วิ่งมาพร้อมกับยามฮัสเทอร์ ที่วิ่งตามหลังมา

โบว์ปล่อยมือจากเฮียเลน

 

โบว์:ไปกันเถอะพวกเรา!

 

เฮนลี่ โบว์ ฮิกเทอร์ มาวทู ทั้งสี่คนวิ่งไปที่รถตู้ที่จอดไว้ข้างนอก

เมื่อขึ้นไปบนรถได้ก็ขับออกไปอย่างรวดเร็ว...

 

เฮียเลน ล้มลงไปนั่งกับพื้นพร้อมร้องไห้และตัวสั่น

เพราะความกลัวอย่างสุดขีด

 

ชูส:เป็นอะไรไหมเฮียเลน

 

ชูส เดินล้วงกระเป๋าแล้วเดินเข้ามาหาเฮียเลน

 

เฮียเลน:อย่ามายุ่งกับฉัน!!

เฮียเลน:ฉัน.....ฉันรู้สึกผิด.....

 

พาร์เทล:เฮ! พวกนายทิ้งฉันไว้คนเดียวทำไมหะ?

 

ชูส หยิบหวีในกระเป๋ามาหวีผม

แล้วเดินไปหาพาร์เทล

 

ชูส:ฉันสกิดนายหลายที่แล้วเจ้าโง่!

ชูส:มั่วแต่ไปกวนพวกนั้นอยู่ได้!!

พาร์เทล:ไม่เป็นอะไรฉันยกโทษให้

ชูส:ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยไอ้เจ้าโง่!!

 

ลูปพีย์ เดินมาหาชูสและพาร์เทลพร้อมถือกระดานที่มีข้อความเขียนไว้ว่า

 

"มันแสดงให้เห็นว่าพวกแกมันเป็นพวกเอาตัวรอด

ทิ้งเพื่อน ทำอะไรไม่คิด งี่เง่า"

 

ชูส:นายหนีไปก่อนฉันเลยไม่ใช่หรือไง?

 

ลูปพีย์ ลบข้อความแล้วเขียนข้อความใหม่่

 

"ฉันไม่ได้หนีฉันไปเตรียมอาวุธมาให้พวกนาย

เพราะฉันรู้ว่ามันต้องเกินอะไรขึ้น ฉันรู้ว่า

พวกนายมันพลาดแค่ไหน"

 

ลูปพีย์ ชี้ไปที่กองอาวุธที่มีพวกมีด ดาบ ปืน

 

ฮัสเทอร์:เอาหน่าใจเย็นๆกันก่อนวัยรุ่น

ฮัสเทอร์:พวกเธอกลับบ้านกันได้แล้ว

พาร์เทล:เราคงกลับไม่ถูกหรอกคุณยาม

พาร์เทล:เรายังไม่รู้ด้วยซ่ำว่าเรามาที่นี้ได้ยังไง

 

ลูปพีย์สกิดลุงยามและแสดงข้อความบนกระดาน

 

"พวกเรามาจากประเทศ เคนโซ ภาคตะวันออกเฉียงใต้

และอยากรู้ว่าที่นี้คือประเทศ อิล ใช่หรือไม่"

 

พาร์เทล:อะไรนะ! ประเทศ อิล นี้มันอีกซีกโลกเลยนะเป็นไปไม่ได้หรอก!

ฮัสเทอร์:ใช่ ที่นี้คือ ประเทศอิล เขตลีฟอิล

ฮัสเทอร์:ฉันคิดว่าคงยากที่จะกลับแล้วแหละนะ

ฮัสเทอร์:..........

ฮัสเทอร์:ถ้ายังไงไปพักบ้านฉันกันก่อนไหม

ฮัสเทอร์:จนกว่าจะหาวิธีกลับได้ฉันให้พวกนายพักได้

ชูส:จะดีหรอครับ ยาม

ฮัสเทอร์:ไม่เป็นอะไรคนกันเอง

....

..

End Answer

**หมายเหตุ ตอนนี้เป็นตอนวางพล๊อตเรื่อง น

PS แก้ไขสีผมและสีชุดตัวละคร วันที่ 01 /05/2015

Edited by Mr.F
Link to comment
Share on other sites

อ่านแล้วรู้สึกฮา xD ตัวละครคาแร็คเตอร์โดดเด่นมาก ชอบๆ

 

แล้วก็ เดี๋ยวว่างๆจะ FA ให้ละกัน ~

Link to comment
Share on other sites

"What Who Where Why"

Episode 01

"ทำไมเราต้องอยู่เฉยๆกันด้วย"

Ep01_zpsap6rmcx9.png

 

ภาพโดย: Mr.F

 

ช่วงเวลายามเช้าอันแสนจะสดใส แสงแดดอ่อนๆค่อยๆสาดส่องเข้ามายังตัวเมือง

ผู้คนเริ่มตื่น บางคนก็กำลังเดินไปทำงานกันแต่เช้ามืด บรรยากาศในเมืองถึงจะดูโทรมๆ

ในบางที่แต่ก็ดูสดใสเพราะชาวเมืองมีความสุข ที่นี้คือ เมือง พ๊อตออฟลีฟ (Pot of Left) เขตลิฟอิล

เมืองท่าทางทิศตะวันตกของเกาะ อิล (el)

 

แต่ว่า...

ก็ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะที่มีวันสดใสในเมืองตอนเช้า...

 

ฮัสเตอร์:ฉันไปก่อนแหละฝากดูแลบ้านด้วยแหละ

 

ลูปปี เขียนข้อความลงในกระดานและยื่นให้ฮัสเตอร์ดู

“ได้ครับยาม”

 

นี้ก็เป็นอีกวันที่ยามฮัสเตอร์ต้องออกไปทำงานแต่เช้าเขาทำหน้าที่

ของเขาได้ดีเยี่ยมทุกๆวัน

 

เวลาผ่านไปเร็วมากหลังจากที่พวกเขามาอยู่ได้

สี่วันเต็มๆในประเทศที่ไม่คุ้นแห่งนี้

ทุกๆวันพวกเขาออกไปหาวิธีกลับบ้านของเขา

 

แต่ว่า....

ก็ไม่คืบหน้าไปเลยสักนิดเดียว..

 

......

....

 

ลูปพีย์ หลังจากที่มาส่งยามไปทำงานลูปพีย์ได้

แต่คิดว่าเขาใช่เวลาโดยเปล่าประโยชน์ทุกๆวันที่ผ่านมา..

 

ก๊อกๆ ก๊อกๆ ก๊อกๆ

(เสียงเคาะประตู)

 

พาร์เทล:เข้ามาได้~!? ประตูไม่ได้ล๊อก

 

เอียดดดดดด...

(เสียงเปิดประตูเบาๆ)

 

พาร์เทล:สวัสดียามเช้า ลูปพีย์

 

พาร์เทลนอนตากแดดอ่อนๆยามเช้าจากหน้าต่าง

พร้อมหน้าตาอันยิ้มแย้มแจ่มใสเช่นทุกวัน

 

ชูส:สวัสดีตอนเช้า..

 

ชูสใส่แว่นกันแดดและนั่งหวีผมตัวเองพร้อมส่องกระจก

และก็เป็นอย่างเช่นทุกๆวัน เขาพยายามทำตัวเท่แบบทุกๆวัน

 

 

เฮียเลน:สวัสดี.....ยามเช้า....

 

เฮียเลนนั่งหดตัวตรงมุมห้องด้วยความหวาดระแวง

ตามนิสัยเดิมๆอย่างเช่นทุกวัน

 

ลูปพีย์เขียนข้อความบนกระดาน

"อืม...สวัสดีทุกคน.."

 

ลูปพีย์ยืนมองรอบๆห้อง โดยใช้สายตาที่ดูไม่เป็นมิตรเช่นทุกๆวัน

ภายในห้องเป็นห้องโล่งมีแต่ใยแมงมุมและผนังห้องโทรมๆ

เขาถอนหายใจก่อนเขียนข้อความลงในกระดานแล้วเคาะประตูเบาๆ

ให้ทุกคนหันมาอ่าน

 

"ฉันว่าเราต้องอยู่ที่นี้อีกนาน

ฉันอยากให้ทุกคนออกไปทำงานหาเงิน

แบ่งเบาภาระลุงยามจะได้ไม่ต้องมาจ่ายเงิน

เลี้ยงพวกเราที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนแค่นี้ก็รบกวน

มามากพอแล้ว"

 

พาร์เทล เดินไปหาลูปพีย์แล้วกอดคอลูปพีย์อย่างเป็นมิตร

 

พาร์เทล:เครียดแต่เช้าเลยนะลูปพีย์

พาร์เทล:ใจร่มๆแล้วผ่อนคลาย

พาร์เทล:มองออกไปนอกหน้าต่างสิ

พาร์เทล:แสงแดดอ่อนๆสาดส่องเขามา

พาร์เทล:ราวกับว่าเตือนเราให้รู้ว่ามันกำลังจะเทียง...

 

พาร์เทลทำหน้าผ่อนคลายพร้อมกอดคอลูปพีย์

แสดงอาการบรรยายภาพราวกับว่าเป็นศิลปินอธิบายผลงานศิลปะ

..

ลูปพีย์หยิบกระดานมาฝาดหน้าพาร์เทลด้วยความหงุดหงิด

ลูปพีย์เป็นคนที่ค่อนข้างจะจริงจังทุกๆครั้งที่เขาตั้งใจอะไรสักอย่าง

ทุกอย่างต้องเป็นตามใจเขา

 

ลูปพีย์เขียนข้อความลงไปในกระดาน

"นายเคยคิดสงสัยไหมว่าทำไมเราต้องอยู่เฉยๆกันด้วย"

"เพราะเราต้องอยู่นานมากจากที่ฉันวิเคราะห์แล้ว"

 

เฮียเลนลุกขึ้นและมองหน้าลูปพีย์

ลูปพีย์พยายามหลบสายตาที่ขี้สงสัยของเฮียเลน

 

เฮียเลน:นานขนาดไหนนนน~!?

 

ลูปพีย์เขียนข้อความลงในกระดาน

"อาจมากกว่า 4 เดือนเพราะตั๋วเครื่องบินที่นี้มันแพงมาก!

ถ้าทุกคนรวมกันก็ประมาณ 250000el"

 

ชูส เก็บหวีและกระจกไว้ในกระเป๋าที่เขาถือมาด้วย

ชูสหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาและดูปฎิทิน

 

ชูส:ฉันคิดว่าลูปพีย์พูดถูกฉันออกไปหางานดีกว่า

.....

...

 

ชูสเอามือล้วงกระเป๋าแล้วเดินออกไปจากห้องแบบเท่ๆ

...

ลูปพีย์ลากคอเสื้อชูสกลับมาพร้อมแสดงข้อความบนกระดาน

"อย่าพึงไป กวาดห้อง กวาดใยแมงมุมปัดฝุ่นก่อนแล้วค่อยไป"

"อย่าช้ารีบไปทำซะ"

 

ชูส:เรื่องมากจังนะนายเนีย

 

หลังจากนั้นทุกคนก็ช่วยกันทำความสะอาดห้อง

เสร็จอย่างรวดเร็วและแยกย้ายกันออกไปหางาน

 

.......

....

 

บนทางเดินอันแสนจะธรรมดาบรรยากาศรอบๆถนนมีแต่ทุ่งนาและลมพัด

ผ่านเบาๆ พาร์เทลและเฮียเลนเดินออกมาหางานทำด้วยกัน

 

เฮียเลน:ทำไมฉันต้องมากับนายด้วยเนียยยย

เฮียเลน:แล้วนี้นายจะไปไหนนน

เฮียเลน:ที่นี้มันจะมีงานจริงๆหรอออ?

 

เฮียเลนยืนกอดอกและเดินตามหลังพาเทลและบ่นมาตามทาง

 

พาร์เทล:มันเป็นความผิดของเธอที่กลัวระแวงไปซะทุกอย่าง

พาร์เทล:เจ้าแว่นขี้หงุดหงิดลูปพีย์เลยส่งฉันมากับเธอ

 

พาร์เทล เดินกระโดดเล่นไปตามทาง

 

เฮียเลน:แล้วนั้นนายกำลังจะไปไหน?

พาร์เทล:แหล่งขุมทรัพย์ที่จะไปเติมเต็มห้องที่ว่างเปล่า..

พาร์เทล:พูดถึงปุ๊บก็ใกล้จะถึงแล้ว

เฮียเลน:นายแน่ใจนะว่าที่นี้แหล่งขุมทรัพย์อะ

 

พาร์เทล และ เฮียเลน ยืนมองหน้าประตูทางเข้ากองขยะประจำเมือง

กลิ่นที่นี้ก็เหมือนขยะแต่ยังดีที่ที่นี้เป็นที่แยกขยะรีไซเคลมีขยะเศษเหล็ก

ของใช้ไฟฟ้าเก่าๆถูกทิ้งไว้ที่นี้อยู่เต็มไปหมด

 

พาร์เทล:นี้แหละไม่ผิดหรอก..

 

พาร์เทล และ เฮียเลน เดินเข้าไปในกองขยะ

สีหน้าเฮียเลนดูจะแอบรังเกียจกองขยะเล็กน้อยเพราะเธอ

ค่อนข้างจะกลัวว่าที่นี้มันจะมีอุบัติเหตุ ด้วยความเคยชินของเฮียเลน

เฮียเลนจึงยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาและใช้มือกำ กำปั้นแล้วไปปิดไว้บริเวณปาก

 

พาร์เทล:ตอนฉันยังเด็กฉันชอบหนีมาหาของในกองขยะแบบนี้แหละ

พาร์เทล:ฉันเบื่อพ่อกับแม่ของฉันที่พยายามให้ฉันเรียนพิเศษ

เฮียเลน:ฉันว่าเรากลับกันเถอะนะ ฉันรู้สึกไม่ดีเลยย..

พาร์เทล:ฮาๆ เธอนี้ขี้ระแวงจริงๆ

 

พาร์เทลหยุดเดินเฮียเลนหยุดเดินตามไปด้วย

 

พาร์เทล:อ่า..นี้เลยฉันเจอของดีแล้ว

 

เฮียเลนทำหน้าสงสัย

พาร์เทลไปค้นกองขยะอย่างสนุกสนานและขนโทรทัศนเก่าๆออกมา

จากกองขยะให้เฮียเลนดู

 

พาร์เทล:นี้ไง สภาพพอได้หน้าจอไม่แตก

เฮียเลน:ฉันว่า....มันพังแล้วนะ..

พาร์เทล:ของแบบนี้ไม่แบกกลับไปลองเสียบปลั๊กดูไม่รู้หรอก

 

"เฮ้!! สงโทรทัศนนั้นมาให้ฉันนะ!"

 

ชายผมรกรุงรังแต่งตัวมอมแมม ใส่แว่นตากรอบกลมๆมีรอยร้าวที่เลนต์

ใส่ชุดเสื้อคลุมสีขาวที่เปือนคราบน้ำมันและฝุ่นมาเยอะราวกับไม่ได้ซัก

มานานหลายปี เขาเดินล้วงกระเป๋าในเสื้อคลุมเดินท่าทางเหมือนคนเมา

มาหาพาเทล

 

พาร์เทล:นี้น้าเป็นใคร ทีวีนี้ผมเจอก่อนนะ!

 

"ถ้าถามว่าฉันเป็นใครแหละก็ฉันก็พร้อมที่จะแถลงไข"

"เพื่อปกป้องโลกจากการถูกทำลาย"

 

เฮียเลน:ดะ เดียวนะคะน้านั้นมันประโยค การ์ตูนช่วงเช้าไม่ใช่หรอ

 

"อย่าขัดตอนคนอื่นพูดมันเสียมารยาทนะคุณผู้หญิง"

"เสียความรู้สึกหมด!"

 

อีเวนเทอร์:ฉันชื่อ อีเวนเทอร์!

อีเวนเทอร์:ฉันเป็นนักประดิษฐที่เก่งที่สุดใน ศตวรรษที่ 22!

*หมายเหตุ ในเรื่องนี้นับ ศักราช หลังเหตุการณ์ AfterWar (A.W) ซึ่งปัจจุบันเป็นปี A.W 2116

พาร์เทล:อย่ามาโกหกเลยน้า

เฮียเลน:แต่งตัวมอมแมมแบบนี้ไม่น่าจะใช่นะน้าคะ

พาร์เทล:ใครๆก็รู้ ประดิษฐ์ ดี เป็นเจ้าแห่งนักประดิษฐ์แห่งศตวรรษนี้

พาร์เทล:เป็นผู้ที่ปฎิวัติวงการนักประดิษฐ์และเป็นต้นแบบแกยุคใหม่ที่แท้จริง!

อีเวนเทอร์:อ้า! อย่าพูดชื่อนั้นให้ฉันได้ยิน!

อีเวนเทอร์:ฉันเป็นรองแค่ยั้ยเด็กผู้หญิงนั้นคนเดียวเท่านั้นแหละ

อีเวนเทอร์:ถ้าไม่ใช่เพราะยั้ยนั้นฉันอาจกลายเป็นสุดยอดและไม่ได้มาอยู่ในกองขยะแบบนี้หรอก!

พาร์เทล:ถ้าน่าเก่งจริงงั้นซ่อมทีวีนี้ให้ผมหน่อย

เฮียเลน:ไหนนายบอกว่าถ้าไม่ลองก็ไม่รู้ไง?

พาร์เทล:งั้นหรอ งั้นฉันกลับคำมันพังแล้วแหละ

อีเวนเทอร์:ฉันจะพิสูจน์ให้นายดูว่าฉันเก่งแค่ไหน แค่ทีวีฉันซ่อมได้อยู่แล้ว

อีเวนเทอร์:ตามฉันมาที่ห้องเครื่อง!

 

พาร์เทลหันหน้าขยิบตาด้านซ้ายของตัวเองให้เฮียเลนดู

 

 

......

....

 

บ้านของอีเวนเทอร์ห่างจากกองขยะไม่กี่เมตรก็ถึงแล้ว

 

อีเวนเทอร์:ยินดีตอนรับสู่ห้องประดิษฐ์ของฉัน

 

พาร์เทลและเฮียเลนเดินเขามาในห้องมองไปรอบๆ เห็นอุปกรณครบแต่ดูเก่าๆโทรมๆ

มีเศษเหล็กเศษต่างๆกองเต็มพื้นราวกับว่าห้องนี้เป็นกองขยะแหล่งที่ 2

 

พาร์เทล:ก็ไม่เลวนะครับ

อีเวนเทอร์:เอาทีวีมานี้!

 

อีเวนเทอร์ แบกทีวีจากมือพาร์เทลแล้วเอาไปวางบนโต๊ะทำงานของเขา

หลังจากนั้นเขาก็เริ่มซ่อมมันโดยใช่อุปกรณ์ที่อยู่บนโต๊ะ

 

อีเวนเทอร์:รอฉันสัก 3 ช.ม ฉันจะซ่อมให้นายและแฟนของนาย

เฮียเลน:ฉันไม่ใช่แฟนของเจ้าบ้านี้นะ!?

พาร์เทล:ใช่ๆฉันไม่ใช่แฟนของยั้ยจอมมโนขี้ขลาดนี้หรอก

พาร์เทล:ผมลืมแนะนำตัว ผมพาร์เทลยั้ยขี้ขลาดนี้ เฮียเลน

 

อีเวนเทอร์:อืมๆ เป็นแค่เพื่อนสินะ หน้าเศร้าจังเลยนะ

เฮียเลน:ก็เพื่อนนะสิ!

อีเวนเทอร์:ระหว่างรอลองเดินไปรอบๆดูสิ่งประดิษฐิของฉันไปนะ

 

......

....

 

ตอนเริ่มสาย แดดเริ่มร้อน บรรยากาศในเมืองเริ่มมีผู้คนออกมาเดิน

มีตึกรายล้อมแต่ไม่สูงมากยังคงธรรมชาติของเมืองเล็กๆ

 

ชูส ได้เดินมาหางานในเมืองแต่ว่าเขาไม่รู้ว่าจะทำงานอะไรดี

 

ชูส:เฮ้อ..ถึงจะบอกให้ฉันหางานแต่ฉันไม่รู้ว่าจะทำงานอะไรดี

 

ชูสเดินเตะฝุ่นเดินในเมืองราวกับคนตกงาน

 

"เฮ! นี้คุณคนใส่แว่นดำตรงนั้นแหนะ"

 

ชายคนหนึ่งใส่ชุดลายแปลกๆ ใส่หมวกรูปตัวเค ใส่แว่นตา ร่างกายผอมบาง กวักมือเรียกชูส

ด้วยความนิ่มนวล

 

"พอจะมีเวลาว่างไหมครับ พอดีผมกำลังขนของไปจัดแสดงอยากให้ช่วยหน่อยครับ"

 

ชูส:ผมกำลังหางานและต้องการเงินถ้าไม่ได้ค่าตอบแทนทำไม่ทำนะครับ

 

"ก็ได้ครับผมจะให้ค่าตอบแทนแต่มาช่วยผมขนของก่อน"

 

ชูส:ก็ได้ครับ ผมชูสยินดีที่ได้รู้จัก

 

.....

...

พาร์เทล:นี้น้านักประดิษฐ์ อะไรใหญ่ๆที่มีผ้าคลุมไว้เนียรูปปั้นหรอครับ

 

พาร์เทลยืนมองสิ่งประดิษฐ์ขนาดใหญ่ที่ผ้าคลุมไว้

ในขณะเดียวกัน เฮียเลนก็นั่งพักตีปิงปองใส่กำแพงเล่น

 

เฮียเลน:ฉันรักปิงปองฉันชอบมัน

 

เฮียเลนตีปิงปองกระเด็นมาโดนหน้าตัวเอง

 

เฮียเลน:เฮ้อ...

 

อีเวนเทอร์ นั่งซ่อมโทรทัศนอยู่บนโต๊ะทำงาน

 

อีเวนเทอร์:เจ้าสิ่งนั้นนะหรอ!!

 

อีเวนเทอร์ เอามีทุบโต๊ะและชี้ไปที่สิ่งประดิษฐ์ที่ถูกผ้าคลุมเอาไว้

 

อีเวนเทอร์:นั่นคือ อีวี สองหนึ่งศูนย์ศูนย์ เซนจูรีย์สเปเชียล โปรเจก

(Ev 2100 CenturySpecialProject)

อีเวนเทอร์:หรือเรียกย่อๆว่า อีวี สองพันหนึ่งร้อย ซีเอสพี

พาร์เทล:มันคืออะไรอะครับ?

อีเวนเทอร์:ลองเปิดผ้าดูสิ

 

อีเวนเทอร์นั่งลงและรีบซ่อมโทรทัศนให้เสร็จ

พาร์เทล ลองเปิดผ้าคลุมออก สิ่งที่พาร์เทลเห็นทำให้พาร์เทลตะลึง

 

พาร์เทล:นี้มัน...

 

พาร์เทลอ้าปากค้างสายตาของพาร์เทลเป็นประกาย

 

อีเวนเทอร์:ใช่แล้วนี้คือหุ่นยนต์ขนาดใหญ่ใช้คนบังคับ มีระบบอัจริยะ

สามารถป้อนคำสั่งให้มันทำงานอัตโนมัติได้

 

พาร์เทล:มันดูเหมือนหุ่นยนต์ในการ์ตูนที่มันโหดๆตูมตามเลยนะเนีย

 

อีเวนเทอร์:มันเคยเป็นหุ่นยนต์ต้นแบบที่เคยรบมาก่อน

อีเวนเทอร์:แต่ว่ามันก็เก่าแล้วอะนะ

อีเวนเทอร์:ระบบมันก็ชอบรวน

อีเวนเทอร์:ฉันเลยเก็บเข้ากรุไว้แบบนี้แหละ

อีเวนเทอร์:เอาแหละทีวีซ่อมเสร็จแล้ว

 

ตูม!!

(เสียงระเบิด)

เพล้ง พลั่ง แกร๊ก

(เสียงสังกระสี และอื่นๆหล่นลงมา)

 

หลังคาบ้านของอีเวนเทอร์เป็นรู้โหว่เนื่องจากหุ่นยนต์ได้ต่อยหลังคาบ้าน

ในหุ่นยนต์ พาร์เทลเข้าไปลองนั่งขับอยู่ข้างใน

พาร์เทลมองลงไปข้างล่างผ่านกระจกบางๆตรงที่นั่งคนขับที่อยู่บนหัวหุ่นยนต์

 

 

อีเวนเทอร์:พูดไม่ขาดคำ ลงมาเดียวนี้นะ!

พาร์เทล:แฮ่ๆ โทษทีครับ

 

พาร์เทลปีนลงมาจากที่นั่งคนขับแต่ว่าพลาดไปดูปุ่มบ้างอย่างเข้า

 

พาร์เทล:นี้น้าปุ่มเหลืองๆนี้มันอะไรครับ

อีเวนเทอร์:แกรีบเข้าไปปิดเดียวนี้!

 

"เริ่มระบบทำงานอัตโนมัติ"

(เสียงระบบในหุ่นยนต์ดังขึ้น)

 

หุ่นยนต์เริ่มขยับ พาร์เทลร่วงลงมาจากหุ่นยนต์ด้วยความตกใจ

เฮียเลนที่กำลังตีปิงปองอยู่หันไปมองแล้วตกใจอย่างสุดขีด

 

เฮียเลน:นั้นมันอารายยยยยยยยยย!!!

เฮียเลน:มันกำลังขยับ!!

เฮียเลน:หายนะกำลังเกิดแล้วววว!!!

 

เฮียเลนสติแตกเพราะความกลัว

จึงวิ่งออกจากบ้านของอีเวเทอร์ด้วยความกลัวและตกใจ

 

พาร์เทล:แล้วต่อจากนี้มันจะทำอะไรต่อหนิน้า

 

อีเวนเทอร์:ฉันตั้งระบบเอาไว้ก่อนที่ฉันจะเก็บมันเข้ากรุ

 

อีเวนเทอร์:มันก็จะเดินตรงดิ่งไปที่เมืองและทำลายทุกอย่างที่ขวางหน้า!

พาร์เทล:รวมเราด้วยใช่ไหมน้า

อีเวนเทอร์:อืม..

 

หุ่นยนต์เริ่มเดินไปข้างหน้าช้าๆและเริ่มทำลายสิ่งของที่ขว้างทางด้วย

แขนมือและเท้าของมันมันหมุนแขนยกแขน

ขยับแขนและทำลาย อย่างบ้าคลั่ง

ทุกอย่างรอบๆแตก ระเบิด กระจาย

พาร์เทลและอีเวนเทอร์ วิ่งหนีหุ่นยนต์

 

พาร์เทล:มีวิธีหยุดมันไหมน้า!!

อีเวนเทอร์:มี! แกต้องขึ้นไปปิดข้างบนปุ่มเหลืองนั้น

อีเวนเทอร์:ต้องรีบไปปิดก่อนที่มันจะไปถึงในเมือง!!

พาร์เทล:แล้วผมจะขึ้นไปข้างบนนั้นยังไง!

อีเวนเทอร์:ฉันคิดแผนดีๆออกแล้วตามฉันมาเร็ว!

 

พาร์เทลวิ่งตามอีเวนเทอร์ไปด้วยความตื่นเต้น

 

.....

...

 

 

อินเวนเทอร์:มันมาแล้ว! เอาเลย! พาร์เทล!

พาร์เทล:ได้เลยครับน้า!

โชคยังดีที่บริเวณแถวบ้านอีเวนเทอร์เป็นทุ่งนาโล่ง

จึงไม่มีความเสียหายมากนัก!

พาร์เทลใช้ลวดสลิงมาพันขาของหุ่นยนต์

ด้วยการวิ่งรอบๆหุ่นยนต์

 

พาร์เทล:เอาเลยน้า!

อีเวนเทอร์:เอาแหละ!

 

อีเวนเทอร์ ใช้ปลายอีกด้านของลวดสลิงเกียวไว้กับรถยนต์คันเก่าๆของเขา

และขี่รถยนต์สวนทางกับการเดินของหุ่นยนต์

 

พาร์เทล:พยายามเข้าน้ามันใกล้จะล้มแล้ว

อีเวนเทอร์:ไปเลยลูกพ่อ!

 

อีเวนเทอร์หยีบคันเร่งเต็มสปีด

แต่ว่า..

....

สายสลิงขาดและรถของอีเวนเทอร์ที่หยีบคันเร่งพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็ว

อีเวนเทอร์กระโดดออกมาจากรถได้ทันก่อนรถจะพุ่ง

 

ตูม!!

(เสียงระเบิด)

 

รถที่พุ่งไปชนกับต้นไม้แถวนั้นจนรถระเบิด

พาร์เทลอ้าปากค้างกับรถที่ระเบิด หุ่นยนต์ก็กำลังเคลือนที่เข้าสู่เมือง

อย่างบ้างคลั่ง

 

พาร์เทลวิ่งเข้าไปช่วยอีเวนเทอร์ที่กำลังกองอยู่กับพื้น

 

พาร์เทล:เป็นอะไรไหมน้า!

อีเวนเทอร์:ไม่เป็นอะไรหรอก!

พาร์เทล:อย่าพึงท้อสิน้าเรายังไม่ลองระเบิดมันดูเลย

อีเวนเทอร์:หุ่นตัวนี้มันทนแรงระเบิด

อีเวนเทอร์:มันจบสิ้นแล้ว...เมืองแห่งนี้...

 

พาร์เทล และ อีเวนเทอร์ หลับตาไว้อาลัยแก่เมือง

สายลมพัดอ่อนๆราวกับว่าจะย่ำเตือนว่าพวกเขานั้นทำผิดพลาด

 

 

.........

.....

..

 

 

 

"แก!! หุ่นยนต์บ้า! สัตว์ประหลาด! แก! แก!"

"อ๊ากกกกกก!!"

 

เฮียเลน วิ่งเข้าไปหาหุ่นยนต์พร้อมกับปาก้อนหินใส่หุ่นยนต์อย่างคนเสียสติ

 

อีเวนเทอร์:เพื่อนหญิงของนายบ้าไปแล้ว

พาร์เทล:เฮียเลน!!

 

เฮียเลน:ออกไป! ออกไป! ออกปายยยยยยยย!!

 

เฮียเลนใช้ก้อนหินปาเข้าไปที่หุ่นยนต์แบบไม่หยุด

หุ่นยนต์ใช้แขนของมันพุ่งเข้าไปฟาดที่เฮียเลน

                                                          

พาร์เทล:เฮียเลน!!!

 

แพล้ง!!

(เสียงกระจกแตก)

 

หุ่นยนต์ตัวนั้นหยุดลงพร้อมท่าที่กำลังฟาดค้างไว้

 

พาร์เทล:............

อีเวเทอร์:......................

 

เฮียเลนยังไม่หยุดปาก้อนหินใส่หุ่นยนต์

 

เฮียเลน:หยุด! หยุดทำไม!

เฮียเลน:หรือว่า หรือว่าแกจะราาาาเบิดดดด!!

เฮียเลน:ว๊ายยยยยยยยยยยย!

 

เฮียเลนวิ่งสติแตกหนีเข้าไปในเมือง

 

พาร์เทล:มันเกิดอะไรขึ้น

อีเวนเทอร์:ก้อนหินน่าจะบังเอิญไปโดนปุ่มคนขับ

พาร์เทล:ไหนน้าบอกว่ามันทนระเบิดไงโดนแค่ก่อนหินกระจกห้องคนขับก็แตกแล้ว

พาร์เทล:ช่างมันเถอะครับ...คือ......ผมไปเอาทีวีของผมแล้วกลับนะน้า

พาร์เทล:ขอให้โชคดีกับการเก็บกวาดขยะพวกนี้นะครับ...

 

 

พาร์เทลวิ่งหนีออกมาจากอีเวนเทอร์

 

.......

....

 

อาทิตย์เริ่มตกดินแสงเริ่มสลัว เข้าสู่ช่วงเย็น

ชาวเมืองที่ไปทำงานต่างกลับไปยังที่พักของตัวเอง

และพักผ่อนร่างกายจากการเหนื่อย...

.....

..

 

พาร์เทล:พวกนายต้องไม่เชื่อแน่ฉันว่าฉันได้อะไรมา

 

พาร์เทลนำเสนอ

"โทรทัศนจอสีรุ่นเก่า"

 

ชูส:นายได้มันมาได้ยังไงเนีย

พาร์เทล:ฉันไปเก็บมาจากกองขยะ

ชูส:แล้วลูปพีย์ได้อะไรกลับมามั่ง?

 

ลูปพีย์เขียนข้อความลงในกระดาน

"ฉันได้เงินมา 50el จากการไปล้างจานทำความสะอาดร้านอาหาร"

 

ชูส:พวกนายนี้โชคดีจังเลยนะ

ชูส:ฉันช่วยไอ้คนงี่เง่าคนนึงทั้งวันแต่ได้แค่...

.....

...

ย้อนกลับไปตอนที่ชูสเลิกงาน

ชายคนที่จ้างชูสหยิบภาพเขียนจากในห้องของเขาออกมา

 

ชูส:ของหมดแล้วครับ

 

"อืม ขอบคุณมากเลยนะครับ"

"นี้ค่าจ้างของคุณครับ"

"มันเป็นสิ่งที่มีค่ามาก มากที่สุด~"

 

ชายคนที่จ้างชูสยื่นภาพเขียนของตัวเองให้ชูส

 

ชูส:ล้อเล่นใช่ไหมครับ?

 

"นี้ค่าจ้างจริงๆครับ"

"ผมคงต้องไปแล้ว"

"ผมชื่อ จิตรกร เค หรือเรียกสั่นๆว่า เค ก็ได้ครับ"

 

จิตรกร เค ขึ้นรถขนของแล้วขับออกไปปล่อยให้ชูสยืน

นิ่งๆพร้อมภาพเขียน

 

....

..

 

พาร์เทล:แล้วนายทำยังไงกับภาพนั้น?

 

ชูส:ระหว่างเดินกลับแถวๆทางไปกองขยะ

ชูส:มีคนมาขอภาพหน่ะ

ชูส:ฉันเลยยกภาพนั้นให้

 

ชูสนั่งหวีผม

 

พาร์เทล:นายน่าจะเอามาแปะผนังห้องนะ

พาร์เทล:ช่างมันเถอะนะไปดูทีวีกันเถอะนะ

 

พาร์เทล เปิดโทรทัศน์ และ ทุกคนก็นั่งดูด้วยกันอย่างตื่นเต้น

 

(เสียงในโทรทัศน์)

 

"สวัสดีครับนี้คือรายการ.."

"พบศิลปิน"

"วันนี้เราได้เชิญแขกรับเชิญมาในวันนี้ขอเชิญพบกับ"

"จิตรกร เค ช่างทาสีที่เก่งที่สุดในโลก"

 

ชูส:ไอ้หมอนี้แหละ...ที่มันให้ภาพฉัน

 

(เสียงในโทรทัศน์)

"ก่อนอื่นเลยขอถามก่อนเลยนะครับ"

"ได้ข่าวว่าคุณจัดงานแสดงภาพวาดของคุณที่ ไลคอิล"

"มีการประมูลภาพของคุณด้วยหรอครับ"

"มันก็...ก็ใช่ครับนอกจากประมูลแล้ว"

"ผมก็อยากให้ ภาพของผมไปอยู่ในที่ๆคนอื่นต้องการ"

"ทุกๆภาพของผมมีความหมาย ผมรักพวกมัน~"

"ได้ข่าวว่าภาพเขียนของคุณราคาภาพขั้นต่ำทุกภาพที่คนประเมินค่า"

"ประมาณ 1000000 el นี้จริงหรอครับ"

"ไม่ๆ ทุกภาพของผมประเมินค่ามิได้แต่ว่าผมต้องใช้เงินจึงจำเป็นต้องขาย~"

"แล้วพวกเขาก็ตั้งราคาเองทั้งนั้นครับ"

"แล้ว--

....

..

 

ชูส:.........

ลูปพีย์ และ พาร์เทล มองหน้าชูสที่นั่งอ้าปากค้าง

 

พาร์เทล:...

 

ลูปพีย์เขียนข้อความลงไปในกระดาน

"พาร์เทล เฮียเลนหายไปไหน?"

 

พาร์เทล:แย่แหละสิ!...

พาร์เทล:เฮียเลน!

.....

...

 

เฮียเลนนั่งร้องไห้คนเดียว

 

เฮียเลน:หือๆใครก็ด้ายช่วยฉันที~

เฮียเลน:ฉันอยากกลับบ้าน..

เฮียเลน:ทุกคนนไปไหนกันหมด...

 

ในเมืองยามค่ำคืนอันแสนจะเงียบสงบ

ผู้คนต่างพากันหลับนอนเพียงแต่ว่า..

มีผู้หญิงตัวคนเดียวนามว่าเฮียเลนนั่งกลัว ความมืดและอันตราย

ที่ซอกตึกอยู่ในเมืองตามลำพังคนเดียว

 

....

...

 

Answer

End

Edited by Mr.F
Link to comment
Share on other sites

เวรกำ เฮียเลยโดนทิ้งซะงั้น พาร์เทล นายดูแลเพื่อนยังไงเนี่ย =A=''

 

ฮาตอนหุ่นยนต์ lol ส่วนชูสก็ซื่อบื้อจริงๆเล้ยยยย

 

เริ่มมีการเอา OC ออกมาใช้แล้วสินะ อยากเห็นหมอกับโปรแกรมเมอร์เร็วๆจัง *-*

Link to comment
Share on other sites

“What Who Where Why”

Episode 02

“อะไรคือต้นไม้ในกระถาง”

Ep02_zps9bzgixoo.jpg

 

มันก็ผ่านมาอีกวันสำหรับการเดินทางของกาลเวลา

คนกลุ่มนี้ก็เช่นกันนับตั้งแต่พวกเขามาอยู่ในที่ๆไม่คุ้นตา

ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว พวกเขาได้เริ่มต้นทุกอย่างใหม่

ภายในบ้านอันแสนจะอบอุ่นที่ทรุดโทรมของชายแก่

นามว่าฮัสเทอร์ พวกเขาได้เริ่มเสกสรรค์ปั้นแต่ง

จากห้องโล่งๆจนตอนนี้กลายเป็นห้องที่เริ่มจะมีของที่จำเป็นทุกอย่างแล้ว

ด้วยความพยายามของพวกเขา ทั้ง โต๊ะเก่าๆ เก้าอี้เก่าๆ เตียงขนาดใหญ่เก่าๆ

ผ้าปูพื้น นาฬิกาเก่าๆ ตู้เสื้อผ้าเก่าๆ เป็นต้น

และตอนนี้พวกเขาเริ่มจะตั้งตัวด้วยการออกไปทำงานเพื่อ

ที่จะเก็บเงินกลับบ้านของพวกเขาเพื่อไปเรียนหนังสือและ

กลับไปหาพ่อกับแม่ของพวกเขา...

....

..

 

บนมือของลูปพีย์ถือกระดานเอาไว้พร้อมข้อความบนกระดาน

"นี้คือโหลเก็บเงินของพวกเรา"

"ทำงานกลับมาแต่ละวันควรหยอดอย่างน้อย 35% ของเงินที่ได้มา"

 

ลูปพีย์ลบกระดานด้วยความเร็วปกติพร้อมเขียนข้อความลงไป

"เฮียเลน,พาร์เทล เธอได้งานทำหรือยัง"

 

พาร์เทล นั่งอยู่บนเตียงในห้องนอนแล้วบอกกับลูปพีย์ว่า

 

พาร์เทล:ฉันยังไม่ได้งานเลย~

 

เฮียเลนยกมือขึ้นและมองไปที่ลูปพีย์

 

เฮียเลน:ฉัน...ฉันได้งานแล้ว..วันพรุ่งนี้ฉันจะไปดูแลสวนแถวๆทางเหนือของเมืองงงง

พาร์เทล:ให้ฉันไปทำงานด้วยได้ไหม?

เฮียเลน:ให้ฉันไปตายซะดีกว่าที่จะไปกับนาย..

 

เฮียเลน จับคอเสื้อพาร์เทลพร้อมเขย่าตัวพาร์เทล

 

เฮียเลน:ตลอดวันที่ผ่านมาฉันเกือบตายเพราะนายหลายทีแล้วรู้ม๊าย!!!

พาร์เทล:หยุด! หยุดได้ม๊ายยย!

 

เฮียเลนเขย่าคอเสื้อพาร์เทลออย่างรุนแรงด้วยความโมโห

 

.....

...

 

เมื่อพระอาทิตย์เริ่มสว่างเต็มที่ ก็ถึงเวลางานกันแล้ว

ลูปพีย์ ทำงานอยู่ร้านอาหารเป็นพนักงานล้างจานและทำความสะอาด

รายได้ของเขาดีขึ้นหลังจากที่ลูปพีย์ทำความสะอาดร้านอาหารและล้างจาน

ด้วยนิสัยของเขาที่เป็นคนทำอะไรต้องเปะสุดๆจึงทำให้เขาประสบความสำเร็จกับงานนี้

ชูส หลังจากที่ทุกคนไปทำงาน สิบ นาทีก็ตื่นนอนและไปทำงานที่ร้านขายของเป็น

พนักงานขายของด้วยความอดทนของชูสจึงทำให้งานราบรื่นไปด้วยดี

พาร์เทล ความเรื่องมากและงี่เง่าของพาร์เทลทำไม่มีงานทำในตอนนี้แต่พาร์เทลก็

พยายามหางานทำแม้ว่าพาร์เทลจะค่อนข้างขี้เกียจก็ตาม บางวันพาร์เทลก็ไปช่วย

อีเวนเทอร์ทำงาน เพื่อหาของใช้ที่จำเป็นมาไว้ในห้องของพาร์เทลเพื่อนๆ

และวันนี้...เป็นวันที่ เฮียเลนได้งานเป็นครั้งแรกหลังจากได้มาอยู่ที่เมือง พ๊อตออฟลีฟ

เธอไปเจอประกาศโดยบังเอิญหลังจากที่เธอออกไปเดินเล่นเพื่อหางาน

 

....

..

 

ช่วงทางตอนเหนือของเมือง บรรยากาศเป็นป่าพื้นที่ค่อนข้างกว้างใหญ่

แต่ว่าก็ยังมีบ้านคนเล็กน้อยที่บริเวณรอบๆทางเข้าป่า

และที่นี้มีสถานที่แห่งหนึ่งโรงกระจกที่น่าจะนำมาเพาะพันธุ์พืชมีพื้นที่เป็นบริเวณกว้างมาก

ราวกับว่าที่นี้คือแหล่งจัดแสดงพรรณไม้แห่งหนึ่งของโลก..

 

เฮียเลน กดกริ่งหน้ารั่วประตูทางเข้าสถานที่

ที่เรียกว่า "หอต้นไม้แห่งพ๊อตออฟลีฟ"

 

เฮียเลน:มีใครอยู่ไหมคะ!

เฮียเลน:ฮัลโหล!?

เฮียเลน:ฉันมาสมัครงานตามใบนี้..

 

แกร๊ง! ครืด.........

(เสียงประตูรั่งเปิดออก)

 

ฟิววววว......

(เสียงลม)

 

เมือประตูเปิดออกเฮียเลนได้เดินเขาไป

บรรยากาศค่อนข้างจะดูหน้าวังเวงลมเย็นๆพัดผ่านตัวเฮียเลน

เฮียเลนรู้สึกกลัวนิดๆ ขาของเธอเริ่มสั่นเพราะความเย็น

ถ้าเป็นเธอยามปกติเธอจะพยายามเดินเลี่ยงออกไปจากสถานที่แบบนี้

แต่เธอไม่เธอก้าวขาเข้าไปด้วยความกล้าของเธอเพื่อให้ได้งาน

ด้วยความเคยชินเวลาเธอกลัวเธอจึงเฮียเลนจึงยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมา

และใช้มือกำกำปั้นแล้วไปปิดไว้บริเวณปาก

ลมเริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆใบไม้พัดปลิวมาจากต้นไม้เมือเดินเขาไปเรื่อยๆ

บริเวณรอบๆเริ่มเป็นสถานที่คล้ายๆป่า บรรยากาศยิ่งดูวังเวงยิ่งขึ้น

ถ้าเปรียบเป็นเสียงเพลงก็คงประมาณว่าเป็นเสียงที่ให้ความรู้สึกวังเวง

เหงื่อของเฮียเลนเริ่มออกทั้งๆที่อากาศรอบๆเย็นๆ

และเธอก็มาถึงหน้าตึกสีขาวๆที่มีเถาวัลย์และตะไคร้น้ำเกาะไว้

เธอยืนอยู่หน้าประตูไม้บานใหญ่ด้วยความตื่นเต้น

 

เฮียเลน:มีใครอยู่ไหมค่ะฉันมาสมัครงานคะ

 

ประตูไม้บานใหญ่เปิดออก ...

มีชายผมยาวแต่ไม่ยาวมาก ผูกผ้าคาดผมสีสันสดใส

แต่งตัวสีสันสดใส่ใส่เสื้อกั้กสีน้ำตาล ตรงคอห้อยสร้อยสัญลักษณ์สันติภาพ

เดินหลังแอนไปข้างหน้า

ทำหน้านิ่งๆและเดินเข้ามาหาเฮียเลนพร้อมบัวรดน้ำ

 

เฮียเลน:คุณคือคนรับสมัครงานใช่ไหมค่ะ?

 

ชายคนนั้นมองไปรอบๆ

 

"อ้า สายลม... มันพัดผ่านที่นี้"

"มันพัดทุกๆวัน โดยที่มันไม่รู้ตัว"

"ทุกสิ่ง ทุกอย่าง"

"มันเกิดขึ้นและมันก็หายไป"

 

วอล์:ฉันชื่อ วอล์ เป็นคนดูแลที่นี้

วอล์:เจ้านาย...ของฉันให้ฉันมาดูแลที่นี้...

วอล์:และให้ฉัน...รับสมัครคนงานถ้าฉันต้องการ

เฮียเลน:คือว่าฉันชื่อเฮีย--

วอล์:ตอนนี้ฉันต้องการผู้ช่วย...

วอล์:และฉันได้เห็น....ดอกไม้ที่ผลัดหลงเขามาในพงหญ้า

วอล์:ไม่ทราบว่าดอกไม้ ของฉันชื่ออะไรหรอครับ?

เฮียเลน:ฉัน...ชื่อเฮียเลน...

วอล์:เฮียเลน งั้นหรอ? ดูเหมือนคุณจะเป็นดอกไม้ฝั่งตะวันออก

วอล์:ดูจาก...ตัวคุณแล้วคุณเหมือนดอกไม้ที่กำลังหวาดกลัว

วอล์:ผมขอเรียกคุณว่า เลน แล้วกัน...

วอล์:เอาแหละเชิญเข้ามาชม ดินแดนมหัสจรรย์และแฟนตาชีกันเถอะ..

 

วอล์เดินนำหน้า เฮียเลนเข้าไประหว่างทางเดินเป็นตู้กระจก

ที่หลังบานกระจกเป็นพืชพรรณไม้นานาชนิดเต็มไปหมด

มีทั้งแปลกตาและธรรมดาๆ ด้วยความที่เฮียเลนเป็นคนขี้สงสัย

จึงทำให้ตื่นเต้นมากและคิดคำถามไว้ในสมองเต็มไปหมด..

 

วอล์:นี้ เลน คุณจะมาทำงานที่นี้คุณรู้จักพืชพวกนี้ดีหรือยัง?

เฮียเลน:ฮะ... คือไม่มีพื้นฐานเลยคะ

วอล์:เลน คุณรู้ไหมต้นไม้พวกนี้มันก็เหมือนกับคนมันมีทัศน ความต้องการไม่เหมือนกัน

วอล์:ถ้าจะให้คุณทำงานจริงๆ ผมจะไม่ให้คุณแตะแม้กระทั้งรดน้ำ

วอล์:คุณต้องไปศึกษาตำรามาให้ระเอียดเกี่ยวกับต้นไม้

วอล์:ที่เหลือถ้าไม่มีในตำราผมจะบอก

 

วอล์ หยิบกระดาษออกมาพร้อมปากกา

 

วอล์:เลนครับนี้่คือหนังสือสัญญาว่าจ้างงาน

วอล์:ผมบอกไว้ก่อนเลยนะครั